خودرویی با موتور واقعی هلیکوپتر + تصاویر | طراحی متفاوت این خودرو را ببینید

به گزارش همشهری آنلاین، براساس گزارش carbuzz، با پایان یافتن جنگ جهانی دوم و بازگشت بسیاری از خودروسازان آمریکایی از تولید تجهیزات جنگی به ساخت خودرو، صنعت خودروسازی به‌سرعت دچار تحول شد. مشخص بود که آمریکایی‌ها دیگر به خودروهای بلند و نسبتا زمخت قبل و بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم علاقه‌ای ندارند. در عوض، آن‌ها به دنبال خودروهایی کشیده‌تر، زیباتر و در برخی موارد ایمن‌تر بودند.

در این میان، یک برند که امروز دیگر وجود ندارد، در زمینه ایمنی و نوآوری جلوتر از زمان خود حرکت می‌کرد. این برند Tucker Corporation بود و تنها مدل آن یعنی تاکر ۴۸ یکی از تاثیرگذارترین و آینده‌نگرترین خودروهای تاریخ محسوب می‌شود.

نکته جالب اینکه موتور این خودرو هم غیرمعمول بود و در واقع نسخه‌ای تغییر یافته از موتور هلیکوپتر به شمار می‌رفت. با این حال، به دلایل مختلف، تنها ۵۱ دستگاه از این خودرو تولید شد.

شیوه‌ای تازه در خودروسازی

از آنجا که تقریبا تمامی خودروسازان بزرگ در دوران جنگ تحت قرارداد دولت آمریکا بودند، بازگشت به تولید خودروهای سواری به‌ صورت تدریجی انجام شد. شرکت‌هایی مانند فورد و شورولت هم با انبوهی از بدنه‌ها و موتورهای پیش از جنگ مواجه بودند که باید ابتدا مصرف می‌شدند. همین مسئله باعث شد تا خودروسازان کوچک‌تر فرصت پیشی گرفتن در بازار تازه احیاشده را پیدا کنند.

یکی از این شرکت‌ها، تاکر بود که توسط Preston Tucker تاسیس شد. او از زمان جنگ روی یک مدل مفهومی کار می‌کرد و برای پیشبرد پروژه، طراح برجسته‌ای به نام George S. Lawson را استخدام کرد. پس از ۱۸ ماه کار فشرده، این دو در سال ۱۹۴۶ نمونه اولیه را به نمایش گذاشتند.

طراحی کشیده و کم‌ارتفاع خودرو باعث شد تا ظاهری شبیه اژدر داشته باشد و همین موضوع نام غیررسمی «Torpedo» را برای آن به همراه آورد. استقبال عمومی از این طرح، انگیزه تاسیس شرکت تاکر را تقویت کرد.

مشکلات از راه می‌رسند

اما مشکلات خیلی زود آغاز شد. همکاری Lawson و Tucker دوام زیادی نداشت و تاکر مجبور شد تا طراح جدیدی پیدا کند. نمونه اولیه در سال ۱۹۴۷ در شیکاگو رونمایی شد، اما با مشکلات فنی زیادی همراه بود.

در شب قبل از مراسم، بخش‌هایی از سیستم تعلیق جلو زیر وزن خودرو شکست. موتور نمونه اولیه بسیار پرصدا بود و حتی هنگام ورود به صحنه دچار جوش آوردن شد. علاوه بر این، خاموش کردن موتور هم به‌ سادگی ممکن نبود، زیرا سیستم استارت نیاز به منبع برق خارجی داشت.

یک خبرنگار به نام Drew Pearson این خودرو را شکست‌خورده توصیف کرد. گفته می‌شد که خودرو دنده عقب ندارد و عملکرد حرکتی آن نیز ضعیف است. هرچند تاکر این مشکلات را ناشی از عجله در ساخت نمونه اولیه می‌دانست، اما تصویر منفی در ذهن عموم شکل گرفت.

موتوری از آسمان

تاکر ابتدا تلاش کرد تا موتور اختصاصی خود را توسعه دهد، اما این موتور نتوانست به توان وعده‌ داده‌ شده برسد. در نهایت، او به سراغ موتور Franklin O-۳۳۵ رفت که در هلیکوپتر Bell ۴۷ استفاده می‌شد.

این موتور با تغییرات گسترده به سیستم خنک‌کاری آبی مجهز شد و برای نصب در بخش عقب خودرو اصلاح شد. این پیشرانه بسیار مقاوم بود و توانست ۱۵۰ ساعت بدون توقف کار کند. تاکر آنقدر تحت تاثیر این موتور قرار گرفت که شرکت سازنده آن را خریداری کرد، اما لغو قراردادهای دولتی این شرکت باعث بروز مشکلات مالی شدید شد.