همشهری آنلاین: امیرحسین مرزبان، نویسنده و کارگردان این فیلم، درباره شکل‌گیری ایده «آناتومی یک شب» گفت: «من و تیمم دغدغه ساخت فیلمی درباره جنگ را داشتیم، اما می‌خواستیم از زاویه‌ای متفاوت به آن نگاه کنیم و از فضاهایی که پیش‌تر بارها دیده‌ایم، فاصله بگیریم.» به گفته او، این دغدغه به برگزاری جلسات ایده‌پردازی و نگارش فیلمنامه منجر شد و پس از طرح ایده‌های مختلف و برگزاری جلسه‌ای با حسین ذوالفقاری، فیلمنامه «آناتومی یک شب» شکل گرفت.
وی درباره چالش‌های کارگردانی فیلم توضیح داد: «یکی از تصمیم‌های اصلی ما استفاده از لانگ‌تیک و پلان‌سکانس بود؛ انتخابی که با توجه به زمان محدود تمرین و تولید و فضای پرتنش داستان، ریسک زیادی داشت و بیشتر افرادی که با آن‌ها مشورت می‌کردیم، با این شیوه موافق نبودند.» مرزبان افزود: «تصمیم دیگرمان این بود که صحنه انفجار و خرابی‌های ناشی از آن را نشان دهیم. این انتخاب، کار گروه صحنه و جلوه‌های ویژه را دشوارتر کرد؛ به‌ویژه اینکه باید دکوری می‌ساختیم که هم امکان اجرای انفجار را داشته باشد و هم پس از آن برای ادامه فیلم‌برداری آماده باشد.»
او با اشاره به دشواری شرایط فیلم‌برداری و نقش‌آفرینی بازیگر اصلی بیان کرد: «ملیکا فلاحیان، با وجود شرایط سخت و فضای پر از خاک و دود، به‌خوبی از پس نقش برآمد. تقریباً تمام فیلم را با شخصیت او پیش می‌بریم و همراهی او و دیگر بازیگران، از جمله مهرسا، مدیحه حسینی و بیتا، در اجرای پلان‌های طولانی و دشوار بسیار مؤثر بود.»
این کارگردان درباره حضور فیلم در دو بخش رقابتی جشنواره گفت: «با توجه به موضوع جنگ، حضور فیلم در بخش «وطن به روایت من» برایمان منطقی بود و از اینکه در بخش ملی هم حضور داریم، خوشحالیم.»
مرزبان با اشاره به تجربه‌های قبلی خود، از جمله فیلم «بارو»، درباره مسیر فیلم‌سازی‌اش توضیح داد: «برای من مهم است که در هر فیلم تجربه‌ای تازه داشته باشم؛ حتی اگر این تجربه با چالش‌های زیادی همراه باشد. «بارو» فیلمی با لوکیشن‌های خارجی، فضای تعقیب‌وگریز و شخصیت‌های متعدد است، اما «آناتومی یک شب» در یک اتاق روایت می‌شود و با تکیه بر لانگ‌تیک، تجربه متفاوتی از نظر فرم و اجرا برایم رقم زد. فیلم‌سازی را فرصتی برای روبه‌روشدن با خودم و پذیرفتن دشواری‌ها می‌دانم.»
وی درباره ظرفیت‌های سینمای کوتاه نیز گفت: «محدودیت زمانی باعث می‌شود روایت در سینمای کوتاه فشرده‌تر و ریتم آثار سریع‌تر باشد. از طرف دیگر، در جشنواره فیلم کوتاه تهران با مخاطبانی روبه‌رو هستیم که بسیاری از آن‌ها به‌صورت تخصصی فیلم می‌بینند یا خودشان در سینما فعالیت دارند. همین مسئله زمینه بحث و تبادل نظر جدی درباره آثار را فراهم می‌کند.»
این نویسنده و کارگردان در ادامه، با اشاره به افزایش هزینه‌های تولید، نقش مراکزی مانند مرکز فیلم جوان سوره را در حمایت از فیلم‌سازان جوان مهم دانست و اظهار کرد: «ساخت فیلم مستقل هر روز دشوارتر می‌شود و حمایت این مراکز می‌تواند مسیر تولید را برای فیلم‌سازان هموارتر کند. البته تأمین بودجه و جلب اعتماد سرمایه‌گذار همچنان از چالش‌های مهم تولید است.»
مرزبان همچنین بر اهمیت هدایت حرفه‌ای فیلم‌سازان تأکید کرد و افزود: «منتورینگ مستمر و فراهم‌کردن فرصت تجربه‌های بیشتر می‌تواند به فیلم‌سازان کمک کند تا با کیفیت بهتری مسیر حرفه‌ای خود را طی کنند و به ساخت فیلم بلند یا سریال برسند.»
وی در پایان، با تأکید بر ضرورت فراهم‌کردن فرصت نمایش آثار گفت: «حمایت از تولید کافی نیست؛ باید امکان اکران و دیده‌شدن آثار نیز وجود داشته باشد. نمایش فیلم‌ها در مراکزی مانند حوزه هنری و انجمن سینمای جوانان ایران در شهرهای مختلف کمک می‌کند زحمات گروه‌های سازنده به چند جشنواره محدود نماند.»
نظر شما