آناهیتا گودرزی: تهران که در چند دهه اخیر گسترش کمی و کیفی فوق العاده‌ای را از حیث گسترش مرزهای قانونی، رشد جمعیت، حجم انبوه ساخت و سازها و ارتقای سهم اقتصادی از کل اقتصاد ملی طی کرده است (تمرکز حدود 30 درصد صنایع و فعالیت‌ها در کلان شهر تهران)، نیازمند طرحی جدید با نگاهی خاص، نو و همه جانبه بودکه راهبردهای مطرح دنیا را در تلفیق با مسائل بومی در فرآیند شناخت به کار گرفته و به ارائه دستورالعملی برا

عاقبت پس از حدود 40 سال که از تدوین و تصویب طرح جامع قدیم تهران می‌گذشت با تلاش چندین ساله مجموعه‌ای از کارشناسان در رشته‌های مختلف، طرح جامع تهران تهیه و پس از تائید در شورای اسلامی شهر در زمستان سال 85 جهت تصویب نهایی به شورای‌عالی شهرسازی ارجاع شده است که به گفته مسئولان به زودی پس از تصویب نهایی ابلاغ خواهد شد.

 در این راستا طرح‌های تفصیلی مناطق 22گانه تهران نیز با نگرشی نو توسط مهندسین مشاور هر منطقه تهیه و پس از طی مراحل و بررسی‌های کارشناسی تائید شده و متعاقبا پس از ابلاغ طرح جامع اجرایی می‌شود.

اکنون می‌توان امیدوار بود که دیگر مردم و کارشناسان در گیر و دار هزار‌توی بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های موردی و بعضا متناقض که موجب سردرگمی در تصمیم‌گیری‌ها و عدم صراحت رویه‌های مسئولان می‌شد، نباشند.

نکته مهم این که شاید بخشی اساسی در موفقیت طرح‌های مذکور عزم و اعتقاد مسئولان و مدیران در همه رده‌ها، اعم از مجلس محترم شورای اسلامی، وزارت مسکن و شهرسازی و دیگر وزارتخانه‌ها و همراهی آنان در اجرای شایسته این سند قانونی جدید است.

باید توجه داشت که امروزه طرح‌های صلب و فاقد انعطاف جوابگوی شهرهای پویا و در حال رشد نبوده، از این‌رو طرح‌های جامع و تفصیلی جدید شهر تهران نیز که با مشارکت بخش دولتی و خصوصی با راهبری نهاد تهیه طرح‌ها (که مرجعی واسط  بین شهرداری و وزارت مسکن و شهرسازی بوده است) با دید زنده بودن شهر و ضرورت پاسخگویی به مسائل جدید و نو تهیه شده است، به نحوی که چارچوب‌هایی برای تصمیم‌گیری مدیران شهری برای برخورد با مسائل نو فراهم باشد.

اما بدون شک به‌رغم همه فعالیت‌های کارشناسی مانند هر طرح و برنامه دیگری در حیطه عمل و اجرا امکان بروز مشکلات و مسائل اجرایی وجود دارد، که درصورت توجه مسئولان مشکلات و مسائل حادث را می‌توان در همان مراحل آغازین در کمیته‌ها و مراجع ذی ربط مطرح و راهکار مناسب را اتخاذ کرد.

 در سال‌های پس از انقلاب بارها از سوی رهبران ارشد نظام شنیده‌ایم که برنامه‌های مدون به‌رغم اعتقاد یا عدم اعتقاد مدیران اجرایی نباید متوقف شود.

 به‌عنوان مثال در حال حاضر سند چشم‌انداز 20 ساله جمهوری اسلامی به‌عنوان سندی راهبردی پیش روی مسئولان ارشد نظام قرار دارد. بر اساس این سند در افق طرح، ایران باید به‌عنوان کشوری توانمند و پیشرفته در عرصه فناوری به اولین قدرت منطقه (آسیای جنوب غربی) تبدیل شود و تحقق این مهم را در قالب اجرای برنامه‌های5  ساله و طی مسیرها و به کارگیری ابزارهایی معرفی کرده است.

اخیرا در هفته دولت رهبر انقلاب در جمع مسئولان قوه مجریه، پس از استماع گزارش ریاست محترم جمهوری از عملکرد دولت و روند پیشرفت‌های حاصل ضمن تائید کلیت تلاش‌های انجام شده تأکید ویژه‌ای بر ارزیابی و سنجش همه برنامه‌ها و طرح‌ها با میزان و ترازوی سند چشم‌انداز کردند و اینکه حتما در تدوین و اجرای همه برنامه‌ها ملاک و راهنمای عمل باید این سند و اهداف عالیه برشمرده در آن باشد.

درخصوص طرح‌های جامع و تفصیلی نیز امید است با همراهی مسئولان مختلف اجرایی در مصادر گوناگون (به‌رغم اینکه متأسفانه و به هر دلیل مدیریت‌های اجرایی ما با عدم ثبات در تصدی‌های خود روبه‌رو هستند) همسو و در امتداد این تلاش گسترده که هزینه‌های مادی و معنوی فراوانی را به خود اختصاص داده است، ضمن پذیرش کلیت این تلاش عظیم با نگاه اصلاحگر نقاط ضعف احتمالی را مورد توجه و جهت ارائه راه حل در حیطه عمل مورد توجه قرار دهند.

در پایان لازم به ذکر است که با توجه به اینکه اجرای طرح‌های جامع و تفصیلی شهر به عهده شهرداری تهران است، لازم است جهت پیشبرد و تحقق این طرح‌ها و حل مسائل احتمالی با توجه به نو بودن این تجربه با همکاری نهاد تهیه طرح‌های جامع و تفصیلی شهر تهران و معاونت‌های مرتبط در شهرداری خصوصا حوزه شهرسازی، یک سازمان اجرایی مشخص با زیرشاخه‌هایی در مناطق 22 گانه تعریف شود که مدیریت عالیه اجرایی طرح را در هر منطقه به عهده بگیرد و در این راستا میزان تحقق پذیری طرح را افزون کند.

کد خبر 39874

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان