همشهری- پریسا نوری: در جنگ اخیر، نه تنها مراکز نظامی و مناطق مسکونی پایتخت هدف حمله های دشمن قرار گرفت، بلکه مراکز درمانی نیز از گزند حمله در امان نماندند. یکی از این مراکز، درمانگاه منطقه ۱۲ بود که در اولین روزهای جنگ و در پی اصابت خیابان مجاهدین اسلام، خسارات سنگینی دید. با این حال، روند درمان شهروندان مجروح و آسیبدیده حتی برای لحظهای متوقف نشد. اگرچه تجهیزات پزشکی بر اثر موج انفجار آسیب دیده بودند،اما کادر درمان با حداقل امکانات استفاده کردند . در ادامه، روایت حمله به این مرکز درمانی را مرور میکنیم.
کمک رسانی کادر درمانی و اداری به مجروحان
دو ساعتی به ظهر مانده بود که در پی حمله به ساختمانهایی در خیابان مجاهدین اسلام، صدای انفجار مهیبی در داخل درمانگاه پیچید و به یک باره بخشی از ساختمان درمانگاه بر اثر بمباران آسیب دید. دیوارها ترک برداشت، شیشهها خرد شد و گرد و غبار بر هر چه بود نشست. با وجود ترس و نگرانی، کادر درمان و اداری درمانگاه سراسیمه به خیابان رفتند تا به مجروحان کمک کنند. سعید جباری، مدیر درمانگاه از آن روز اینطور روایت می کند:«دود و غبار غلیظی همه جا را گرفته بود صدای ناله و فریاد مجروحان به گوش می رسید. نمی توانستیم منتظر نیروهای امدادی بمانیم. همکارانم در درمانگاه از پزشک و پرستار گرفته تا کادر اداری دست به کار شدند تا مجروحان را برای مداوا به داخل درمانگاه بیاورند.»
درمان فوری با کمترین امکانات
درمانگاه منطقه ۱۲ یکی از درمانگاههای شهرداری در مناطق ۲۲ گانه است که برای خدمات درمانی سرپایی تجهیز شده و امکانات و تجهیزات پیشرفته درمانی ندارد. با این حال برخی مجروحان جراحت های شدیدی از شکستگی جمجمه و دست و پا تا اصابت ترکش به شکم و چشم و اندامهای حیاتی را داشتند که باید فورا درمان اولیه برای آنها انجام می شد. جباری می گوید: «در مجموع ۹ مورد شکستگی جمجمه، ۱۷ مورد جراحت پا (ترکش و شکستگی)، ۱۹ مورد جراحت دست، ۴۴ مورد آسیب در سایر اندامها و جراحت های شدید مثل جدا شدن گوش و اصابت ترکش به چشم داشتیم که ناچار بودیم تا قبل از رسیدن به بیمارستان اقدامات درمانی و فوری اولیه را انجام دهیم.»
او ادامه می دهد: «از آنجا که درمانگاه هم آسیب دیده بود و وسایل درمان و تجهیزات کافی نداشتیم به ناچار پزشکان و پرستاران درمانگاه خلاقیت به خرج داده و با مقوا آتل درست کردند تا از زیاد شدن میزان آسیب جلوگیری کنند.»
ایثار در میان آوار
بنتالهدی محمدشیرازی، یکی از پزشکان درمانگاه است که همراه دیگر کارکنان با وجود شرایط ناامن در اولین لحظه های وقوع حمله در درمانگاه حاضر شد و با اقدام به موقع و رسیدگی به مجروح ها، موجب نجات جان بسیاری از آنها شد. او آن روز را اینگونه روایت میکند: «خانه ما نزدیک درمانگاه قرار دارد؛ در روز حمله لرزش مهیب انفجار را در خانه خود حس کردم و بلافاصله به درمانگاه رفتم و متوجه شدم در اثر موج انفجار پنجرهها و شیشههای درمانگاه کاملاً خرد شده. حتی آزمایشگاه و اتاق پزشک عمومی آسیب دیده و تجهیزات حساسی مثل آنالایزر از بین رفته بود.»
این پزشک ادامه می دهد: «با وجود خساراتی که به درمانگاه وارد شده بود، اما مجروحان یکی پس از دیگری به درمانگاه می رسیدند و درمانگاه پر شده بود، وقت کم بود و باید بلافاصله دست به کار می شدیم از این رو از کمترین امکانات استفاده کردیم و در جایی که حتی وسیلهای برای تثبیت شکستگیها نداشتیم، از مقوا استفاده کردیم تا اقدامات اولیه را انجام دهیم و علائم حیاتی را تا رسیدن اورژانس کنترل کنیم.»
افتخاری برای شرکت شهر سالم
سید ابوالفضل ذاکریان مدیرعامل شرکت شهر سالم:
برای شرکت شهر سالم مایه افتخار است که اعضای خانواده بزرگ آن توانسته اند مرهمی بر دردهای هموطنان باشند. ایثار و فداکاری پزشکان و پرستاران در زمان حمله ناجوانمردانه رژیم آمریکایی-صهیونیستی به کشور، از درخشانترین صفحات تاریخ این سرزمین است و امروز وظیفه خود میدانیم که پیش از هر چیز، قدردان زحمات این عزیزان باشیم.
نظر شما