به گزارش همشهری آنلاین، حسین آجرلو، کارشناس مسائل منطقه:
بعد از جنگ 40 روزه ایران با رژیم صهیونیستی و آمریکا تنگه هرمز امتیازی بود که در دست ایران قرار گرفت و جمهوری اسلامی سعی دارد به وسیله این تنگه مسأله «بازدارندگی از طریق مجازات متجاوز» را پیگیری نماید.
در ادبیات بینالملل، روش ایران روش بازدارندگی از طریق مجازات است که به وسیله آن عبور و مرور بیخطر از طریق تنگه هرمز برای انواع و اقسام کشتیها در ید اختیار و تشخصیص مقامات ایرانی است.
بعد از این اقدام ایران و جاافتادن این رویه و همینطور شکست مذاکرات اسلامآباد، آمریکاییها وارد فازِ جدیدی از بحرانهای خود شدند.
موضوع، محاصره دریایی ایران و تنگه هرمز، واکنش آمریکا به بحران بسته شدن این آبراهه استراتژیک و مهم بود که از سوی آمریکاییها پیگیری شد.
واشنگتن قصد داشت از این طریق همچنان تنش و درگیری با ایران را حفظ نماید و سیاست «سوسیس خوردشده» را پیادهسازی کند.
سیاستی که طبق آن، خطوط قرمز طرف مقابل با اقدامات کوچک شکسته میشود به طوری که واکنش طرف مقابل را در پی نداشته باشد.
ایران در مقابل این اقدام خصمانه آمریکاییها سعی کرد مسأله را از طریق دیپلماسی حل نماید، اما به نظر میرسد در حال حاضر مذاکره و دیپلماسی با چالشهای مختلفی روبهروست که چندان نمیتوان به آن خوشبین بود.
جمهوری اسلامی در جدیدترین راهبرد خود به شکل مشخص، محدوده کنترل بر تنگه هرمز و محیطهای پیرامونی آن را مشخص نمود.
این اقدام ایران هم برای خنثیسازی سیاست محاصره دریایی آمریکاست، هم برای گسترش محدوده تنبیه دشمن و بازدارندگی از طریق آن است و هم برای کنترل امارات، که بیشترین همکاریها را با اسرائیل و آمریکا در ایام تجاوز به ایران داشت.
ایران به شکل مشخص در این وضعیت کنترلش را بر خلیجفارس و تنگه هرمز افزایش داده و به شکل فعالانه عمل نموده است.
نظر شما