چهارشنبه ۲۵ دی ۱۳۸۷ - ۱۷:۲۹

علی مطهری* فاجعه و حماسه غزه نقطه عطفی در تاریخ فلسطین است که مشخصه آن دریده‌شدن پرده‌های نفاق و افتادن نقاب از چهره برخی سران کشورهای عربی است.

این پدیده را از آن جهت می‌توان برای فلسطین یک گام به جلو حساب کرد که چهره منافق در این مصاف آشکار شد؛ چرا که مبارزه با نفاق همیشه سخت‌تر از مبارزه با کفر بوده است.

اکنون در جبهه باطل، اشغالگران صهیونیست، آمریکا، دولت مصر، دولت عربستان و دولت اردن قرار گرفته‌اند و جبهه حق را حماس، جهاد اسلامی، حزب‌الله، سوریه و ایران تشکیل می‌دهند. به حکم دستوراسلامی اگر قسمتی از سرزمین اسلامی مورد هجوم کفار واقع شود بر همه مسلمانان واجب است که از آن سرزمین دفاع کنند و البته الاقرب و فالاقرب؛

آنکه نزدیک‌تر به سرزمین است وظیفه بیشتری دارد. به یقین حماسه غزه فردا توابین زیادی خواهد داشت. دولت‌های اسلامی موظف‌اند که راه داوطلبان جهاد با کفار حربی را باز کنند و حرکت عده‌ای از مردم ترکیه به سمت ارتفاعات جولان می‌تواند مقدمه‌ای برای این کار باشد.

آمریکا و اسرائیل در طول سال‌های گذشته از عنصر روانی تلقین استفاده کرده و با تروریست نامیدن مجاهدان مسلمان فلسطینی کاری کرده‌اند که مسلمانان از کمک رسانی علنی به آنها ابا داشته باشند؛

در حالی که خود به‌طور علنی و با افتخار تحت عنوان حمایت از دمکراسی و دنیای آزاد به تروریست‌های اسرائیلی کمک می‌رسانند. باید این فضا شکسته شود. مگر تعداد شهدای غزه به چند نفر باید برسد که دولت‌های اسلامی اقدامی عملی را در دستور کار خود قرار دهند. آیا حدود هزار شهید و 4 هزار مجروح کافی نیست؟

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام‌ها و سخنان خود در این روزها به خوبی مسیر حرکت را مشخص کرده‌اند و اشاره داشته‌اند که اگر چه اکنون دست ما برای ارسال تسلیحات و نیروی نظامی به فلسطین اشغالی بسته است اما دولت و ملت ایران و همه کشورهای اسلامی وظیفه دارند این راه را باز کنند.

بدیهی است که ایران اسلامی تا حدی به وظیفه خود عمل کرده است اما سخن با ابولهب‌ها و ابوجهل‌های امروز است که پس از زحمات طاقت فرسای پیامبر اسلام برای آدم‌کردن آنها، به جاهلیت قبل از اسلام بازگشته‌اند و ایدئولوژی آنها نژاد پرستی و تفاخرات قومی و نژادی است که به آن هم عمل نمی‌کنند؛

چرا که اگر به همان ایدئولوژی عمل می‌کردند، امروز برادران عرب خود را در غزه تنها نمی‌گذاشتند. اقدامات کشورها و ملت‌هایی نظیر ترکیه امروز همانقدر قابل تقدیر است که خیانت حسنی مبارک‌ها و ملک عبدالله‌ها ناسنجیده و نکوهیده.

عملکرد رئیس کوبایی مجمع عمومی سازمان ملل همانقدر قابل ستایش است که عملکرد شورای امنیت سازمان ملل - که در واقع شورای امنیت آمریکا، اسرائیل و انگلیس است- خجالت‌آور. بر نمایندگان ملت هاست اکنون که شورای امنیت سازمان ملل برای نجات غزه کاری نمی‌کند، راسا وارد عمل شوند و تصمیم لازم را اتخاذ کنند.

* نماینده مردم تهران در مجلس

کد خبر 73023

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار