چرا درمان ایثارگران با مشکل مواجه است؟
درمان حیاتی ترین وظیفه ای است که بنیاد شهید و امور ایثارگران در برابر ایثارگران بر عهده دارد . انتظار می رفت این امر حیاتی هر سال نسبت به سال قبل با شرایط بهتری انجام گیرد و ایثارگران دغدغه ای برای درمان خود نداشته باشند . در دوران دفاع مقدس درمان ایثارگران به ویژه جانبازان بدون تشریفات و با مراجعه به هر مرکز درمانی انجام می پذیرفت و شاید از جهت تسریع در کار ، این روش به ظاهر ساده و ابتدایی اما کارساز مانع بروز و ظهور سختی ها و مشکلات آن می شد . با گذشت زمان و پیشرفتهای پزشکی در ایران و حتی لغو اکثر اعزام های جانبازان به خارج از کشور که تقریبا" به صفر رسیده است ، ضرورتِ سهولت ، سرعت و دقت در پیگیری امور درمانی ایثارگران را در شرایط فعلی بیش از گذشته می طلبد. تشدید ضایعات جسمی و روحی با گذشت زمان ، سالمندی و عوارض جانبی شرایط ایثارگران به ویژه جانبازان را در موضوع درمان حساستر از گذشته کرده است.
برابر بند الف اصلاحی ماده ۱۳ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب ۱۳۹۷/۱۹/۱۹ مجلس شورای اسلامی ، تأمین صد درصد (۱۰۰ %) هزینه بهداشتی درمانی به صورت بیمه سلامت، بیمه همگانی، بیمه مکمل و بیمه خاص (خدماتی که مشمول قوانین بیمه همگانی و تکمیلی نمی گردند) خانواده شاهد، جانبازان، آزادگان و افراد تحت تکفل آنان بر عهـده دولت بوده و اعتبـارات آن هر ساله بر اساس تعداد و سرانه در قوانین بودجه سنواتی به صورت صد درصد (۱۰۰%) تخصیص یافته منظور می گردد .
تاکید قانونگذار حتی بر بیمه خاص یعنی خدماتی که مشمول قوانین بیمه همگانی و مکمل نمی شود و همچنین تامین ۱۰۰ درصد هزینه ها و تامین ۱۰۰ درصد سرانه درمان در بودجه سنواتی نشان از توجه نظام قانونگذاری کشور به این امر مهم است . اما چرا این موضوع همواره با اعتراض جانبازان مواجه است و آنان از امور درمانی ناراضی هستند ؟
جانبازان نخاعی از تاخیر در ارائه ابتدایی ترین نیازهای درمانی خود شامل لوازم بهداشتی ، مصرفی و توانبخشی گله مند هستند . چند ماهی است دریافت این وسائل با تاخیر مواجه است و اگر بعد از پیگیری های مستمر انجام شود مطمئن نیستند که در نوبتهای بعدی با مشکل مواجه نشوند . واگذار ی ویلچر هم مشکل شده است . بیش از چهار سال است تعدادی ویلچر وارد شده ، لکن از ترخیص آن عاجزند . جانبازان قطع عضو مشکل تجهیزات توانبخشی دارند . تجهیزات اورتز و پروتز آنها تامین نمی شود . بودجه ارزی سالهاست برای تامین نیازهایی که باید وارد شود ، تخصیص نمی یابد و آنان با سختی مواجهند . قرار است تختهای جانبازان اعصاب و روان افزایش یابد لکن این نیاز ضروری با موانع تامین منابع مالی مواجه است . وعده های داده شده محقق نمی شود . از جانب مسئولان درخواست ارائه طرح برای گسترش و توسعه مراکز درمانی می شود ، ولی با ارائه طرحها ، توجهی به آن نمی شود و در سکوت از کنار آن می گذرند . ایجاد شهرک های سلامت و توسعه آسایشگاهها که با وجود بحران سالمندی جانبازان و سایر ایثارگران یک ضرورت اجتناب ناپذیر است به دلیل بی توجهی و با گذشت زمان به یک معضل جدی تبدیل خواهد شد ، مورد به مهری قرار می گیرد .
جانبازان و ایثارگران انتظار دارند در شرایط فعلی امور درمانی آنان گرفتار اعمال سلیقه ها نشود و مسئولان آنچه در قوانین و مقررات مصوب وجود دارد را پیگیری و اقدام نمایند .
نظر شما