صلح و امنیت کشورهای منطقه با پذیرش قدرت ایران پساجنگ

به گزارش همشهری‌آنلاین، زمانی که موشک و پهپادهای داغ ایرانی در طول جنگ 40روزه بر سر پایگاه‌های آمریکا و هر نقطه دیگری که نیروهای نظامی‌شان در کشورهای منطقه پناه گرفته بودند، فرود می‌آمد، ترامپ به خیال اینکه دیگر این کشورها علیه ایران شدند، ادعا داشت آنها را از مشارکت نظامی علیه ایران منع کرده، ولی هیچ‌وقت فکرش را نمی‌کرد که گام بعدی کشورهای خلیج‌فارس به‌جای پشت کردن به ایران، دنبال کردن «سازگاری» با این کشور باشد.

شان اِی. هاوارد، تحلیلگر سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) که بیش از 20سال از فعالیت حرفه‌ای‌ش در حوزه خاورمیانه و مبارزه با تروریسم متمرکز بوده است، یادداشت خود در فارن‌افرز را با تناقض جدیدی در میان این کشورها آغاز می‌کند، اینکه همچنان برای تامین امنیت خود به آمریکا وابسته هستند اما این وابستگی امنیتی، محدودیت خود را به‌هنگام حملات ایران آشکار کرد.

از این رو، کشورهای خلیج‌فارس به‌جای تکیه محض به این وابستگی، راهبردهای همپوشانی را جایگزین می‌کنند، روابط امنیتی-منطقه‌ای خود را تنوع می‌بخشند و به‌وقتش با تهران هم گفت‌وگوی مستقیم انجام می‌دهند.

این راهبردها درواقع «مکانیسم بقای» این کشورها شده، روندی که آنها را به سازگاری با ایران سوق می‌دهند، وزن امنیتی آمریکا را کاهش و حتی نقش آن را در منطقه منزوی می‌سازد.

فایننشال‌تایمز هم در گزارشی به درخواست کشورهای خلیج‌فارس از بازتنظیم روابط با ایران می‌گوید، امارات متحده عربی از «ذهنیتی جدید» و قطر نیز از ایجاد «چارچوب امنیتی» منطقه‌ای صحبت می‌کنند.

به نظر یادداشت اندرو انگلند در فایننشال‌تایمز، درواقع نگرانی اصلی کشورهای عربی، از ایرانی است که حتی بعد جنگ، به آنان می‌تواند حمله کند برای همین به‌دنبال بهبود روابط می‌روند. هرچند آنچه که از نظر این نویسندگان به دور می‌ماند، واقعیت پذیرش قدرت ایران به‌عنوان مقدمه‌ای برای ثبات و صلح در منطقه است.