شادی استادیومی از گل پدافند ایران به آمریکا | مردان چابهاری، گزارشگر یک درگیری نظامی شدند

همشهری آنلاین - لیلا شریف: ویدئوهای کوتاه و چند ثانیه‌ای از نبرد تن به تن پدافند ایران با جنگنده اف-۱۸ آمریکایی، در بیست و ششمین روز جنگ به نمادی از حس میهن دوستی ایرانی‌ها تبدیل شد. یکی از این ویدئوها بیشتر از سایر تصاویر دست به دست گشت و حتی پایش به رسانه‌های فارسی زبان آن سوی آب هم باز شد، فیلمی که با گزارشگری چند مرد همراه و هر لحظه از آن تسکینی بر دل حافظان وطن است.

از همان لحظات اولیه این ویدئو کوتاه، چند مرد که از زخمتی صدایشان می‌توان حدس زد که پا به سن گذاشته‌اند و شاید برای کار روزانه در حوالی اسکله تیس چابهار جمع شده‌اند، فریادهای شادی‌شان بلند و بلندتر می‌شود، هر کدام منتظر آن لحظه طلایی هستند، آن لحظه که تیر پدافند بر جان جنگنده دشمن بنشیند، درست مانند حس آن لحظه که توپ در نزدیکی دروازه می‌چرخد و می‌چرخد، همه با فریاد و دعا انگار می‌خواهند گل را به ثمر بنشانند.

دوربین تلفن همراه یکی از این تماشاگران به دنبال جنگنده بالا و پایین می‌رود و در همین حین صدای منتظران پیروزی ایران برای همیشه در حافظه ما ایرانی‌ها ثبت می‌شود، یکی فریاد می‌زند:«زدن؟ بزن، بزن.» و دیگر با فریادهای«یا خدا، یا خدا.» دعای خیرش را برای به ثمر نشستن تلاش نیروهای پدافند، روانه می‌کند.

این درگیری از نظر نظامی حرف بسیاری دارد اما آنچه بیش از همه این ویدئوها را محبوب ساخت، همان حس و حال راویان درگیری بود، مردمانی که برایشان فرق نمی‌کند در کدام نقطه ایران باشند، چه در خیابان‌های شهرهای بزرگ یا دورترین نقاط مرزی، همه منتظر ضربه منجر به گل نیروهای دفاعی هستند و مجالی دست دهد هر کدام در حد و قواره یک استادیوم فریاد شادی سر می‌دهند.