همشهری آنلاین: تفنگی که نماد سلحشوری، دفاع از سرزمین و ایستادگی در برابر دشمنان خارجی است و مردان ایل با تکیه بر آن نهتنها از جان و مال خود محافظت میکردند، بلکه هویت و غیرت جمعی خود را نیز به نمایش میگذاشتند.
این روزها که ایران با موشکهای نقطهزن و سامانههای پدافندیاش تکنولوژی روز جهان را به چالش کشیده است، طنین آشنای «برنو» نیز از قلههای زاگرس و البرز به گوش میرسد. تفنگهای پدربزرگها از صندوقچهها بیرون آمدهاند تا ثابت کنند وقتی پای دفاع از خاک در میان باشد، حتی با یک تفنگ برنو هم میتوان پای وطن ایستاد.
با اینکه ایران در برابر تجاوز دشمن به تسلیحات مدرن و استراتژیک مجهز است، اما آنچه لرزه بر اندام پهپادهای دشمن انداخته، فراتر از بُردِ رادارهای آنهاست؛ آن «غیرتِ خودجوشی» است که باعث شده مردان ایل، پابهپای ارتش و سپاه، تفنگهای میراثی خود را از پر قو بیرون بکشند.
اینجا در کوهستانهای سربهفلککشیده، هر صخره یک سنگر و هر برنو یک سامانه پدافندی متحرک است. ما ثابت کردهایم که حتی با یک قبضه برنو آسمان را برای متجاوز ناامن میکنیم؛ چراکه این تفنگ، پیش از فشنگ، با «غیرت» مسلح شده است.
این گزارش تصویری سفری است به عمق زندگی ایلیاتی تا فراتر از هیاهوی جنگ، جایگاه آیینی «برنو» را در روزمرگیهای عشایر تماشا کنیم. در این قابها خواهید دید که چطور این تفنگ در جشنها با رقص «چوببازی» همراه میشود، در سوگها بر شانه مینشیند و در معیشت، نگهبان گله و کوهستان است. درواقع این تصاویر روایتگر آن است که چرا وقتی پای دفاع از مرز به میان میآید، عشایر ناخودآگاه بهسراغ این «یار قدیمی» میروند؛ چراکه برنو در فرهنگ آنها قرنهاست که از یک سلاح گرم به یک «نماد غیرت» و اعتبار خانوادگی بدل شده است.
نظر شما