در واقع خوشیمن بودن زمان خواستگاری را در عاقبت به خیری و تولد فرزندان سالم و صالح بسیار مهم و اثرگذار میدانستند. به همین دلیل اغلب قبل از مراسم نزد معتمد، ریشسفید، دعانویس یا روحانی چشم و دلپاک برای تعیین روز خواستگاری میرفتند. در باور عامیانه مردم تهران قدیم، چهارشنبه مبارکترین روز برای رفتن به خواستگاری بود. به همین دلیل بیشتر خواستگاریها و دیدارها در همان روز چهارشنبه اتفاق میافتاد. چهارشنبه در واقع هم برای جوانان دم بخت و هم برای کسبهای که به واسطه خواستگاری رفتن همسایهها و اهل محل کسب و کارشان رونق میگرفت، روز شانس محسوب میشد.
تعیین ساعت، روز و زمان مبارک برای خواستگاری رفتن یکی از مهمترین دغدغههای خانوادههای پسردار در تهران قدیم بود.
کد خبر 531922
نظر شما