به گزارش همشهری‌آنلاین، عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه رأی الیوم در گزارشی نوشت: زمانی که موشک‌های ایران ۱۲ نفتکش را که قصد داشتند بدون پذیرش شروط ایران از تنگه هرمز عبور کنند منهدم کردند این اقدام چالشی برای ایالات متحده محسوب می‌شود؛ یک تحریک مستقیم که تمامی ادعاهای آمریکا مبنی بر کنترل بر تنگه هرمز و احیای کشتیرانی تجاری در آن را در هم می‌شکند. همین امر نشان می‌دهد که چرا دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا دست‌کم به‌طور موقت تهدیدهای خود مبنی بر حمله به ایران با «مادر تمام بمب‌ها» را به دلیل نگرانی از پیامدهای احتمالی آن پس گرفته است.
ملت ایران و دولت آن از آمریکا و رژیم صهیونیستی هراسی ندارند. آن‌ها اکنون برای مقابله با هرگونه تجاوز جدید در آمادگی کامل به سر می‌برند. یکی از گزینه‌های اصلی آن‌ها هدف قرار دادن ناوهای هواپیمابر و بیش از ۲۰ ناو در دریای عرب و اقیانوس هند است.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در آخرین نشست مطبوعاتی خود اظهار داشت که رژیم صهیونیستی آماده است حتی بدون حمایت آمریکا حمله‌ای پیش‌دستانه علیه ایران انجام دهد. وی همچنین اعلام کرد که هدف اصلی سرنگونی نظام حاکم در تهران است و مدعی شد که به دلیل وخامت اوضاع اقتصادی ایران ۹۰ درصد این کار تاکنون به انجام رسیده است.
هشت ماه محاصره خفقان‌آور علیه ایران که شامل بستن بنادر این کشور نیز می‌شد نه تنها به تغییر نظام منجر نشده، بلکه در ترغیب مردم ایران به حضور در خیابان‌ها و اعتراض نیز ناکام مانده است. در واقع درست عکس این ماجرا رخ داده است: مردم ایران درباره رهبری خود متحد شده و از آن حمایت کرده‌اند.
اعلام حمایت و پشتیبانی ترامپ از نتانیاهو در انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که وی تمام تخم مرغ‌های خود را در سبد حزب لیکود و رهبر آن گذاشته است. این امر همچنین حاکی از آن است که احتمالا تهاجمی مشترک و دوجانبه در شرف وقوع است و سرنوشت هر دو نفر چه در میدان نبرد و چه در پای صندوق‌های رأی به سوی سقوط پیش می‌رود.
متحدان ایران در حال پیشروی و تقویت جایگاه خود هستند. آن‌ها در حالی که انگشت بر ماشه دارند منتظر دریافت فرمان برای ورود به نبرد هستند و آماده‌اند تا از هر «خط قرمزی» عبور کنند. منظور ما در اینجا حزب‌الله لبنان است که توانمندی‌های نظامی خود را بازیافته و به‌طور کامل احیا کرده است و همچنین انصارالله یمن، الحشد الشعبی در عراق و جنبش حماس که در نوار غزه جانی تازه گرفته است. حماس با وجود فشارهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، همدستی کشورهای عربی همسایه و جنگی تمام‌عیار نه تنها تسلیم نشده بلکه حتی یک قبضه سلاح را نیز زمین نگذاشته است.
رد درخواست عربستان توسط ترامپ مبنی بر بمباران جنبش انصارالله یمن؛ عقب‌نشینی یا به تعبیر دیگر به تعویق انداختن پیشنهاد مصر برای اعزام نیرو به عربستان جهت حمایت از عربستان در برابر حملات انصارالله یمن که ناشی از مخالفت‌ها در پارلمان و افکار عمومی مصر بود و فروپاشی دو رکن ائتلاف مکه یعنی ترکیه و پاکستان در خصوص تعهدشان به دفاع از عربستان، همگی نشانه‌هایی از شکست ائتلاف تحت رهبری آمریکا در منطقه هستند.
رژیم صهیونیستی بی‌تردید موفق خواهد شد ایالات متحده را به یک اقدام تجاوزکارانه جدید علیه ایران بکشاند چراکه ترامپ نمی‌تواند هیچ درخواستی را از جانب معلم خود نتانیاهو، رد کند. این امر در پی موفقیت تل‌آویو در تحریک عربستان برای شعله‌ور کردن دوباره جنگ در یمن رخ می‌دهد؛ جنگی که با یاری حامی آمریکایی عربستان آغاز شد؛ همان حامی که وعده داده بود هرگز این کشور را تنها نگذارد اما طبق معمول آن را تنها گذاشت و ناامید کرد.
در نهایت ائتلاف اسرائیلی-آمریکایی بزرگ‌ترین بازنده خواهد بود. کافی است به یاد آوریم که چگونه مقاومت لبنان پادگان تفنگداران دریایی آمریکا را در هم کوبید؛ حمله‌ای که به کشته شدن ۲۴۱ نظامی منجر شد و همچنین بمب‌گذاری دیگری که به کشته شدن ۵۱ سرباز فرانسوی انجامید. افزون بر این تنها یک عملیات شهادت طلبانه موجب شد تا تمام ناوها برای حفظ امنیت خود از لبنان و منطقه وسیع‌تر عقب‌نشینی کنند.
استراتژی مورد انتظار ایران در یک جنگ احتمالی در آینده بر کشتن حداکثری سربازان آمریکایی چه در ناوهای هواپیمابر و کشتی‌های جنگی و چه در پایگاه‌های ایالات متحده در اردن و منطقه خلیج فارس و همچنین به اسارت گرفتن هرچه بیشتر آنان متمرکز است. منطق این رویکرد آن است که بازگشت سربازان آمریکایی به نزد خانواده‌هایشان در تابوت، مطمئن‌ترین راه برای شکست دادن ایالات متحده و وادار کردن این کشور به خروجی تحقیرآمیز از منطقه است؛ درست همان‌طور که پیشتر در افغانستان، عراق، لبنان و ویتنام رخ داد.
در جریان جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۵ موشک‌هایی با کلاهک‌های دارای مواد شکافت‌پذیر بیشتر محله‌های تل‌آویو را ویران کردند و هفت میلیون شهرک‌نشین اسرائیلی را ناچار ساختند تا شبانه‌روز در پناهگاه‌ها بمانند. در درگیری‌های احتمالی آینده ممکن است شاهد فروریختن آسمان‌خراش‌هایی در حیفا، تل‌آویو، عسقلان، اشدود و ایلات باشیم؛ به‌گونه‌ای مشابه و شاید حتی فاجعه‌بارتر از آنچه برای مرکز تجارت جهانی در نیویورک رخ داد. سانسور نظامی رژیم صهیونیستی نیز نخواهد توانست مانع از پوشش خبری یا ثبت تصاویری شود که این واقعیت‌های تکان‌دهنده را آشکار می‌سازند؛ گذر زمان همه چیز را روشن خواهد کرد.
نظر شما