همشهری آنلاین -یکتا فراهانی: هر سال در میانه مرداد، زمین وارد ابری از ذرات بهجامانده از دنبالهدار سوئیفت -تاتل میشود؛ ذراتی که با سرعتی حدود ۶۰ کیلومتر بر ثانیه وارد جو زمین شده و در اثر اصطکاک میسوزند و ردهای نورانی خیرهکنندهای را در آسمان ایجاد میکنند. این پدیده همان چیزی است که ما آن را «بارش شهابی برساوشی» مینامیم. امسال، همزمانی اوج بارش با آسمانی تاریک، نوید یکی از بهترین نمایشهای نجومی سال را میدهد.
فراتر از یک شهابی معمولی
برساوشی فقط یک بارش شهابی معمولی نیست. بسیاری از منجمان آن را زیباترین و محبوبترین بارش شهابی سال میدانند. دلیلش هم روشن است؛ شهابهای این بارش بسیار سریع، درخشان و گاهی آنقدر پرنور هستند که رد نورشان چند ثانیه در آسمان باقی میماند. در برخی لحظات نیز «گویهای آتشین» دیده میشوند که از شهابهای معمولی بسیار درخشانترند.
بهترین مکان برای تماشای شهاب
هر سال با نزدیکشدن به اوج بارش برساوشی، بسیاری از علاقهمندان نجوم در ایران راهی مناطقی میشوند که آسمانی تاریک و بدون آلودگی نوری دارند. دشت لار در دامنه دماوند، به دلیل ارتفاع مناسب، افق باز و فاصله از نور شدید شهر، یکی از محبوبترین مقصدهای رصدگران و گروههای نجومی است. علاوه بر دشت لار، کویر مرنجاب، مصر، ورزنه و دیگر مناطق کمنور نیز میتوانند شرایط بسیار خوبی برای رصد فراهم کنند.
چه زمانی به آسمان نگاه کنیم؟
اوج فعالیت بارش برساوشی در شب ۲۱ تا ۲۲ مرداد (۱۲ تا ۱۳ اوت) خواهد بود، اما بهترین زمان رصد از نیمهشب تا سپیدهدم است؛ زمانی که کانون بارش (صورت فلکی برساوش) در ارتفاع بالاتری از افق قرار میگیرد و تعداد شهابهای قابلمشاهده افزایش مییابد. امسال به دلیل نبود نور مزاحم ماه، شرایط رصد تقریباً ایدهآل خواهد بود.
برای دیدن این نمایش به تلسکوپ نیاز ندارید
برخلاف تصور بسیاری از مردم، بهترین وسیله برای دیدن بارش شهابی، چشم غیرمسلح است. استفاده از تلسکوپ یا دوربین دوچشمی حتی میتواند میدان دید را محدود کند. کافی است در محلی تاریک، روی زیرانداز یا صندلی راحتی دراز بکشید، حدود ۲۰ دقیقه صبر کنید تا چشمانتان به تاریکی عادت کند و سپس آسمان را تماشا کنید.
بیشتر بخوانید :
- عبور ناگهانی یک گوی آتشین از آسمان پیش از طلوع خورشید
- ردپای انسان، این بار با زباله فضایی روی ماه در ماموریت موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس
این ستارهها نیستند که سقوط میکنند
بسیاری از مردم هنوز به شهابها «ستاره دنبالهدار» میگویند، اما واقعیت چیز دیگری است. شهابها در حقیقت ذرات بسیار کوچکی هستند که از دنبالهدار ۱۰۹P/Swift–Tuttle جدا شدهاند. وقتی زمین از میان این ذرات عبور میکند، آنها وارد جو میشوند، در اثر اصطکاک داغ شده و میسوزند و همان رد نورانی را ایجاد میکنند که ما از روی زمین میبینیم.
امسال را از دست ندهید
شرایط ایدهآل آسمان در سال ۲۰۲۶ باعث شده بسیاری از منجمان این بارش را یکی از بهترین فرصتهای دهه برای رصد برساوشی بدانند. اگر هوا صاف باشد و از نور شهر فاصله بگیرید، ممکن است هر دقیقه یک شهاب یا حتی بیشتر ببینید؛ تجربهای که شاید تا سالها با چنین کیفیتی تکرار نشود.
چگونه بهترین رصد را داشته باشیم؟
از شهر و آلودگی نوری فاصله بگیرید. بهترین زمان: از نیمهشب تا سپیدهدم ۲۱ و ۲۲ مرداد. به تلسکوپ نیازی نیست.
لباس گرم، زیرانداز، آب و خوراکی همراه داشته باشید. برای عکاسی، یک سهپایه و نوردهی طولانی بهترین نتیجه را میدهد.
نور صفحه موبایل را تا حد ممکن خاموش یا قرمز کنید تا چشمانتان به تاریکی عادت کند.
نظر شما