همشهری آنلاین - سیده کلثوم موسوی: روزهایی را پشت سر میگذاریم که برای بسیاری از مردم استرس خودش را به همراه دارد. صدای موشک و پهپاد دل آدمی را میلرزاند و آرام آن لحظهها صدای پدافندی است که میخواهیم به هدف بخورد و دل همه خنک شود. این میان نور ایمان در قلبها روشن میشود و ملت خود را به دست خالق هستی میسپارند. راستقامت و بااقتدار به خیابان میآیند، عهد میبندند که حضور در میادین کار هر شبشان باشد تا پیروزی حق بر باطل. هر کسی هرکاری از دستش برای کمک به کشور برمیآید انجام میدهد، اما کار گروه جهادی حضرت معصومه (س) متفاوت است. برای آشنایی با اهداف و شیوه کار این گروه با لیلا نورمرادی همکلام میشویم.
دوخت پرچم با ذکرهای زیرلب
لیلا نورمرادی بانوی ۵۵ ساله از سال ۱۳۹۵ شروع به کارهای جهادی کرده است و اعتقاد دارد که این کار باید دلی باشد و برای رضای خدا. او در مورد گروه جهادی بانوان در دوران جنگ تحمیلی سوم میگوید: «گروهی که برای کمک به رزمندگان و برادران مجاهد به صورت جهادی تشکیل شده شامل 20 نفر است. از همان روزهای اول جنگ برای روحیه دادن به خانوادههایی که در خیابان شبانهروز تظاهرات میکنند، برنامههای فرهنگی را در محور فعالیتهایمان قرار دادیم؛ مثل پخش محصولات فرهنگی، نقاشی پرچم روی صورت و دست، تهیه و پخش کلیپ از حال و هوای محله و تجمعات. دوخت و پخش پرچم ایران که حال و هوای خدمت را دوچندان میکند، آنقدر برایمان ارزشمند است که قبل از شروع دوخت اول وضو میگیریم و تا پرچمها را آماده میکنیم هر کدام زیر لب ذکری برای پیروزی ایران میخوانیم.»
این کار دلی است
این فعال جهادی و اجتماعی برنامه خدمترسانی بانوان را این گونه شرح میدهد: «پخت و پخش غذا، جمعآوری دارو، دوخت کفن برای نوجوانان، تهیه پرچمهای مشکی از چادرهای بلااستفاده، اجرای گروه سرود، پخت آش برای کاروانهای موتوری و ماشینی، هدیه دادن به کودکان در غرفه کودک، برپایی ایستگاه قرآن بخوان، جایزه بگیر، قرائت جمعی سوره فتح، همگی به مدد بانوانی انجام میشود که همچون فرشتگان بال خدمت گشودهاند و بیمنت از خانه و خانواده گذشتهاند تا قدمی هر چند کوچک در میدان جهاد بردارند. همان طور که رزمندگان از همه چیز خود میگذرند و همان طور که شهروندان برای اقتدار و دفاع از وطن به خیابانها میآیند، ما نیز کف میدان پشتیبان برادران مجاهدمان میشویم.»
قرآن بخوان، جایزه بگیر
مجلس و محفل قرآن همیشه باعث انس و آرامش روح است. اما اگر این محفل در بحبوحه جنگ باشد و بانویی قرآنی نوای قرآن را آرام جانها کند دیدنی و شنیدنیتر است. جهادگر فعال محله مسعودیه میگوید: «یکی از بانوان در موکب فرهنگی مسابقه قرآنی برگزار میکند با عنوان" قرآن بخوان جایزه بگیر". بچهها حتی گاهی بزرگترها هم میآیند و برای پیروزی ایران سوره فتح را قرائت میکنند. بچهها جایزه دریافت میکنند و بزرگترها میگویند: فقط آمده بودیم در این شب با این محفل قشنگ انس بگیریم و برای سرافراری رزمندگان و پیروزی ایران سوره فتح را بخوانیم.»
وقتی نوجوانان کفنپوش میشوند
وقتی کسی کفنپوش میشود میخواهد بگوید که آماده است جانش را برای با ارزشترین دارایی خود، یعنی وطن، فدا کند همچنان که جوانان در جنگ تحمیلی اول جانشان را فدای وطن کردند. اما این بار جنگ تحمیلی سوم است و نوجوانان دهه هشتاد و نود به میدان آمدهاند. مرادی میگوید: «روپوشهای سفیدی به عنوان کفن توسط بانوان گروه دوخته می شود که نوجوانان و جوانان مشتاقانه به تن میکنند تا شبها در خیابان با کفنهای شعارنویسی شده، فریاد اقتدار سر دهند. یکی از آنها میگفت: من از کودکی روضه اربابم حسین (ع) را شنیده و با آن رشد کردهام و کسی که نوکر امام حسین است و در کشوری بزرگ شده که هر گوشه خاکش معطر به خون پاک شهداست؛ پس از مرگ نمیترسد؛ مخصوصا مرگی که ختم به شهادت باشد. زمانی که کودکان برای نقاشی روی صورت و گرفتن پرچم با شوق و ذوق این طرف و آن طرف موکب میدوند، اراده ما برای کار دوچندان می شود.» این روزها هر کسی به نحوی قدمی در میدان جهاد برمیدارد و گروه جهادی حضرت معصومه(س) هم در منطقه 15 کنار مردم است: «بعضی از ساختمانهای محل آسیب دیده و افرادی هستند که در اثر اصابت ترکش مجروح شدهاند، ما برای این خانواده ها غدا تهیه میکنیم و به آنها سرکشی و از آنها دلجویی میکنیم. عکسالعمل این خانوادهها چیزی جز ابراز محبت و قدردانی نیست و دعای خیرشان بدرقه راهمان است.»
نظر شما