همشهری آنلاین: «موزنیی یاکرو» پس از درگذشت همسرش، ویوولِهری، تصمیم گرفت محل دفن او را به فضایی سرسبز و آرامشبخش تبدیل کند. 10سال تلاش مداوم او سبب شده این باغ که امروز با نام «چشمانداز موزن» شناخته میشود، به یکی از جاذبههای محلی تبدیل شود؛ مکانی که هم گردشگران و هم کودکان روستا به آن سر میزنند.
بیشتر بخوانید:
نبردهای قرون وسطایی در پکن
یاکرو میگوید خوشحالی بازدیدکنندگان بزرگترین پاداش اوست. او همسرش را زنی مهربان و مورد احترام خانواده توصیف میکند و معتقد است یاد او همچنان در میان فرزندان و نوهها زنده است.
این باغ با چشماندازی رو به شالیزارهای پلکانی برنج، نهتنها یادبودی برای یک زندگی مشترک طولانی است، بلکه به نمادی از عشق پایدار تبدیل شده است. پیرمرد هندی که به مطالعه علاقه فراوان دارد و بخش بزرگی از آموختههایش را مدیون کتابخانه میداند، هر سال تولد خود را در همین باغ و در کنار اعضای خانواده جشن میگیرد.
او در پایان با لبخندی آرام میگوید: «روزی من هم در همین مکان آرام خواهم گرفت.»

نظر شما