همشهری آنلاین: هوشنگ پزشک نیا در سال ۱۲۹۶ در تهران به دنیا آمد.

هوشنگ پرشک نیا

او پس از اتمام تحصیلاتش در ایران، به سال ۱۳۲۱به آکادمی هنرهای زیبای استانبول ترکیه رفت و زیر نظر پرفسور "لئو پولد لوی" نقاشی را فرا گرفت.

سال ۱۳۲۵ به ایران بازگشت و در شهر آبادان مشغول به کار شد. سپس سال ۱۳۳۷ به تهران نقل مکان کرد.

پزشک نیا ده سال پایانی زندگی اش را با سختی، تلخی و آشفتگی گذراند و آذر ماه ۱۳۵۱ بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت.

آثارش میان تجربه های کوبیستی، اکسپرسیونیستی، واقع گرایی (رئالیستی) و یافتن شیوه ای شخصی در نوسان بود.

تشابه میان تمام آثارش، بیان اکسپرسیوی مسایل اجتماعی مردم زحمت کش و طبقه کارگراست.

از پزشک نیا آثارحکاکی (گراور سازی) نیز به جا مانده است که در آنها بیشتر از عنصر خط به صورت هاشورهای سیال برای دورگیری شخصیت ها استفاده کرده است و گاه آثارش با خطوط سفید که از دل سیاهی زمینه به بیرون پریده اند تصاویری نگاتیو (منفی) ارائه داده اند.

اگرچه او از نخستین هنرمندان نوگرای ایرانی بود اما به دلیل گوشه گزینی و تردید و تشویش هایش و کشمکش میان مکتب های مختلف نقاشی، نتوانست نقشی فعال در تحول هنر معاصر ایران داشته باشد و به این ترتیب بسیاری او را در زمان حیاتش در نیافتند و بسیاری نیز پس از مرگش او را به فراموشی سپردند.

او به مکتب اکسپرسیونیسم گرایش داشت.

کد خبر 137918

برچسب‌ها