همشهری آنلاین: این عکس، یادگاری از روزهای تولید فیلمی است که هنوز با نام «کچل عاشق» شناخته میشد؛ عنوانی که در مراحل تولید و اخبار مطبوعات اوایل دهه ۷۰ به چشم میخورد، اما پیش از اکران جای خود را به نام «آقای شانس» داد. فیلم به کارگردانی رحمان رضایی و تهیهکنندگی سیدمحمد قاضی در سال ۱۳۷۳ ساخته شد و ۳ سال بعد روی پرده رفت.
ساخت «آقای شانس» با یکی از شلوغترین مقاطع کاری اکبر عبدی همزمان بود. عبدی در سال ۱۳۷۳ آنقدر پرکار بود که در چهار فیلم سینمایی حضور داشت و همچنان یکی از تضمینهای گیشه سینمای ایران به شمار میرفت. با این حال، هیچیک از فیلمهای آن سال نتوانستند جایگاهی را پیدا کنند که «آدم برفی» برای او ساخت؛ فیلمی که هرچند در همان سال تولید شد، اما به دلیل توقیف، ۳ سال بعد فرصت نمایش عمومی پیدا کرد و به یکی از موفقترین و ماندگارترین آثار کارنامه عبدی تبدیل شد.
در «آقای شانس»، اکبر عبدی نقش عباس، سلمانی سادهدل و خوشقلبی را بازی میکند که قصد ازدواج با دختر مورد علاقهاش را دارد، اما خانواده عروس شرط میکنند که او ابتدا جواز رسمی آرایشگری بگیرد. عباس که بارها در آزمون اتحادیه ناکام مانده، این بار برای گرفتن جواز راهی پرماجرا را آغاز میکند، اما گم شدن شناسنامه و ورود شخصیتهای دیگر همهچیز را پیچیدهتر میکند. مجموعهای از سوءتفاهمها، اتفاقات کمیک و دردسرهای پیدرپی، داستان فیلم را پیش میبرد؛ روایتی که بر پایه کمدی موقعیت شکل گرفته و عبدی بار دیگر با بازی فیزیکی و شیرین خود بار اصلی فیلم را به دوش میکشد.
یکی از نکات کمتر گفتهشده درباره «آقای شانس» حضور رضا بابک در میان نویسندگان فیلمنامه است که بیشتر با بازیهای ماندگارش در تئاتر، تلویزیون و سینما شناخته میشود، در کنار عسگر قدس و رحمان رضایی، در نگارش فیلمنامه این اثر نیز نقش داشت.
هرچند «آقای شانس» در زمان اکران نتوانست به موفقیت تجاری یا محبوبیت آثار شاخص اکبر عبدی برسد، اما امروز ارزش آن بیش از هر چیز در ثبت بخشی از دوران طلایی این بازیگر است؛ دورانی که او تقریباً در هر سال چند فیلم روی پرده داشت و حضورش برای جذب مخاطب کافی بود. این عکس پشت صحنه که اکبر عبدی را در کنار مرحوم رضا کرمرضایی نشان میدهد، یادآور زمانی است که هنوز نام فیلم «کچل عاشق» بود و کمتر کسی میدانست این پروژه در نهایت با نام «آقای شانس» به تاریخ سینمای ایران خواهد پیوست.
نظر شما