علی ابراهیمی: با وجود ظرفیت‌های بسیار در صنایع غذایی کشور، هنوز این صنعت نقش چندان مهمی در صادرات نداشته و حتی در تامین نیاز بازارهای داخلی نیز با چالش‌های بسیاری مواجه است.

مشکلات تولید، تامین نقدینگی، بازاریابی و فروش موجب شده است تا اکنون بسیاری از صنایع غذایی کشور با حداقل ظرفیت‌های تولیدی خود به فعالیت ادامه داده و انگیزه و توانمندی چندانی برای افزایش تولید نداشته باشند؛ موضوعی که رئیس هیأت‌مدیره انجمن متخصصین علوم و صنایع غذایی ایران با اشاره به آن به مهر، می‌گوید: صنعت غذای کشور متولی ندارد. محمد حسینی با انتقاد از این وضعیت می‌افزاید: متأسفانه چند  ارگان در کشور متولی بخش صنعت غذا هستند که همین ناهمگونی صنعت غذا را در شرایط بدی قرار داده است.

وی، مشکل نقدینگی و سرمایه در گردش را از مهم‌ترین مشکلات پیش روی صنعت غذای کشور دانسته و می‌گوید: مشکل نقدینگی و سرمایه در گردش، صنعت غذای کشور را به سمت اضمحلال می‌برد. اکنون 11 هزار و 500 واحد صنایع غذایی در کشور وجود دارد که براساس دیدگاه‌های کارشناسی این واحدها تنها با حدود 20 درصد با ظرفیت کامل مشغول به کار هستند.

حسینی می‌افزاید: همچنین 40 درصد این واحدها نیز با ظرفیت 30 تا 90 درصدی فعالیت می‌کنند و 30 درصد واحدها نیز غیرفعال است.همچنین از 300 واحد کارخانه ماکارونی در کشور تنها 5 واحد با ظرفیت کامل کار می‌کنند و نصف این واحدها نیز تعطیل شده‌اند.

صنایع لبنی با نیمی از ظرفیت

وضعیت نابسامان تولید در صنایع لبنی نیز پس از تشدید نظارت‌های دولت بر قیمت‌گذاری این فرآورده‌ها و نوسان قیمت پایه شیر خام، آینده نامعلومی را برای این بخش از صنایع غذایی رقم زده است؛ موضوعی که مدیرعامل صنایع شیر پگاه آذربایجان‌غربی با اشاره به آن می‌گوید: در حال حاضر، بیشتر تولیدکنندگان محصولات لبنی در کشور با نصف ظرفیت تولید، فعالیت می‌کنند.

سیف‌الله ولی‌پور می‌افزاید: باتوجه به مشکلات نقدینگی و سرمایه در گردش کارخانه‌های تولید صنایع لبنی در کشور و پرداخت نشدن این اعتبارات از سوی بانک‌ها، تولید صنایع لبنی سیر نزولی به‌خود گرفته، به‌طوری که در حال حاضر کارخانه‌های تولید لبنیات با نصف ظرفیت تولیدی خود، فعالیت می‌کنند.

وی با انتقاد از نبود توزیع عادلانه نهاده‌های دامی می‌افزاید: این امر باعث شده برخی واحدهای پرورش دام با قیمت گران‌تری نهاده‌ها را خریداری کنند و همین موضوع میزان سود تولید‌کنندگان را کاهش می‌دهد. با این روند توجه جدی مسئولین و نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای بهبود وضعیت دامداران و تولید‌کنندگان شیر ضروری است.

بحران کارخانه‌های چغندرقند

واردات بی‌رویه شکر نیز از دیگر موضوعاتی است که تاثیر نامطلوبی بر بخش دیگری از صنایع غذایی کشورمان داشته است؛ موضوعی که باعث شده تا علاوه بر کاهش سطح زیرکشت چعندرقند و نیشکر و زیان کشاورزان، بسیاری از کارخانه‌های تولید قندوشکر نیز در آستانه تعطیلی قرار گرفته یا تنها با 30 درصد ظرفیت خود به فعالیت ادامه دهند. رئیس هیأت‌مدیره انجمن متخصصین علوم و صنایع غذایی ایران نیز با اشاره به این وضعیت می‌گوید: با شرایط خاص کنونی در کشت چغندرقند، هیچ کدام از کارخانه‌های قند کشور با ظرفیت کامل کار نمی‌کنند و همه آنها با ظرفیت زیر 30 درصد مشغول به فعالیت هستند.

حسینی با انتقاد شدید از نبود توجه به صادرات محصولات صنایع غذایی کشور می‌افزاید: کیفیت پایین و قیمت تمام شده بالا از دلایل کاهش صادرات محصولات غذایی است و برای حضور فعال در بازارهای جهانی و صادرات محصولات ایرانی به عزم ملی نیاز داریم.

کد خبر 69758

برچسب‌ها