به گزارش همشهریآنلاین، یک رسانه آمریکایی گزارشی از بینظمیها و ناهماهنگیها در ارتش آمریکا بعد از حمله ایران به پایگاه نیروهای آمریکایی در بندر شعیبه کویت در نخستین روز جنگ منتشر کرده است.
گزارش اختصاصی آسوشیتدپرس نشان میدهد نیروهای آمریکایی مستقر در بندر شعیبه کویت، پیش از حمله مرگبار پهپادی ایران در اول مارس، بارها درباره آسیبپذیری این محل هشدار دریافت کرده بودند؛ اما فرماندهان ارتش آمریکا با وجود اطلاع از تهدید، تصمیم به استقرار نیروها در این منطقه گرفتند. آسوشیتدپرس نوشته این تصمیم به کشتهشدن ۶ سرباز و زخمیشدن دهها نظامی آمریکایی انجامید.
آسوشیتدپرس در گزارشی که روز دوشنبه منتشر کرد، با ۱۳ سرباز که اکثر آنها افسرانی بودهاند که در موقعیتهای کلیدی در بندر شعیبه خدمت میکردند یا از جلسات اطلاعاتی پیش از حمله اطلاع داشتند، گفتوگو کرده است. شماری از نظامیان حاضر شدهاند با نام خود صحبت کنند و برخی دیگر به دلیل نگرانی از برخورد تلافیجویانه، خواستار ناشناس ماندن شدهاند.
بر اساس این گزارش، فرماندهان آمریکایی پیش از حمله میدانستند بندر شعیبه فاقد دفاع مناسب در برابر پهپادهاست و احتمال حمله ایران به این منطقه افزایش یافته است. با این حال، نیروهای آمریکایی از پایگاه کمپ عریفجان به این بندر منتقل شدند که تنها حدود ۱۰۴ کیلومتر با مرز ایران فاصله داشت.
هشدارهای اطلاعاتی نادیده گرفته شد
به نوشته آسوشیتدپرس، سرلشکر جان هینسون، مسئول امور لجستیکی نیروهای آمریکایی تحت فرماندهی مرکزی آمریکا در خاورمیانه، و سرتیپ کلینت بارنز، فرمانده «فرماندهی پشتیبانی اعزامی ۱۰۳»، در تصمیم انتقال نیروها به بندر شعیبه نقش داشتند.
پنج افسر و یک سرباز که از ارزیابیهای اطلاعاتی و تهدیدهای پیش روی نیروهای آمریکایی اطلاع داشتند، به آسوشیتدپرس گفتند هینسون و بارنز با وجود اطلاع از ضعف دفاعی بندر در برابر پهپادها و افزایش احتمال حمله، از انتقال نیروها به محل صرفنظر نکردند؛ این در حالی بود که چند روز پیش از انتقال نیروها در اواخر فوریه، گروهی از افسران اطلاعاتی از فرماندهان خواسته بودند نیروها را به بندر شعیبه منتقل نکنند.
به گفته دو افسر مطلع از جلسه مذکور، هینسون درباره فهرست اهداف احتمالی ایران که اطلاعات آمریکا پیش از آغاز عملیات موسوم به «خشم حماسی» به دست آورده بود، سؤال کرده بود. به او گفته شد نام بندر شعیبه در فهرست اهداف اصلی قرار ندارد، اما این محل یک هدف ثانویه محتمل محسوب میشود؛ با این حال، هینسون تصمیم به انتقال نیروها گرفت. سرلشکر پاتریک فرانک، که در آن زمان فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا را برعهده داشت، نیز پس از ارائه طرح از سوی هینسون با انتقال نیروها به بندر شعیبه موافقت کرد.
سرهنگ دوم تیم هالبر، یکی از نظامیان حاضر در محل، گفت: «واضح است که جایی در سطح دو یا سه ستاره، آنها از گزارشهای اطلاعاتی خبر داشتند. فقط به ما گفته شد که “بله، آنجا مشکلی نخواهیم داشت.”»
آسوشیتدپرس گزارش داد بیش از ۲۰۰ سرباز آمریکایی در کمپ عریفجان مشغول امور لجستیکی بودند، اما در نهایت گروهی حدود ۷۵ نفره برای ایجاد یک مقر موقت لجستیکی به بندر شعیبه منتقل شدند. برخی فرماندهان استدلال میکردند حضور در کویت برای ارتباطات و انجام مأموریتهای لجستیکی ضروری است؛ اما شش افسر به آسوشیتدپرس گفتند همین وظایف را میشد از محلی امنتر در خارج از کویت انجام داد، مشروط بر آنکه دسترسی به یک شبکه ارتباطی امن وجود داشته باشد.
سرگرد بیلی کی، برنامهریز عملیات، گفت: «ما کارمان را با کامپیوتر انجام میدادیم. میتوانستیم هر جایی باشیم.» او درباره فاصله کویت از ایران نیز گفت: «کویت بیش از حد نزدیک بود؛ اصل ماجرا همین است. کویت در برد پهپادهای کمارتفاع قرار داشت.»
ارتش آمریکا برای جنگ پهپادی آماده نبود
به نوشته آسوشیتدپرس، افسران مسئول حفاظت پیش از حمله در جلساتی به فرماندهان هشدار داده بودند که بندر شعیبه به دلیل فقدان دفاع هوایی مناسب در برابر پهپادها، محل امنی برای استقرار نیروها نیست. سرگرد استیون رمزبوتام، یکی از افسران حاضر در این جلسات، گفت فرماندهان ارشد بیشتر بر دفاع در برابر موشکها تمرکز کرده بودند و آمادگی لازم برای مقابله با پهپادها را نداشتند. او گفت: «این نوع جنگ پنج سال است که در اوکراین جریان دارد و بهانه ما این است که انتظار نداشتیم برای خودمان اتفاق بیفتد. از نظر من، این حرف مضحک است.»
سه پایگاه اصلی آمریکا در کویت در آستانه جنگ به سامانههای دفاع هوایی بیشتری مجهز شده بودند، اما در بندر شعیبه تنها یک سامانه پاتریوت در نزدیکی کمپ عریفجان از نیروها پشتیبانی میکرد.
به نوشته آسوشیتدپرس، سامانه پاتریوت میتوانست پهپادهای کوچک را شناسایی کند، اما استفاده از آن برای مقابله با تعداد زیادی پهپاد میتوانست ذخیره موشکهای یک آتشبار را بهسرعت مصرف کند. افزون بر این، موشکهای پاتریوت بسیار گرانتر از پهپادهایی هستند که برای سرنگونی آنها استفاده میشوند و مصرف آنها میتوانست منطقه را در برابر حملات موشکی خطرناکتر آسیبپذیر کند.
پهپادها پیش از حمله بر فراز بندر دیده شدند
نشانههای تهدید حتی در ساعات پیش از حمله نیز مشاهده شده بود. به گفته بیلی کی، شب پیش از حمله دستکم پنج پهپاد چهارملخه بر فراز بندر شعیبه پرواز میکردند و ظاهراً در حال شناسایی مواضع نیروهای آمریکایی بودند. کی گفت یکی از پهپادها تنها حدود ۱۲ متر بالاتر از سر او پرواز کرده است. او این موضوع را به افسران ارشد گزارش کرد و موضوع نیز در زنجیره فرماندهی منتقل شد. در گزارشهای اطلاعاتی به فرماندهان هشدار داده شده بود که مشاهده پهپادهای چهارملخه میتواند نشانهای از نزدیکبودن حمله باشد.
صبح اول مارس، کاپیتان کودی خورک، مسئول ایمنی یگان، نیز درباره خروج نیروها از پناهگاهها ابراز نگرانی کرد. به گفته رمزبوتام، خورک معتقد بود به دلیل حجم حملات موشکی و پهپادی، نیروها نباید پناهگاهها را ترک کنند. او همچنین نگران بود راداری که برای اعلام پایان وضعیت خطر استفاده میشد، قادر به شناسایی پهپادهای کمارتفاع نباشد.
با وجود این نگرانیها، در ساعات پیش از حمله، افسران ارشدتر به خورک فشار آوردند تا اجازه خروج نیروها از پناهگاهها صادر شود. حدود ساعت ۱۰ صبح، تنها ۲۰ دقیقه پس از اعلام آخرین وضعیت «امن»، یک پهپاد ایرانی از سقف مرکز عملیات عبور کرد و منفجر شد.
نبود برنامه مناسب برای انتقال مجروحان
گزارش آسوشیتدپرس همچنین از ضعفهای جدی در برنامهریزی پزشکی ارتش آمریکا خبر میدهد. هفت سرباز، از جمله افسران ارشد مستقر در بندر، گفتند نیروهای آمریکایی بدون اجرای یک برنامه جامع برای مقابله با یک حادثه با شمار بالای مجروحان وارد جنگ شده بودند؛ به طوری که برخی از سربازانی که تلفن همراهشان سالم مانده بود، برای پیدا کردن نزدیکترین مراکز درمانی از گوگل استفاده کردند.
یک افسر خدمات پزشکی پیشتر طرحی برای تخلیه مجروحان و ایجاد نقاط تجمع برای انتقال آنها آماده کرده بود، اما این افسر نیز به اردن منتقل شد و طرح او هرگز به فرماندهان ارائه و اجرا نشد.
جاناتان تنبرینک، افسر ارشد ضمانتنامهدار ارتش آمریکا با ۳۵ سال سابقه خدمت که در حمله زخمی شد، گفت: «من در عراق و افغانستان بودهام. قبلاً در عملیاتهای رزمی حضور داشتهام. میدانم کار درست چگونه باید انجام شود و این، به هیچ وجه درست انجام نشد.»
مجروحان با تأخیر درمان شدند
مشکلات نظامیان زخمی پس از خروج از محل حمله نیز ادامه داشت. گروهی از سربازان که برخی از آنها حدود ۴۸ ساعت در یک بیمارستان کویتی تحت درمان بودند، سپس نزدیک به یک هفته در خانههای مسکونی در کویت ماندند؛ زیرا حملات موشکی و پهپادی ایران، پروازهای تخلیه را خطرناک کرده بود.
این نظامیان سرانجام با یک هواپیمای باری به آلمان منتقل شدند، اما به گفته خودشان در مرکز پزشکی منطقهای لاندشتول، مرکز اصلی پزشکی ارتش آمریکا در آلمان، بستری نشدند و به پادگانهای ارتش فرستاده شدند. به گفته آنها، علت این مسئله آن بود که جراحاتشان بهعنوان جراحات ناشی از جنگ ثبت نشده بود. حدود یک هفته بعد، این سربازان در پایگاه فورت هود در تگزاس وارد روند ترخیص از خدمت شدند؛ فرآیندی که تمرکز اصلی آن بر ارائه مراقبتهای پزشکی نبود.
پنتاگون در واکنش اعلام کرد مأموریت مرکز لاندشتول تثبیت وضعیت بیماران و انتقال آنها به بیمارستانهای نظامی آمریکا برای دریافت مراقبتهای تخصصی است و همه نیروهای مجروح پس از ورود به مراکز پزشکی ارزیابی میشوند و بر اساس شدت جراحات ممکن است بستری شوند.
ارتش آمریکا هنوز گزارش تحقیقات را منتشر نکرده است
ارتش آمریکا تحقیقات خود درباره حمله بندر شعیبه را در ماه ژوئن به پایان رسانده، اما تاکنون گزارش نهایی آن را منتشر نکرده است. یک مقام مطلع از تحقیقات به آسوشیتدپرس گفت گزارش به دلیل نیاز به حذف اطلاعات حساس هنوز منتشر نشده است.
خانوادههای کشتهشدگان نیز در اوایل ژوئیه در جلسهای با پاتریک فرانک، فرمانده پیشین فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، در جریان کلی یافتههای تحقیقات قرار گرفتند. تینا مارزان گفت در این جلسه هیچگونه اعترافی به وقوع اشتباه صورت نگرفت. او گفت فرانک درباره آسیبپذیریهای بندر شعیبه توضیحی نداد و تنها گفت نیروها به دلیل پیشبینی حمله به پایگاههای دیگر، میان چند محل جابهجا شده بودند.
یکی از افسران ارشد نیز علیه بارنز و هینسون به بازرس کل ارتش شکایت کرد. با این حال، بازرس کل اعلام کرد بر اساس «شواهد محدودی» که ارائه شده، بارنز مرتکب سوءرفتار نشده و «اطلاعات موثق را نادیده نگرفته است».
هزینه حمله برای نظامیان آمریکایی
آسوشیتدپرس مینویسد حمله بندر شعیبه در شرایطی رخ داد که جنگی که ترامپ در ابتدا آن را یک «درگیری کوچک» توصیف کرده بود، وارد ماه هشتم شده است. بر اساس این گزارش، تاکنون آمریکا دستکم ۴۴ میلیارد دلار برای این جنگ هزینه کرده است.
نظر شما