مجموع نظرات: ۰
دوشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۴:۲۲
۰ نفر

دانیال معمار: عقربه‌ها سنگین شده‌اند و رمقی ندارند که این ساعت‌های آخر سال را تیک تاک کنند. همیشه آخر سال همین طور است.

دانیال معمار

انگار زمان کش می‌آید، مثل ترافیک شهرمان که آخر سال‌ها کش می‌آید و گره‌هایش کورتر می‌شوند. البته این روزهای آخر هم در یک چشم به هم زدن سپری می‌شوند، مثل همه روزهای سپری شده امسال. اعتراف می‌کنم که من یکی خیلی چشم انتظار بهار نیستم! بهار دیگر آن حال و هوای گذشته را برایم ندارد. بیشتر برای ما مترادف است با خانه تکانی و ترافیک و نهایتاً خرید شب عید و البته اضافه کنید تولید و آماده کردن این ویژه‌نامه‌های نوروزی که الان پیش روی شماست.

شاید بی‌ذوقی ما برای استقبال از بهار به این برمی‌گردد که زمستان‌ها مثل سابق سرد و سخت و عذاب‌آور نیستند. اگر در گذشته، زمستان، مردم را بیکار و خانه‌نشین و سرمازده می‌کرد و اگر تحمل زمستان و به پایان رساندن فصل سرما، خود کاری کارستان بود، امروز به مدد تکنولوژی و دست آوردهای علمی، زمستان صرفاً سرمایی است در بیرون خانه، می‌آید و می رود و کار و بار مردم را مختل نمی‌سازد. صرفا تنوعی است در آب و هوا. زمستان کاری با کسی ندارد و به کسی اذیتی نمی‌رساند. مردم تا همین چند دهه قبل از زمستان به ستوه می‌آمدند و از سرمایی که تا استخوان نفوذ می‌کرد طاقتشان طاق می‌شد. نه کاری می‌شد کرد، نه درآمدی می‌شد داشت و نه حتی سفری می‌شد رفت. باید در پناه آتش کرسی می‌نشستند و آمدن بهار را انتظار می‌کشیدند. از این حیث، پس طبیعی است که ما چشم انتظار بهار نباشیم.

البته بعضی‌ها از همین حالا بند و بساطشان را جمع کرده‌اند که روزهای نوروز بزنند به کوه و کمر و راه دور و دراز، اما خوش به حال کسانی که ماندن در این ابرشهر را دو دستی می‌چسبند و فکر رفتن را از سرشان بیرون می‌کنند! خوش به حال کسانی که به جز تهران، جایی برای رفتن ندارند! چرا؟ شما هم اگر ترافیک و راهبندان کل سال را بی‌خیال شوید و بچسبید به همین سیزده روز پیش رو، خواهید دید که پایتخت و معابرش می‌شود شهر رؤیایی‌تان. توپ تحویل سال که در می‌شود، تهران همان جایی خواهد بود که آرزوی محالش را داریم. هیاهوی بسیار برای هیچ، ناگهان فرو می‌نشیند. شهر می‌ماند برای شهروندان ترافیک زده‌ای که سیصد و پنجاه و یکی، دو روز غیرقابل تحمل سال را در این شهر شلوغ، به امید این چند روز به سر رسانده‌اند.

تو گویی تهران ناگاه می‌شود بهشتی، کوتاه و موقت یا به عبارت بهتر زنگ تفریحی برای مردمانی که عذاب زندگی در این دود و بوق و قیل و قال را برایشان مقدر کرده‌اند. به هر حال پس از شلوغی سرسام آور و ترافیک طاقت فرسا و مردافکن تهران در روزهای پایانی سال، برای آنهایی که نوروز را مقیم این شهرند، شیرینی‌اش خوش‌تر است. باور کنید که همین شهر خلوت شده خودمان زیباترین شهر دنیاست.

کد خبر 163792
منبع: همشهری آنلاین

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار