همشهری آنلاین: حسن روحانی از داوطلبان کاندیداتوری یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در گفت‌وگویی با روزنامه شرق به بیان برخی مسائل مرتبط با مسئولیت‌های خود در گذشته و موضوعات انتخاباتی پرداخته است.

حسن روحانی با شرق گفتگویی انجام داده که مهمترین اظهارات وی در این گفتگو در زیر آمده است:

  • (دلیل انتخاب شعار «دولت راستگویان و درستکاران») من معتقد هستم که دولتی موفق است که با مردم شفاف باشد. همه واقعیت‌ها را با مردم در میان بگذارد. چیزی از مردم پنهان نکند. این دولت راستگویان است. افرادی باید مسوول شوند که درست عمل کنند. درست‌عمل‌کردن به این معنا نیست که فاسد نباشند و دزدی نکنند. به این معنا که بدانند چگونه عمل کنند. تخصص و شایستگی لازم را داشته باشند.
  • من به عنوان کاندیدای مستقل وارد انتخابات شده‌ام. من از حمایت هر جناح، حزب و گروه قانونی که در کشور فعالیت می‌کند، استقبال می‌کنم و فکر می‌کنم آنها که در کنار من خواهند بود و به من رای خواهند داد از دو جناح اصولگرا و اصلاح‌طلب خواهند بود. البته طیف گسترده‌ای در جامعه ما تعلق جناحی- حزبی ندارند. بیشتر مردم براساس سخنان کاندیداها و برنامه‌های آنها یکی را انتخاب می‌کنند. جناح‌ها بیشتر قادر هستند، موج بیافرینند. به دلیل آنکه ما حزب فراگیر نداریم بخش بزرگی از جامعه ما چندان تعلق حزبی و جناحی ندارند.
  • من با آیت‌الله هاشمی روابط کاری نزدیکی داشتـه‌ام. بیش از 30 سال ما با هـم کار کـردیم، 9 سـال در مجلس، هشت‌سال در زمان جنگ، در مجمع تشخیص مصلحت و در مجلس خبرگان رهبری با هم بوده‌ایم و الان هم هستیم. در دوره‌ای که آقای هاشمی رییس دولت بودند، همکار بودم. طبیعی است که من به آقای هاشمی نزدیک باشم. مشی ایشان را هم که مشی معتدلانه است و برنامه‌هایشان براساس خِردگرایی و اعتدال است، می‌پسندم. این‌گونه قرابت و نزدیکی فکری وجود دارد. کما اینکه با دیگر بزرگان این کشور هم من روابط کاری داشته‌ام.
  • من برای کاندیداتوری با خیلی از دوستان مجمع تشخیص، مجلس شورای اسلامی، خبرگان و سیاسیون که رابطه نزدیک دارم، مشورت کردم. در این زمینه با آقای هاشمی و آقای خاتمی هم مشورت کردم. از آنها سوال کردم که کاندیدا خواهند شد یا نه؛ آقای هاشمی گفتند که من قصد کاندیداتوری ندارم. آقای خاتمی هم گفتند که من قصد کاندیداتوری ندارم. بنابراین اگر من گفتم این دو بزرگوار کاندیدا نخواهند شد، مستند به کلام خودشان بود.
  • (اتفاقات کوی دانشگاه سال 88) به غیراز مجلس و شورایعالی امنیت ملی، در صدا‌و‌سیما و در جنگ هم مسوولیت‌های مختلف داشته‌ام، در کار تحقیقاتی هم سالیان دراز رییس مرکز تحقیقات بوده‌ام. در وقایع 18 تیر بسیار مهم بود که بین کار دانشجویان و کار آشوبگران تفکیک صورت گیرد. همه تلاش ما این بود که به مردم بگوییم اینها که در خیابان اتوبوس آتش می‌زنند و چادر زن چادری را از سرش می‌کشند یا به مغازه‌ها حمله می‌کنند، دانشجو نیستند. عده‌ای از حرکت و انتقادات دانشجویی سوء‌استفاده کردند. ضمن اینکه ما خواستیم ناامنی که در تهران آغاز شده بود، سریع‌تر جمع شود. من فکر می‌کنم کار بسیار بزرگی انجام شد. در سخنرانی 23 تیر هم گفتم که آمده‌ایم دامن دانشگاه و دانشجو را تنزیه کنیم. به مردم بگوییم این اقدامات تخریبی ربطی به دانشجویان ندارد. دانشجویان ممکن است انتقاداتی داشته باشند که حق آنهاست. خود قانون اساسی راه را برای اظهارنظرات مردم پیش‌بینی کرده است. به اعتقاد من کار مهمی صورت گرفت. یادتان باشد در 18 تیر با سیستم امنیتی قضیه حل نشد. با حضور مردم کار تمام شد. کاری که ما در 18 تیر کردیم این بود که وقتی دیدیم مساله به آشوب خیابانی تبدیل ‌شد و دیگر بحث دانشجو و دانشگاه نیست، از خود مردم خواستیم بیایند و اعلام نظر کنند و ماجرا با حضور مردم در 23 تیر تمام شد.
  • دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی بیانیه مفصلی صادر و مقصران را معرفی کرد و یک مقام بلندپایه امنیتی آن زمان به عنوان مسوول معرفی شد. من خودم اقدامات شورایعالی امنیت ملی را در ماجرای 18 تیر که با ریاست آقای خاتمی بود و ایشان نقش مهمی داشتند، کار درست و عاقلانه‌ای می‌دانم. برای اولین‌بار شورایعالی امنیت ملی یک مقام رده‌بالای امنیتی را به‌عنوان یکی از مقصران معرفی کرد و به دادگاه سپرد. به نظر من یکی از عملکرد‌‌های خوب سیاسی - اجتماعی بود که شورایعالی امنیت ملی در آن مقطع انجام داد. اگر آن را با حوادثی که بعدها رخ داد مقایسه کنیم، متوجه می‌شوید که آن کار چقدر دقیق، حساب‌شده، عادلانه و منصفانه بود.
  • (حوادث انتخابات سال 88) حوادث را تا روز جمعه 29 خرداد 88 و بعد از جمعه باید متفاوت ببینیم. تا قبل از روز جمعه عده‌ای واقعا معترض بودند که به خیابان آمدند و نظرشان را مطرح کردند. بعد از جمعه 29 خرداد شرایط متفاوت بود. اگر اعتراضات می‌خواست ادامه پیدا کند، باید به شیوه دیگری مطرح شود. همه مسایل را باید به قانون بسپاریم. ما قانون اساسی و قوای سه‌گانه را داریم که باید هر موضوعی را در چارچوب قانون مورد بررسی قرار دهیم. اینکه ما در یک اتاقی بنشینیم و درباره مسایل نظر دهیم، کار دقیقی نیست. فکر می‌کنم از آن زمان چهارسال گذشته و باید تسلیم قانون باشیم و مسایل را قانونی حل‌وفصل کنیم.
کد خبر 210305

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار