پناه دلدادگان | روایت تصویری از اعتکاف ایرانی‌ها

به گزارش همشهری آنلاین: مردان و زنان و کودکان و نوجوانانی که 3روز تمام در حرم امن الهی به تفکر و اندیشیدن پرداختند، دوشادوش هم دست دعا به آسمان بردند و در آغوش خدا جا گرفتند و دیشب با دلی سبک‌تر و ذهنی آرام‌تر به زندگی برگشتند. این پناه که اعتکاف 3روزه در دل‌ماه رجب است، اسمش اثبات بندگی، اما رسمش بازگشت به‌سوی کسی است که پناه بی‌پناهان است. اعتکاف رجبیه امسال هم با حضور چند نسل ایرانی به پایان رسید و قاب‌های نابی از آن ماندگار شد.

در جوار امام‌رضا(ع)

موهبت زیارت حرم شمس‌الشموس به تنهایی کافی است تا برکت این زیارت در هر لحظه از زندگی عیان شود، چه برسد به اینکه فردی به لطف اعتکاف، 3روز مهمان امام رضا(ع) باشد. در این 3روز صحن گوهرشاد برای زنان معتکف به همان نقطه امنی تبدیل شد که توانستند با کتاب دعایی در دست و هزار حرف مگو، چشم‌هایشان را با گنبد طلا گره بزنند و دل را از هر سیاهی پاک کنند.

اینجا مرزها معنا ندارند

وقتی صحبت از اعتکاف‌های دانشجویی می‌شود، کمتر کسی خبر از دانشجویانی دارد که به دور از خانواده و برای تحصیل مهمان ایران هستند. این دانشجویان هم از اعتکاف جا نماندند و خود را در میان شلوغی‌های درس و دانشگاه به گوشه امن مسجد رساندند. برای آنها هم اعتکاف شبیه یک سفر کوتاه است؛ سفری که مقصدش نه کشوری دیگر که مکثی درون خود آدم است. چنین حضوری نشان می‌دهد که اعتکاف، مرز نمی‌شناسد.

به یاد آنهایی که نیستند

درست مانند نقطه‌های طلایی و روشن زندگی که نبودن‌ها بیشتر از قبل در ذهنمان پررنگ می‌شود، کم نبودند آنهایی که هر نفس اعتکاف را به یاد عزیزی گره زدند. تصویر مردی که برای خواندن دعا و ندبه‌ خود را به کنار تصویر شهید حاج قاسم سلیمانی و ابراهیم رئیسی رسانده‌است، همان تلاش برای زنده نگه‌داشتن یادهاست در لحظات درخشان زندگی؛ چه جایی بهتر از لحظات اعتکاف.

دورهمی بچه‌ها

ماندن و نفس کشیدن در فضایی که 3روز با معنویت گره خورده است، شاید برای بزرگ‌ترها که سرد و گرم زندگی را چشیده‌اند و می‌دانند تمام زندگی را باید در خواسته‌های الهی خلاصه کرد، کار سختی نباشد اما داستان نوجوان‌ها متفاوت است. همین تفاوت بهانه‌ای می‌شود که نوجوان‌ها در میان دعا خواندن و روزه‌داری، در گوشه‌ای از مسجد جمع شوند و با خود مرور کنند که راز این جمع‌شدن‌ها و مؤمن ماندن‌ها چیست.

خنده‌های کودکانه در میان زمزمه‌های متبرک

شاید برای آنهایی که پایشان به جمع‌ معتکفان باز نشده است، اعتکاف محدود به فضایی برای بزرگسالان باشد اما واقعیت شکل دیگری دارد و در هر مراسم اعتکاف ردی از خنده‌های دلنشین کودکان دیده می‌شود. این حضور همانقدر که به دل بزرگ‌ترها می‌نشیند، بدون شک به نقطه‌ای روشن در وجود این کودکان تبدیل می‌شود تا در بزنگاه‌های زندگی، حواسشان باشد از چه‌کسی مدد بخواهند.