همشهری آنلاین: کورت ونگات رمان نویسی که بیهوده بودن جنگ را به هجو کشیده و پیشرفت‌های علم را در کتاب‌هایی در غالب طنز زیر سوال برده بود، در سن 84 سالگی درگذشت.

به گزارش آسوشیتد پرس، جیل کرمنتس همسر ونگات درباره مرگ وی گفت: او که اغلب می‌گفت من به رغم آنکه در تمام عمر خود سیگار کشیده‌ام عمری طولانی کرده‌ام، هفته‌ها پیش بر اثر زمین خوردگی در جزیره منهتن واقع در نیویورک دچار صدماتی در ناحیه مغزش شد که همین امر در نهایت مرگش را در پی آورد.

ونگات در طول عمر پر بار خود دست کم 19 رمان، که تعداد زیادی از آن‌ها در زمره پر فروش ترین‌ها قرار گرفتند، تعداد زیادی داستان کوتاه، مقالات متعدد و نمایشنامه‌های زیادی به رشته تحریر در آورد.او در زمان حیات خویش از قدرت نویسندگی‌اش جهت به نقد کشیدن اجتماع استفاده کرد و در واقع در نقش منتقدی اجتماعی ظاهر شد.

کورت ونگات که با پلک‌های بزرگ و مو‌های به هم ریخته به نظر فردی رنج کشیده می‌آمد، زمانی در یک گردهمایی در جمع روانپزشکان گفته بود:من هر چیزی را به طرز بامزه‌ای بیان خواهم کرد، اغلب تلاش خواهم کرد ناگوارترین موقعیت‌ها را به هجو وطنز بکشم.

ونگات خود را یک انسانگرای آزاد اندیش می‌دانست. او بیلی پیلیگریم و الیوت روزواتر را به عناون قهرمانان داستان‌هایش برگزیده بود و اغلب دیدگاه‌های خود را از زبان این دو بیان می‌کرد.او همچنین کتاب‌هایش را از از یادداشت‌ها ، گزارش‌ها و تفسیر ‌های هجو گونه لبریز کرده بود.

ونگات حتی نقاشی‌هایی را که چندان به محور اصلی داستان‌هایش ربط نداشتند برای کتاب‌هایش ترسیم می‌کرد.برای رمان کشتارگاه شماره 5 او سنگ قبری کشیده بود که بر آن نوشته شده بود:همه چیز زیبا بود، و هیچ چیز گزندی(به من؟) نمی‌رساند.

با این که ونگات تلاش می‌کرد رمان‌های خود را در غالب هجو و طنز بنویسد.اما زندگی شخصی‌اش این گونه نبود و او در طول حیات رنج بسیار برد. ونگات به رغم کسب سود مالی از آثارش تمام عمر خود را با افسردگی مبارزه کرد او حتی یک بار نیز در سال 1984 سعی کرد با مصرف قرص خودکشی کند.او بعد‌ها در این باره به شوخی و کنایه پرداخت.

مادر ونگات پیش از آنکه او  برای شرکت در جنگ جهانی دوم به آلمان برود خود را کشت. دیری از ورود ونگات به آلمان نپاییده بود که او در نبرد بولگ به اسارت درآمد. او سپس به درسدن انتقال داده شد در این زمان بمباران هواپیما‌های متفقین که از بمب‌های آتش زا استفاده می‌کردند، ده‌ها هزار کشته در درسدن برجای گذاشت.

ونگات خود در زندگینامه‌اش"تقدیر بدتر از مرگ" نوشت بمباران درسدن با بمب‌های آتش زا به هیچ وجه دلیل نویسندگی من و آنچه می‌نویسم و آنچه هستم را توجیه نمی‌کند.اما او 23 سال را در تلاش در به رشته تحریر در آوردن آن زجری که در درسدن نصیبش شده بود، سپری کرد.ونگات در رمان کشتارگارگاه شماره 5 به خوبی وضعیت خود را به هنگام بمباران درسدن و پناه گرفتن در انبار گوشت تشریح کرده است.

کورت ونگات در 11 نوامبر 1922 در ایندیاناپولیس، از ایالت‌های آمریکا، متولد شد.او نسل چهارم یک خانواده آْلمانی- آمریکایی بود. ونگات پیش از پیوستن به ارتش در دانشگاه کورنل به تحصیل در رشته شیمی مشغول بود.

پس از جنگ نیز او به عنوان گزارشگر در دفتر خبری شهر شیکاگو به فعالیت مشغول شد.او همچنین در روابط عمومی جنرال الکتریک به فعالیت پرداخت.او در سال 1951 اولین رمان خود با نام پیانوی بازیگر را به رشته تحریر درآورد.پس از آن نیز رمان‌های قناری در خانه گربه و مادر شب را نوشت.

از دیگر رمان‌های مشور این نویسنده آمریکایی می‌توان داستان گهواره گربه را نام برد که در کنار رمان کشتارگاه شماره 5 از مهم ترین رمان‌های کورت ونگات محسوب می‌شوند.

اما رمان کشتارگاه شماره 5 از چنان مقبولیتی برخوردار شد که بعد‌ها فیلمی با اقتباس از آن ساخته شد.

این رمان همچنین در ایران به فارسی ترجمه شده و با تیراژ بالا به فروش رفته است.

کد خبر 19418

برچسب‌ها