همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: در زیر لایهای از یخ به ضخامت چندین کیلومتر، اقیانوسی تاریک و گرم نهفته است که رازی یک میلیاردساله را در خود حفظ کرده بود. امروز، حسگرهای دقیق ناسا چیزی را لمس کردند که بوی «زندگی» میدهد.

یافتن حیات فرازمینی
سالها بود که قمر «اروپا» بهعنوان مستعدترین مکان برای یافتن حیات فرازمینی شناخته میشد، اما همه چیز در حد فرضیه بود. امروز، ۹ فوریه ۲۰۲۶، انتشار دادههای جدید از اعماق یخهای این قمر مرموز، جهان را در بهت فروبرد. ردیابی فعالیتهای شیمیایی که تنها توسط موجودات زنده (میکروبها) تولید میشوند نشان میدهد اقیانوسهای زیرسطحی اروپا، نه یک بیابان آبی، بلکه مهد احتمالی حیات هستند. این کشف نهتنها تعریف ما از زیستشناسی را تغییر میدهد، بلکه به ما میگوید که حیات لزوماً برای بقا به نور مستقیم خورشید نیاز ندارد.
بیشتر بخوانید :
نفوذ به آزمایشگاه یخی مشتری
قمر اروپا مدتهاست به دلیل داشتن اقیانوسهای مایع در زیر پوسته یخی خود، کانون توجه بوده است. اما آنچه خبر امروز را متفاوت میکند، شناسایی «امضای زیستی» در بخاراتی است که از شکافهای یخی این قمر به بیرون پرتاب میشوند. فضاپیمای کاوشگر با عبور از میان این فوارههای عظیم، مولکولهای پیچیده کربنی را شکار کرده است که شباهت غیرقابلانکاری به ساختار میکروبهای موجود در اعماق اقیانوسهای زمین دارند.

انرژی بدون نیاز به خورشید
بزرگترین سوال دانشمندان این بود که حیات در آن تاریکی مطلق چگونه تغذیه میکند؟ پاسخ در هسته داغ این قمر نهفته است. فعلوانفعالات گرانشی شدید مشتری باعث ایجاد حرارت در هسته اروپا میشود و دریچههای گرمابی در کف اقیانوس ایجاد میکند. این دریچهها، مواد معدنی و گرمای لازم را برای رشد میکروبها فراهم میکنند؛ دقیقاً مشابه همان سیستمی که در اعماق اقیانوسهای زمین، جایی که نور خورشید نفوذ نمیکند، حیات را زنده نگه داشته است.
شکار مولکولهای هوشمند در فضا
تکنولوژی بهکاررفته در این مأموریت، پیشرفتهترین ابزار «بوکشیدن» شیمیایی است که تاکنون ساخته شده است. این ابزار توانسته است آمینواسیدها را شناسایی کند؛ واحدهای سازندهای که برای ساخت پروتئین و DNA ضروری هستند. کشف این مولکولها در محیطی خارج از زمین، به این معناست که دستورالعمل حیات در سراسر کیهان ممکن است یکسان باشد و ما حالا اولین شواهد تجربی را برای این ادعای بزرگ در اختیار داریم.

واکنش جهانی به پایان تنهایی انسان
اعلام این خبر موجی از هیجان را در میان دانشمندان و فیلسوفان ایجاد کرده است. اگر در یک قمر کوچک در همسایگی ما حیات وجود داشته باشد، بهاحتمال زیاد کهکشان راه شیری لبریز از حیات است. این کشف، بودجههای فضایی را به سمت مأموریتهای «فرود بر سطح» هدایت خواهد کرد؛ جایی که رباتهای حفار باید یخها را شکافته و مستقیماً با این همسایگان میکروبی روبهرو شوند.
نظر شما