بتول سلطانی: زیبایی‌های شالیزار هر‌چند انسان را به وجد می‌آورد اما کار در مزارع همیشه به خوبی پیش نمی‌رود زیرا اگر کشاورزان و کارگران مراقب خود نباشند بیماری‌های رایج شالیزار آنان را از پا در‌خواهد آورد.

در فصل کشت برنج و همزمان با فرا‌رسیدن فصل برداشت برنج، شالیکاران شمال کشور در معرض یک بیماری عفونی مشترک انسان و دام به نام تب شالیزار قرار می‌گیرند. این بیماری مخصوص جوامعی است که غالب افراد آن به کشاورزی و ماهیگیری اشتغال دارند؛ به همین خاطر همه‌ساله عده‌ای از کشاورزان شمالی کشور به‌خصوص شالیکاران با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

به گفته رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران اراضی شالیزاری و آب‌های سطحی مهم‌ترین عامل انتقال این بیماری محسوب می‌شوند.

دکتر ناصحی وجود خراش در بدن و ارتباط با خاک آلوده را مهم‌ترین عامل در انتقال این بیماری به انسان‌ها دانست و به شهروندان گیلانی، گلستانی و مازندرانی به‌خصوص شالیکاران توصیه کرد تدابیر لازم را در هنگام کار به عمل آورند.

مهدی ناصحی افزود: بیماری تب شالیزار فقط شالیزاران را درگیر نمی‌کند و کسانی که بدون رعایت مسائل بهداشتی با حیوانات در تماس هستند نیز در معرض خطر این بیماری قرار دارند.

دانشیار بیماری‌های عفونی و معاون دانشجویی‌فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مازندران هم در گفت‌وگو با همشهری، تب شالیزار را یک بیماری مشترک انسان و دام دانست و ادامه داد: از سال77 این بیماری در گیلان شروع شد و به‌تدریج به سمت استان مازندران و گلستان سرایت کرد.

فرهنگ بابا محمودی افزود: این بیماری در بدن تمام پستانداران وجود دارد که مهم‌ترین آنها موش، گاو، سگ و خوک است که در تمامی این حیوانات تکثیر شده و از طریق ادرار به محیط بیرون راه پیدا می‌کند.

این متخصص عفونی تصریح کرد: در زمان دروی برنج معمولا دست و پای کشاورزان توسط ساقه‌های برنج زخمی می‌شود. آنها در این مواقع دست و پای خود را نباید با آب‌های اطراف مزرعه یا چاله‌های ایجادشده شست‌وشو دهند. این آب‌ها ممکن است آلوده به ادرار جوندگان و حیوانات بوده و باعث ابتلا به این بیماری شود.

بابا محمودی در مقام توصیه به کسانی که به نوعی با آب و خاک و حیوانات در تماس هستند گفت: کشاورزان، دامداران، قصابان، صیادان و شناگران ازجمله کسانی هستند که باید به‌شدت مراقب سلامت پوست خود باشند.

این بیماری که به تب برنج، تب شالیزار، تب شالیکاران و با نام علمی لیتو سیپروز معروف است با تب و لرز و سر درد شروع می‌شود و در مراحل شدیدتر علائم دیگری مثل یرقان و نارسایی کلیه به آن افزوده می‌شود. عامل این بیماری یک باکتری است که از طریق ادرار حیوانات آلوده مثل گاو و گوسفند و بعضی جوندگان مثل موش وارد آب‌ها و محیط اطراف می‌شود و می‌تواند ماه‌ها در آب زنده بماند همچنین آب راکد یک وسیله مهم دیگر برای انتقال این بیماری است. این بیماری در استان‌های شمالی کشور؛ گیلان، مازندران و گلستان بیش از بقیه استان ها شیوع پیدا کرده است.

به گزارش خبرنگار همشهری، حسینی که پدر 60‌ساله خود را بر اثر این بیماری از دست داده است گفت: پدرم برای وجین‌کردن به شالیزار رفته بود که مبتلا به این بیماری شد.

وی اظهار داشت: به‌رغم اینکه شیوع این بیماری در فصول بهار و تابستان است پزشک در مرحله نخست بیماری پدرم را تشخیص نداد و فکر می‌کردیم که وی به سرما‌خوردگی مبتلا شده است. ابتدا پدرم دچارتب و لرز، درد شدید عضلانی، سر درد مداوم، تهوع و استفراغ و اسهال بود که با گذشت چندین روز و در اواخر بیماری، با نا‌رسایی کلیه مواجه شد و سرانجام تب شالیزار، او را از پا درآورد.

وی در ادامه افزود: اطلاع رسانی کافی و مناسب از طریق رسانه‌ها می‌تواند در پیشگیری و حتی تشخیص بیماری توسط بیمار و اطرافیان بیمار و مراجعه به موقع و پیگیری درمانی به آنها کمک کند.

به اعتقاد کارشناسان،تب شالیزار از بیماری‌های باز پدید کشور ماست که به‌ویژه در مناطق شمال کشور شایع است و به دلایلی چون وجود کشاورزی سنتی، استفاده از فضولات دامی و دفع غیربهداشتی زباله و هم‌جایی سکونت انسان و دام در شرایط غیربهداشتی به‌وجود می‌آید. این بیماری در مناطقی که وضعیت بهداشتی و درمانی مناسبی ندارند تا 20‌درصد موجب مرگ‌ومیر افراد مبتلا می‌شود.

‌برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری، کارشناسان توصیه می‌کنند که کشاورزان یا دامداران در محیط‌هایی که گاو و گوسفند نگهداری یا به‌منظور چرا در آن وارد می‌شوند با پای برهنه وارد نشوند و به علف‌های آن دست نزنند و در مواقع ضروری استفاده از دستکش الزامی است. کسانی که با آب و خاک و حیوانات در تماس هستند باید وجود هر نوع زخم یا خراش در دست و پا را جدی گرفته و از فرو بردن آنها در آب‌های آلوده و یا وارد شدن بدون محافظ به زمین‌های کشاورزی جدا پرهیز کنند.

به گفته پزشکان یکی از علمی‌ترین کارها در مواجهه با تب شالیزار این است که پزشکان در مورد علائم عمومی و یا شرح حال بیمار و با توجه به بومی و شایع بودن بیماری در این منطقه در فصول بهار و تابستان دقت بیشتری نشان دهند.
گفتنی است در سال89 تعداد 1150‌مورد بیماری تب شالیزار در مازندران ثبت شد که 6‌نفر از این مبتلایان فوت کردند.

کد خبر 140965

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار