در زمان کودکی‌ام رهگذران بسیاری را می‌دیدم که برای نوشیدن آب در معابر عمومی، از یک ظرف استفاده می‌کردند.

 كساني كه آگاهي بهداشتي داشتند به ما مي‌گفتند كه اين كاري خطرناك است زيرا ممكن است باعث انتقال بيماري‌هاي مسري شود. سال‌ها طول كشيد تا مردم بهداشت فردي را فرا گرفتند. اكنون اغلب مردم مي‌دانند كه ميكروب‌ها چگونه منتقل مي‌شوند و به اين ترتيب مراقبت بيشتري در برابر بيماري‌هاي مسري به عمل مي‌آورند. متأسفانه همزمان با اين روند مثبت، آگاهي عمومي و احتياط در برابر بيماري‌هاي غيرمسري چندان پيشرفتي نداشته است. افزايش بيماري‌هايي چون سرطان نشان از لزوم آموزش‌هايي دارد كه مغفول مانده است. اكنون مردم به جاي استفاده از يك ظرف مشترك براي نوشيدن آب، انبوهي از ظروف يكبار مصرف پلاستيكي را به جاي مي‌گذارند غافل از اينكه دفع اين حجم از پلاستيك‌ها به راحتي ممكن نيست و نتيجه آن آلودگي محيط‌زيست و بيماري‌هايي براي انسان‌هاست. مردمي كه به خوبي مي‌دانند ميكروب‌ها چگونه منتقل مي‌شوند متأسفانه از مسموميت ناشي از سموم شيميايي موجود در پلاستيك‌ها بي‌خبرند. آنها نمي‌دانند كه سموم پلاستيك‌ها به‌طور مستقيم - از طريق تماس پلاستيك‌ها با مواد غذايي و آب- يا غيرمستقيم به بدنشان منتقل مي‌شود. اكنون زمان آن است كه هر شخص، ظرف شخصي و مطمئن خود را حمل كند.

آرش خيرانديش- فعال محيط‌زيست

کد خبر 321322

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار