همشهری آنلاین: سی سال پیش، استیو مک‌کوری یکی از مشهورترین و نمادین‌ترین عکس‌های تاریخ را به ثبت رسانید، عکسی که مک‌کوری پس از گذشت سالها از آن، هنوز با اشتیاق درباره‌اش صحبت می‌کند.

دختر افغان

براساس گزارش CNN، مک‌کوری می‌گوید می‌دانستم این دختر چهره‌ای خارق‌العاده و نگاهی نافذ دارد، اما جمعیت زیادی ما را احاطه کرده بودند و خاک و غبار زیادی اطراف ما بود؛ درعین حال در آن زمان هنوز دوربین دیجیتالی وجود نداشت و هرگز نمی‌توانستی بفهمی چه بر سر فیلم عکاس‌ات خواهد‌آمد.

مک‌کوری می‌گوید زمانی که فیلم‌هایم را چاپ کردم، می‌دانستم عکسی خاص گرفته‌ام، آن را به دبیر نشنال‌جئوگرافیک نشان دادم و او از جایش پرید و فریاد زد: این جلد بعدی ما خواهد‌بود. عکس دختر افغان نه تنها جلد شماره بعدی نشنال‌جئوگرافیک را به خود اختصاص داد، بلکه به موفق‌ترین عکس در تاریخ این نشریه تبدیل شد.

پرتره تاثیرگذار شربت گولای 12 ساله، دختر یتیم پشتونی در کمپ آوارگان نصیرباغ در مرز افغانستان-پاکستان در دسامبر 1984 گرفته شد و سال بعد منتشر شد. 

شربت گولا امروز در دهه چهارم زندگی خود بوده و در پاکستان زندگی می‌کند. زمانی که مک‌کوری درباره شهرت این عکس حرف می‌زند، آنچه او را بیش از اندازه هیجانزده می‌سازد تاثیری است که یک تک عکس بر جهان گذاشته‌است.

وی می‌گوید پس از انتشار این عکس، بسیاری به خاطر آن داوطلب شدند تا در اردوگاه‌های آوارگان کار کنند.. افغان‌ها نیز به شدت به این عکس افتخار می‌کنند، زیرا اگرچه این دختر بچه فقیر است، اما غرور، عزت نفس و پایداری زیادی را می‌توان در چهره او خواند. این عکس توجه بسیاری را به مخمصه‌ای که افغان‌ها اسیر آن شده‌بودند جلب کرد و الهام‌بخش خیلی‌ها شد. دختر افغان همچنین باعث شد نشنال‌جئوگرافیک صندوق حمایت از کودکان افغان را راه‌اندازی کند.

مک‌کوری 64 ساله می‌گوید هنوز برای بازنشستگی‌اش خیلی زود است، زیرا هنوز داستان‌های مسحور کننده زیادی در انتظار او هستند و هنوز لیستی طولانی از جاهایی که به آنها سفر نکرده، از قبیل ایران، مغولستان و روسیه را در دست دارد. وی می‌گوید زمانی کاری که عاشقش هستی را یافتی، باید در تمام زندگی‌ات آن را انجام دهی. چرا باید خود را از کاری که عاشقش هستم بازنشسته کنم؟

دختر افغان تنها یکی از هزاران عکسی است که مک‌کوری طی 40 سال فعالیتش به عنوان عکاس به ثبت رسانده است. وی که سال‌ها به عنوان عکاس جنگ فعالیت‌داشته، تقریبا به سرتاسر جهان سفر کرده و معتقد است زمانی که درحال عکاسی از صحنه‌ای ناخوشایند یا ترسناک است، دوربینش نقش سپر محافظتی‌اش را بازی می‌کند، زیرا دیدن صحنه‌های دردناک از درون ویوفایندر دوربین سنگینی آن صحنه را کاهش می‌دهد. در شرایط عادی و در خارج از محیط جنگ نیز دوربینش به او کمک می‌کند تا با دیگران ارتباط برقرار کرده و تعامل داشته‌باشد. مک‌کوری می‌گوید برای اینکه بتوان عکس خوبی گرفت باید با مردم وقت گذراند تا زمانی که به تو اعتماد کنند و فراموش کنند که تو به عنوان یک عکاس آنجا حضور داری.

مک‌کوری می‌گوید در زمان گرفتن پرتره‌های مشهورش ارتباط نگاهی را با سوژه‌اش حفظ می‌کند تا بتواند داستانی که بر چهره آنها نقش بسته را ببیند و درک کند. وی برخلاف بسیاری از عکاسان معتقد است دوربین‌های دیجیتال بسیار بهتر از دوربین‌های آنالوگ هستند؛ اما با عکاسی موبایلی مخالف است، زیرا اعتقاد دارد عکسهای موبایلی نویز‌هایی هستند که ارزش یک عکس واقعی را که مانا و به یاد‌ماندنی‌است ندارند.

مک‌کوری معتقد است عکس باید دارای اجزائی احساسی باشد تا بیینده ارتباطی قوی با آن برقرار کند، که وقتی آن را دید نتواند فراموشش کند، به اندازه‌ای قدرتمند و متقاعد‌کننده باشد که به بخشی از چشم‌انداز یک فرهنگ تبدیل شود، درست مانند عکس دختر افغان.

کد خبر 290616

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 1 =