همشهری آنلاین - گروه سیاسی: در مناظره «۲ سوی توافق» تلویزیون همشهری، محمدمهدی شهریاری عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و امیرحسین ثابتیمنفرد نماینده تهران به بحث درباره شرایط توامان جنگ و مذاکرات در کشور پرداختند. مشروح این مناظره را میخوانید:
مجری: ما با دوگانه جنگ یا مذاکره روبهرو هستیم. الآن در چه وضعیتی هستیم و آیا میتوانیم مذاکره را در سایه جنگ پیش ببریم؟
شهریاری: بعد از حمله ناجوانمردانه آمریکاییها در ۹ اسفند ۱۴۰۴ که رهبر ما را به شهادت رساندند، جنگ شروع شد ولی پاسخ کوبندهای که ایران به آمریکا و اسرائیل داد، باعث شد لابیهایی برای بحث مذاکرات و آتشبس شکل بگیرد. از ۱۹ اسفند ۱۴۰۴، کشورهای ترکیه، قطر، عمان و پاکستان، رایزنیهایی برای شروع مذاکرات آمریکا با ایران داشتند. درنهایت جمهوری اسلامی ایران شروطی برای مذاکرات گذاشت که مورد قبول آنها قرار گرفت. شرط اولی که گذاشتند این بود که اگر ترامپ درخواستهای ۱۰ مادهای ایران را بازنشر (در توییتر) کند، ما مذاکرات را شروع میکنیم که ترامپ همین کار را هم کرد. این توانایی دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران را نشان میدهد و البته قدرتی که ما در جنگ به آنها نشان دادیم.
درنهایت بحث مذاکرات اسلامآباد پیش آمد که توافقاتی انجام گرفت و بعد در مذاکرات ژنو پیگیری شد: بندهای ۱۴ مادهای از سوی شورای عالی امنیت ملی و رهبری مورد موافقت قرار گرفت. خوشبختانه کار جلو رفت و آتشبس ۲ هفتهای شد. در آن مدت بهنظر اتفاقات خوبی داشت میافتاد که جنگ از منطقه دور شود. جنگ باعث آسیب و ویرانی است. ما هنوز آسیبهای جنگ ۸ ساله را که ۳۰ سال پیش تمام شد را داریم و خانوادههای بسیار زیادی داریم که آسیبهای جدی خوردند. ما در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان هم تعداد زیادی شهید دادیم که بسیاری از اینها از خانوادههای متوسط جامعه هستند و همین الآن هم مشکلات زیادی در امور روزانه خودشان دارند. در این شرایط دولت هم نمیتواند به همه آنها پاسخگو باشد. در جنگ رمضان مطابق بازرسیهایی که گروهی از قوه قضاییه انجام داده است بین ۲۷۰ تا ۳۰۰ میلیارد دلار خسارت به کشور وارد شده است. این بودجه ۱۰ سال کشور ما در شرایط فعلی است.
ثابتی: عددش درست است؟
شهریاری: بله.
ثابتی: منبعش را هم میفرمایید؟
شهریاری: هم دولت اعلام کرد و هم در جلسهای که با کانون ارزیابان قوه قضاییه داشتم به این اعداد اشاره شد.
مجری: بودجه چند سال کشور است؟
شهریاری: ما همین الآن کشور را با ۳۰ میلیارد دلار اداره میکنیم. بودجه سال گذشته ما ۴۲ میلیارد دلار بود که ۱۲ میلیارد دلار کسری داشتیم. و در واقع با ۳۰ میلیارد دلار کشور را اداره کردیم. این نشان میدهد که چه خسارات عظیمی از نظر اقتصادی خوردهایم. ولی از نظر سیاسی، پرستیژ جمهوری اسلامی ایران در دنیا عوض شد. خیلی از ایرانیهایی که در آن مقطع در خارج از کشور زندگی میکردند و با ایشان برخوردهای سخیفی میشد، بعد از جنگ سرشان بالا بود. شرایط جمهوری اسلامی در میان مردم آمریکا، اروپا و خیلی از کشورهای دیگر عوض شد و آبروی ما در بینالملل شد. از آن مقطع به بعد که آتشبس شد، حواس ما باید خیلی جمع باشد و دقیق حرکت کنیم که این پیروزی به دست آمده برای ما در نیمه اول با نتیجه ۳ بر هیچ، تبدیل به شکست نشود و بازنده نشویم. کشورهای عربی بعد از این توافق میدانستند و گفتند که هژمونی ایران در منطقه بعد از این توافق بالا میرود و میگفتند ما نمیتوانیم بعدا در کنار ایران راحت زندگی کنیم. آنها خواستند بهنحوی این توافق را به هم بزنند. این بحث کشتیرانی که از سمت عمان انجام گرفت، خود سنتکام هم باعث این موضوع شد و هندیها هم در این موضوع مقصر بودند و نمیخواستند پاکستانیها در این موضوع میانجی شوند، اماراتیها با قطریها زاویهای داشتند، عربستان خیلی دخالتی در این زمینه نکرد ولی آقای جیدی ونس گفت چندین میلیون دلار در آمریکا خرج کردند تا ذهن مردم آمریکا را نسبت به من مذاکرهکننده تغییر دهند تا این توافق تخریب شود. متاسفانه تا الآن تا حدی موفق شدند، ۲ طرف ضربه بزرگی به این توافق بزنند.
مجری: آقای ثابتی شما بفرمایید.
ثابتی: چند نکته ضروری بهعنوان مقدمه بحث باید بگویم. اینکه بگوییم جنگ یا مذاکره، مقاومت یا گفتوگو؛ من معتقدم این دوگانه اساسا معیوب است. مثل این میماند که من بخواهم رانندگی یاد بگیرم و آقای دکتر شهریاری به من بگوید حالا که میخواهی یاد بگیری، گاز یا ترمز؟ معلوم است که جفتش نیاز است. در اتوبان گاز میدهم و در شهر ترمز میگیرم. اینها با همدیگر است و با این گزاره مشکل ندارم که وقتی شما میخواهید کشور را اداره کنید، در کنار جنگ اگر مذاکرات را هدف نبینید و برایتان بت نشود، یک ابزار است. اگر مذاکره جایی مکمل شد اشکالی ندارد. من بحث شخصی با آقای شهریاری ندارم. ایشان همکار بنده هستند ولی با سلیقه سیاسی کاملا متفاوت با ما؛ شاید اشتراکات ما در مباحث سیاست خارجی خیلی کم باشد. اما اینجا داریم یک رویکرد را نقد میکنیم. من مشکلم با رویکرد آقای شهریاری، عراقچی، قالیباف و پزشکیان این است که مذاکره اصالت ندارد، به این معنا که ما در هر شرایطی باید برویم مذاکره کنیم. مذاکره یک ابزار است که اگر در جایی توانستیم از آن خوب استفاده کنیم، باید ازش استفاده کنیم. نگاه رهبر شهید ما هم دقیقا همین بود. من این ایام میبینم که آقای پزشکیان صحبتهای ناقصی را در این باره مطرح میکنند که رهبر معظم انقلاب هم بعضی وقتها با مذاکره با آمریکاییها موافق بود. بله، ما هم میدانیم که ایشان بعضی وقتها موافق بودند، چرا؟ چون مذاکره یک تاکتیک بود. رهبر شهید مذاکره را یک تاکتیک میدانستند؛ میگفتند اولا مذاکره نتیجهای ندارد و مضر هم هست، اگر هم جایی مجوز را میدادند، جدای از اینکه مسئولان اصرار داشتند و فکر میکردند با معجزه میتوانند راهحل ویژهای پیدا کنند، رهبر انقلاب خیلی جاها مذاکره با آمریکا را یک شر ضرور میدیدند. ایشان در حد محدود، موقت، یک موضوع خاص و چارچوبی که خطوط قرمز مشخص داشته باشد با مذاکره موافقت داشتند. ما با جریانی مواجه هستیم که از سال ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۰ مذاکره با آمریکا را بت میداند. من با مذاکره با بقیه کشورهای دنیا مشکلی ندارم.
شهریاری: این دیدگاه شماست و اصلا درست نیست.
ثابتی: اشکالی ندارد. مخاطب برداشت خودش را دارد. شما در زمان خودش نقد کنید. نمونهاش صحبت آقای روحانی است که اگر مذاکره کنیم مشکل تحریم، آلودگی و آبخوردنمان هم حل میشود. در این دولت هم آقای پزشکیان با ادبیات دیگری این حرف را میزند. میگویند اگر مذاکره نکنیم چکار کنیم؟ خب هیچی، اگر دشمن میخواهد با شما بجنگد، قائل به مذاکره نیست و حرف خودش را هم نقض میکند، شما باید بجنگید دیگر. اینکه چیز پیچیدهای نیست. اگر هم جایی احساس کردیم که آنجا وقتش است مذاکرهای شود و بهصورت هوشمندانه و در چارچوب خطوط قرمز امتیازاتی گرفته شود، آنجا مذاکره شود. آقای عراقچی جوری از طرف ما صحبت میکنند که میگوییم مذاکره راه پرهزینهتری است و باید برویم بجنگیم. حرف ما این است که هوشمندانه باید از این ابزار استفاده کرد.
مجری: یعنی با اصل مذاکره موافقید؟
ثابتی: بهعنوان یک شر ضرور برای دفع ضرر دشمن، اما اینکه مذاکره راهبرد ما شود و بگوییم اگر مذاکره نکنیم چکار کنیم، خب هزار تا راه جای مذاکره کردن وجود دارد. اگر جایی هم ۱۰ درصد مذاکره است، مذاکره را بروید انجام دهید ولی نتیجهاش را هم برعهده بگیرید. سوال من از آقای پزشکیان و قالیباف این است که در نامهای که رهبر انقلاب گفتند من علیالاصول نظر دیگری داشتم و مخالف بودم ولی با نظر اعضای شورای عالی امنیت ملی بهصورت مشروط آن توافق را پذیرفتم، ایشان گفتند آقایان قول دادند که مذاکره برای کشور نتیجه داشته باشند. سوال من این است که الآن مذاکره دقیقا چه نتیجهای داشته است؟ سوال دیگر من از آقای شهریاری و عزیزانی که آن نوع نگاه را نمایندگی میکنند این است که فرض کنیم همه ما ۹۰ میلیون میگوییم باید انتقام و جنگ را کنار بگذاریم و فقط باید برویم مذاکره کنیم. ما بارها نشان دادهایم که میخواهیم مذاکره کنیم تا مشکل حل شود ولی آمریکا نمیخواهد. ما تا کجا باید دنبال آمریکا راه بیفتیم و مذاکره کنیم. حد یقف اینکه ما هی برویم و او نخواهد کجاست؛ اینکه ما برویم و او نقض کند کجاست؟ البته من برای این سوال جوابهایی دارم ولی برای طرح بحث مطرح کردم که دربارهاش بیشتر صحبت میکنم.
مجری: شما و همفکرانتان مذاکره را بت و ناجی مشکلات میدانید؟
شهریاری: این یکطرفه به قاضی رفتن است. به آقای روحانی اتهاماتی میزنند که باید بالاخره جایی به ایشان فرصت دهند تا از خودش در صداوسیما دفاع کند که نمیدهند. این موضوعی که آقای ثابتی علیه رهبری حرف توهینآمیزی زدند که ایشان ...
ثابتی: من الآن توهین کردم؟
شهریاری: در جلسهای که با آقای رضازاده بودید، گفتید که ]تفاهمنامه[ به رهبری تحمیل شده است.
ثابتی: اینکه توهین نیست.
شهریاری: این توهین آشکار به رهبری است.
ثابتی: حالا من توضیح میدهم.
شهریاری: توضیح نمیخواهد که؛ این برای بچه دبستانی هم روشن است. توهین میکنند و بعد به طرف مقابل هم اجازه جواب دادن نمیدهند. بعد صداوسیما را هم خانه ۴ تا نمایندهای کردهاند که اصلا انگار شبها آنجا میخوابند. ظاهرا به آنها سوئیت دادهاند و از این کانال به آن کانال میروند و با دنیا اعلام جنگ میکنند. من اسم این نمایندگان را نمیخواهم بگویم که بزرگ شوند؛ میگویند اگر جنگ تمام شود تازه با امارات کار داریم، تازه با کویت کار داریم و پاکستان چنین است. حق نداریم در حین مذاکرات حتی اگر با کشور همسایه مسائلی داریم، حرف بزنیم. چرا سخنگوی یک کمیسیون باید مواضع شخصی خودش را اعلام کند؟ در کمیسیون امنیت ملی به همه اینها اعتراض شد. چهکسی گفته است مذاکره بت است؟ این چه حرفی است؟
ثابتی: خب شما نقد کنید.
شهریاری: دقیقا چنین است که مذاکره در آب، زندگی مردم و اقتصاد تاثیر دارد. این از بدیهیترین اصول سواد است و اگر یک نفر نباید این را درک نکند، باید به حالش غبطه خورد.
ثابتی: بله. نتیجه مذاکره را که الآن داریم میبینیم؛ کاملا تاثیر دارد.
شهریاری: اصلا ببینیم. مذاکره نمیکردیم باید چکار میکردیم؟
ثابتی: خب پس من درست میگفتم. من گفتم شما متعلق به همان تفکر هستید دیگر.
شهریاری: اگر مذاکره نمیشد، این جنگی که امروز اتفاق افتاد، ۱۵ سال پیش اتفاق میافتاد. برجام ۱۵ سال جنگ را عقب انداخت. همین برجامی که شما به آن انتقاد دارید.
ثابتی: یعنی شما میگویید برجام جنگ را به تاخیر انداخت؟
شهریاری: برجام خیلی حسن داشت و یک توافقنامه بینظیر برای ما بود که با ۵ قدرت دنیا دور یک میز بنشینیم و وزیر امور خارجه کشورمان با این قدرتها مناظره کند. من آن موقع آلمان بودم و وقتی آقای ظریف میآمد و به اتریش میرفت، محافظانش که دیگر از بچههای سپاه بودند و همعقیده آقای ظریف نبودند که بخواهند از او دفاع کنند. همین محافظان میگفتند تا ساعت ۲ نصفه شب صدای ظریف از اتاق میآمد که به طرف مقابل نهیب میزد و برایشان عجیب و غریب بود. یک قدرت جهان سوم با ۵ قدرت اول دنیا بنشیند، برای تو افتخار است
ثابتی: در متن صحبت کنیم.
شهریاری: بهجای اینکه حمایت کنی و افتخار کنی به اینها... کوفی عنان میگوید ظریف جزو ۵ دیپلمات برتر دنیاست؛ ظریف را چکارش کردید؟ آدمکش را در خیابانها آتش زدید و مردم از شما متنفر شدند و هر شب تعداد جمعیت میدان کم میشود. این کارهایتان درست نیست. این کارهایتان خلاف منافع ملی است. هیچکس مذاکره را بت ندانسته است. این بدیهیترین چیز است که اگر تحریمها برداشته شود، هم اقتصاد راه میافتد و هم مشکلات ... . من هفته قبل بجنورد بودم، ۲۰ روستای شهرستان من مشکل آب دارند، ۵۰ درصد یک شهرستان آب نداشت. ۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار میخواهیم ولی نداریم. امسال بودجه عمرانی کشور چقدر بوده است؟ پارسال چقدر اختصاص دادند؟ معلوم است که جنگ در بحث اقتصاد تاثیر دارد. اگر اینها را متوجه نباشی که باعث تاسف است.
ثابتی: من از آقای شهریاری تشکر میکنم که چند پاس گل خوب به من داده است. «توهین به رهبری کردن» احساسی صحبت کردن است؛ حرفی است که زدهام و الآن هم میزنم و توهین نیست، واقعیت است.
شهریاری: از نظر همه توهین است.
ثابتی: نظرسنجی کنیم ببینیم. حالا آنهایی که شما سنگشان را به سینه میزنید ... .
شهریاری: اگر دیدگاههای مخالف شما اجازه داشته باشند که بتوانند نظراتشان را بگویند، بهخصوص در صداوسیما. بازداشتشان نمیکنید؟
ثابتی: من که مسئول صداوسیما نیستم. شما در این کشور کار اجرایی کردهاید. شما استاندار بودهاید.
شهریاری: استاندار بودم، حکمران کشور که نبودم. استاندار بودهام ولی ناظران من چه کسانی بودهاند؟ آن کسانی که پروندههای الکی درست میکردند چهکسانی بودند؟
ثابتی: حالا ۲ ساعت وقت داریم. عصبانی نشوید. استاندار بودید دیگر؛ مملکت کلا ۳۰ استاندار دارد.
شهریاری: بروید عملکرد من را در استانداری آذربایجان غربی ببینید.
ثابتی: من کاری به عملکرد ندارم. دارم میگویم شما طوری ادای اپوزیسیون درمیآورید که اگر کسی نداند، فکر میکند یک فعال مدنی در گوشه میدان بودهاید و یکدفعه به مجلس آمدهاید. شما استاندار بودهاید و در وزارت خارجه هم بودهاید. هر اشکالی هم که داشته باشیم، شما و امثال شما باید جواب بدهید. شما یک اخلاقی در مجلس داشتید و وسط نطق نمایندگان داد میزنید. این خوب نیست.
شهریاری: نه. آخر نطق شما بود.
ثابتی: اگر وسط نطق دیگران داد بزنید، اسمش یادآوری نیست. آقای شهریاری فکر میکند با جنگ روانی میتواند بحث را جلو ببرد.
شهریاری: جنگ روانی مال شما رسانهایهاست.
ثابتی: شما بذارید من صحبت کنم. ۵ دقیقه تمرین کنید وسط صحبت من نکتهای نگویید، من بحثم تمام شود. ببینید، اولین نطقی که من در مجلس داشتم در نقد آقای عراقچی بود و یادم میآید در دقیقه پنجم یا ششم بحثم به اوج رسیده بود که دیدم یک نفر دارد از آن آخر داد میزند.
شهریاری: جلویت بودم.
ثابتی: فیلمش هست که شما ته ته نشسته بودید.
شهریاری: نه، نه؛ من آمدم جلو.
ثابتی: جلو آقای عراقچی و بقیه بودند. ولی ببینید شما ۵ دقیقه را رعایت نمیکنید.
شهریاری: من ۵ دقیقه که گذشت فهمیدم احتمالا این هم یک روشی در پارلمان ماست که بقیه وسط صحبت بقیه داد بزنند تا حواسشان پرت شود. البته بحث من ادامه داشت و نکتهای هم نداشت. بعدا هم یک نطق ۷ دقیقهای داشتم و ایشان همین کار را تکرار کردند و وسط صحبتهای من آمدند در حالی که این کار خلاف آییننامه است. آییننامه میگوید وقتی یک نفر در مجلس صحبت میکند - هر عقیدهای که میخواهد داشته باشد - کما اینکه وقتی ایشان و امثال ایشان صحبت میکنند شما بنده موافق نباشم، ولی وسط صحبتشان نمیآیم. اینکه ما بگوییم رهبر انقلاب برخلاف نظر خودشان یک مسئلهای را پذیرفتند، این به نظرم اسمش تحمیل است. حالا چرا پذیرفتند؟ چون در کشور ما دیکتاتوری نیست؛ امثال آقای شهریاری با نگاهی رای میآورند که از نظر ما غلط است. میگویند ما باید تحریمها را لغو کنیم. میگوییم این مسیر که رفتهاید تحریمها را لغو کنید، قبلا هم ۱۰ بار رفتهاید و تحریمها بیشتر شده است. میگویند نه، مرغ ما یک پا دارد و باز هم باید از طریق مذاکره تحریمها را لغو کنیم. بعد هم میگویند اگر چنین نشود استعفا میکنیم. بالاخره اینها مسائلی است که در کشور ما واقعیت است. دولت است که در کشور ما دارد اجرا میکند، نه رهبری کشور را اداره به معنای اجرا میکند، نه مجلس و نه قوه قضاییه. پس نظر مسئولان اثرگذار بر تصمیمات کلان کشور است. آقای شهریاری چرا اگر یک نفر علیه امارات صحبت کند شما ناراحت میشوید؟ امارات در خباثت علیه ایران کاری نیست که نکرده باشد، پایگاههایش را در اختیار دشمن قرار داده است، از آنجا آمدهاند مدرسه میناب و رهبر ما را زدهاند و کلی خسارت به زیرساختهای ما زدهاند. اتفاقا یکی از تفاوتهای نگاه من با آقای شهریاری همینجاست، بهعنوان ۲ رویکرد وگرنه، نه من موضوعیت دارم نه آقای شهریاری. ما میگوییم اگر امارات چنین شرارتی کرد باید هزینه برخورد بدهد. نماینده طبق اصل ۸۶ میتواند در همه موضوعات حرف بزند، علیه امارات که خصمانه رفتار کرده است، صحبت کرده است. شما چرا رگ غیرتتان باید برای امارات بالا بزند؟ خیلی عجیب است، بد است اصلا. اینها یک مشت کشورهای حاشیه خلیج فارس هستند که وقتی ما اقتدار نشان میدهیم، عقبنشینی میکنند. بعد امثال شما وکیلمدافع بحرین، امارات و ۴ تا کشور حاشیه خلیجفارس شدهاید؟
شهریاری: متاسفم برایت.
ثابتی: اشکال ندارد. من دارم علیه امارات صحبت میکنم، شما برای من متاسف باشید. نکند این وسط منافعی وجود دارد؟ آقای شهریاری میگوید برجام جنگ را عقب انداخت. من از بینندگان عزیز میخواهم نه حرف من را مبنا قرار دهند، نه حرف آقای شهریاری را، بروید ببینید نشریه فارنافرز که یک نشریه تخصصی در آمریکاست و حرفهای نخبگانی و درونسیستمی آمریکا را منتشر میکند، ۴ روز بعد از جنگ رمضان چه نوشت. فارن افرز نوشت اگر حمله آمریکا و اسرائیل به ایران ۴ علت داشته باشد، یکی از آنها توافق برجام در سال ۲۰۱۵ است که دسترسیهای آژانس به ایران را بهصورت استثنایی بهقدری زیاد کرد که اینها برای اولین بار اطلاعاتی از سایتهای موشکی و نظامی ما به دست آوردند و براساس آن طراحی کردند که اگر خواستند یک روز با ما بجنگند، چطور باید به ما حمله کنند. آقای شهریاری و امثال ایشان که از برجام دفاع میکنند و نگاهشان ۱۸۰ درجه در نقطه مقابل واقعیت است، میگویند برجام بود که جنگ را عقب انداخت. ما معتقدیم برجام جنگ را به این کشور تحمیل کرد، ولو ۱۰ سال بعدش. درباره برجام احساسی صحبت نکنید، در متن صحبت کنید.
شهریاری: یک جلسه ۲ نفره میگذارم روی متن صحبت میکنیم.
ثابتی: ۱۰ جلسه بگذارید. اصلا ۱۰ نفر باشید بیایید بحث کنید. من معتقدم اگر کسی درباره برجام بتواند روی متن صحبت کند، معجزه کرده است، چون متنش غیرقابل دفاع است. من هم موافقم که تحریمها را برداریم ولی مگر این مسیر تکراری را ۲۰ و خردهای سال نرفتید که تحریمها را بردارید و تحریمها بیشتر شد. بعد به ریش ما خندیدند و وقتی آقای روحانی در سال ۱۳۹۲ دولت را تحویل گرفت، ما مجموعا ۸۰۲ تحریم علیه کشور داشتیم و در سال ۱۴۰۰، هزار و ۵۰۰ تحریم داشتیم. بعد هم دوباره رفتند در این دولت مذاکره کنند و تحریم لغو کنند، جنگ شد در این کشور؛ ۲ بار وسط مذاکره جنگ را علیه ما آغاز کردند. الآن هم وسط مذاکره جنگ ادامه دارد. من موافقم که تحریم لغو شود ولی فنی بحث کنیم. مگر آقایان قالیباف، عراقچی و پزشکیان نگفتند ما از طریق مذاکرات پولهای بلوکه شده را آزاد میکنیم؟ چه شد؟
شهریاری: نگذاشتید دیگر.
ثابتی: احساسی میخواهید بحث کنید. من چه قدرتی در مذاکره داشتم؟
شهریاری: قدرتی که میگویید همین اراجیفی است که در شهر، میدان و خیابان میگویید. همینهاست.
ثابتی: اگر قرار است بیتربیتی کنید، من هم ادبیاتم عوض میشود.
شهریاری: شما توهین به رهبری میکنید. آن بیادبی نیست؟
ثابتی: اگر ما اینقدر زور داریم که با ۴ سخنرانی ماهیت آن متن افتضاح تغییر کند، وای به حال مذاکرهکنندگان ما. دشمن نقض عهد میکند و ما از قبل میگوییم دو دوتا چهارتاست، با این دستفرمان به لغو تحریم نمیرسیم و سایه جنگ هم تثبیت میشود. آقایان گوش نمیکنند. بعدا که آمریکاییها زیرش میزنند، جای اینکه به آمریکاییها حرف بزنند، میگویند یک عده در داخل نگذاشتند. خیلی حرف عجیبی است. مناظره با آقای رضازاده یک ماه قبل در همین همشهری برگزار شد. من حتی یک جمله آنجا نگفتم که بعدا درست از آب درنیاید. من گفتم بنا به این علتها آمریکا تعهداتش را انجام نمیدهد و جنگ هم خواهد شد. در عمل مشخص شد رویکرد آقای رضازاده واقعبینانه بود یا این رویکرد. رویکرد آقای شهریاری و دوستانشان کشور را به جنگ نزدیک کرد و بعد هم باعث جنگ شد، از الآن به بعدش هم اگر ادامه پیدا کند، خدا میداند آخر و عاقبتش چه خواهد شد.
شهریاری: اولا لازم نیست ۱۰ نفر برای برجام بیاورم، شما ۱۰ نفر بیاورید و من خودم هستم.
ثابتی: یکنفره بحث میکنیم، اشکالی ندارد.
شهریاری: آقای نبویان را بیاور که از لپتاپ مستند بگوید. شما هرچقدر درباره موضوع تحمیل به رهبر توضیح میدهی، بیشتر در باتلاق فرو میروی، بیشتر توضیح ندهید. آیا من به نفع امارات صحبت کردم؟
ثابتی: من گفتم چرا شما ناراحت میشوید؟
شهریاری: من ناراحت شدم؟
ثابتی: بله به نظرم ناراحت شدید.
شهریاری: خیر. من گفتم در آستانه جنگ تهدید میکنید و میگویید بعد از جنگ حسابت را میرسیم. خب در جنگ هر کاری میخواهی بکن و بزن پدرش را دربیاور، ولی وقتی جنگ تمام شده شما تازه میخواهید تهدید کنید؟ این خلاف منافع ملی است و به این معناست که کویت و بحرین و امارات را به سینه اسرائیل هل دهید.
ثابتی: الآن نیستند؟
شهریاری: الآن آنطوری که باید نیستند. حداقلش این است تکذیب میکنند.
ثابتی: تکذیب میکنند ولی پایگاههایشان باشد؟
شهریاری: شما یک کاری میکنید که این کشورها مجبور باشند سمت اسرائیل بروند. من هم جای امارات بودم چنین میکردم.
ثابتی: پس شما به امارات حق میدهید؟
شهریاری: من چیزی دیگری میگویم. چرا مغلطه میکنی؟ ما ۲ همسایه هستیم و بعد از جنگ میخواهیم در کنار هم زندگی کنیم. شما حق ندارید تهدید کنید.
ثابتی: مخاطب خودش برداشت میکند.
شهریاری: من خودم جایی پیش دوستان گفتم اگر جام جهانی فوتبال تمام شود، آمریکا ایران را میزند. ولی بالاخره ۲ ماه فرصت ایجاد شد و خیلی کارها کردیم که بنده از نظر نظامی خبر دارم و نمیشود اینجا برخی از مسائل را گفت. ولی بالاخره دیپلماسی تنفسی برای کشور ایجاد کرد و اینجا باید از دیپلماتها و مذاکرهکنندگان و آقای قالیباف حمایت کنید، نه اینکه تضعیفشان کنیم و جرات و جسارت را از ایشان بگیریم که کاری به نفع کشور کنند. چه کسی باید تایید میکرد که آقای عراقچی وزیر امور خارجه شود؟
ثابتی: مغلطه نکنید.
شهریاری: رهبر. همه روسای جمهور ۴ وزیر را با رهبر هماهنگ میکردند.
ثابتی: خیر. رهبر نمیگوید فلانی وزیر امور خارجه باشد. لیست میبرند برای رهبری و اگر نکته منفی روی کسی باشد میگوید این نباشد.
شهریاری: درباره آقای عراقچی اجازه مطرح شدن فرد دیگری را ندادند. آقای عراقچی را خود آقا انتخاب کردند و روز بعدش هم آقای عراقچی به من گفت که خود آقا من را خواسته و گفته فقط بحث شماست. تمام.
ثابتی: رهبری با آقای عراقچی مخالفت نکرده بود.
شهریاری: شما چه موجوداتی هستید؟ الله اکبر.
ثابتی: ماها موجودات منطقیای هستیم. موجودات جوگیر نیستیم.
شهریاری: موجودات منطقیای نیستید. اصلا منطق سرتان نمیشود.
ثابتی: اصلا شما فرض کن آقا در گوش شما گفتند آقای عراقچی را وزیر کنید.
شهریاری: شما روز بعد میآمدید در مجلس مخالفت میکردید.
ثابتی: وظیفه قانونی من این است که با هر وزیری مخالفت کنم. مگر زمان شاه است و مجلس تشریفاتی است؟
شهریاری: شما نماینده شدهای که با همه مخالفت کنی؟
ثابتی: بنده طبق قانون اساسی میتوانم با هر وزیری مخالفت کنم. اگر چنین نیست پس چرا میگوید موافق و مخالف؟
شهریاری: شما موافق هم میتوانی صحبت کنی.
ثابتی: شما که طرفدار دموکراسی هستید زدید این مجلس را نابود کردید. این از تعطیلی ۵ ماهه مجلس و این هم از نوع نگاهتان به پارلمان.
شهریاری: تو صداوسیما بودی و آن حقههای صداوسیما را هم بلدی و داری از آن راه میروی.
ثابتی: اگر حقه هم بوده ما داریم درس پس میدهیم. بنده این حق را دارم که موافق یا مخالف باشم.
شهریاری: آفرین.
ثابتی: بنده افتخار میکنم که علیه آقای عراقچی صحبت کردم و الآن هم هنوز از بند بند حرفهایم دفاع میکنم. فیلم آن روزش هم هست. و معتقدم یکی از بهترین عملکردهایم در مجلس دوازدهم آن نطق ۹ دقیقهای علیه آقای عراقچی بود.
شهریاری: شما افتخار کنید.
ثابتی: شما اصلا فرض کنید رهبری در گوش شما گفت آقای عراقچی بماند، ثابتی را هم نگذارید صحبت کند؛ اصلا من تهش را پذیرفتم دیگر. سوال من این است که ایشان وقتی خطوط قرمز رهبر انقلاب را مکرر نقض کرد ... .
شهریاری: چه کسی میگوید؟
ثابتی: من میگویم.
شهریاری: شما نظر خودت است برادر من.
ثابتی: ما نباید حرف بزنیم؟
شهریاری: حرفت اشتباه است.
ثابتی: اشکال ندارد. اگر حرفم غلط است حرفم را نقد کنید.
شهریاری: وزیر امور خارجه حتی سفرهایی که خارج میرود، قبلش با بیت صحبت میکند و راهنمایی میگیرد.
ثابتی: اینکه مشخص است. من که نمیگویم سر کوچه اسنپ میگیرد و سر خود میرود. من دارم میگویم وقتی در عمل چیز دیگری امضا میکند و به تهران میآورد این یعنی نقض خطوط قرمز.
شهریاری: اصلا اینطور نبوده است.
ثابتی: رهبر انقلاب در پاسخ به چه فعل و انفعالاتی فرمودند که مذاکره نه شرافتمندانه است، نه هوشمندانه و نه عاقلانه.
شهریاری: رهبر انقلاب صدها جا گفتهاند من حرف خودم را میزنم و شما کار خودتان را کنید.
ثابتی: شما از قضیه دارید برداشت دیگری میکنید. یعنی حضرت آقا میگوید من شوخی میکنم، شما بروید کار دیگری کنید. این توهین به رهبری است.
شهریاری: رهبری، رهبر شیعیان دنیاست.
ثابتی: رهبر مسلمانان دنیا.
شهریاری: خیر. رهبر شیعیان دنیا. اهل سنت که اصلا رهبری و ولی فقیه ندارند.
ثابتی: بسیاری از غیرمسلمانان هم ایشان را قبول دارند و ایشان را پیشروی مبارزه میدانستند. اهل سنت در کشور خودمان ... اینها توهین به رهبری است.
شهریاری: شما فیلم همین چند روز پیش ۲ نفر از روحانیون غزه را دیدید که علیه جمهوری اسلامی صحبت کردند؟
ثابتی: خیر، ندیدم.
شهریاری: امارات، عربستان، کویت، بحرین و قطر مسلمان هستند. رهبر ما را قبول دارند؟
ثابتی: اسلام آمریکایی همه جا هست. خب خیلیهایشان قبول ندارند. مگر در ایران همه ایشان را قبول دارند؟
مجری: آقای شهریاری گفتند که تهدید بعد از جنگ خلاف منافع ملی است. داشتیم درباره جنگ و صلح صحبت میکردیم که رفت به سمت مسلمانان و شیعیان.
ثابتی: من تهدید نکردم. من از حق بقیه نمایندگان در رابطه با موضعگیری در سیاست خارجی طبق اصل ۸۶ قانون اساسی حمایت کردم. آقای شهریاری به لحاظ کارشناسی این حق را دارد که مخالف باشد. من میگویم نگویید نماینده این حق را ندارد.
شهریاری: نباید به صداوسیما تریبون بدهد تا بهعنوان موضع جمهوری اسلامی چنین بگویند.
ثابتی: من رئیس صداوسیما نیستم.
شهریاری: بالاخره همفکران شما هستند.
ثابتی: اشکال ندارد. همفکران من هستند و به نظرم عملکردشان در جنگ خیلی خوب بوده است و مردم میتوانند نظر دهند. من میخواهم چیزی بگویم که فکر کنم آقای شهریاری حرص بخورد.
شهریاری: نه من راحتم. من حرص نمیخورم. فکر کنم شما دارید حرص میخورید.
ثابتی: من جوانم و اگر حرص بخورم جا دارد تا موهایم سفید شود. شما دیگر سفید کردهاید و نباید حرص بخورید.
شهریاری: من تجربهام از شما بیشتر است و حرص نمیخورم.
ثابتی: ما یک بحثی بهعنوان انتقام داریم و برخی همفکران آقای شهریاری در دولت با این قضیه مخالفند. ما نمیگوییم انتقام از قاتل رهبر انقلاب و بچههای میناب یک بحث احساسی است که البته آن هم هست و قصاص برای خودش ادلهای دارد، اما ما اگر در همان سطح تلاش نکنیم سران دشمن را بزنیم، این چرخه ترور ادامهدار خواهد بود و ۶ ماه دیگر ممکن است باز بگوییم رهبر و فرماندهان ما را زدند. من معتقدم ما انتقام خودمان را نباید محدود به سران رژیم صهیونیستی و آمریکا کنیم. سران و کاخ مقامات ارشد تکتک کشورهای عربی که پایگاهشان را در اختیار آمریکا قرار دادند و از آنجا عملیات تروریستی علیه ما انجام شد، باید هدف قرار گیرد. نتیجه مذاکرات این شده است که آمریکا میگوید به ازای هر کشتیای که بزنید من یک پل از شما میزنم. اگر از روز اول پل عربستان به بحرین را میزدیم آیا اینها جرات میکردند این حرف را بزنند؟ روزی که اینها عسلویه را زدند و میخواستند زیرساخت گازی ما را بزنند، نیروهای مسلح ما گاز مایع طبیعی را در قطر زدند و یک خط لوله گازی مهم در لیبی را زدیم. بعد از آن ترامپ گفت نتانیاهو با من هماهنگ نکرد عسلویه را زد. او فقط زبان قدرت را میفهمد.
مجری: منظورتان چهکسانی است که با انتقام مخالفند؟
این رویکرد در این تفکر طرفداران زیادی دارد و در برخی مسئولان ما نیز هست.
شهریاری: شما هدفتان از مطرح کردن بحث انتقام این است که مذاکره به نتیجه نرسد.
ثابتی: غلط است. چرا نیتخوانی میکنید.
شهریاری: امام سر قضیه کشتار حجاج در سال ۱۳۶۶ گفت اگر از صدام بگذریم از آل سعود نمیگذریم. پس چه شد چند سال بعد دوباره رفتیم و از آل سعود هم گذشتیم؟ منافع ملی ایجاب میکرد که من و شما نمیدانیم. خیلی از موضوعاتی که شما مطرح میکنید برایش جواب دارم و نمیتوانم اینجا مطرح کنم، نمیتوانم توانایی کشورم را مطرح کنم. شما میخواهید جنگ را ادامه دهید که چکار کنید؟ با چه میخواهید بجنگید؟ برخی در کمیسیون امنیت ملی میگفتند فرصت تاریخی گیر ما آمده تا آمریکا و اسرائیل را منهدم کنیم. آخر با چه؟
ثابتی: انصافا چهکسی این را گفته است؟
شهریاری: آمریکا هزار و ۲۰۰ میلیارد دلار بودجه نظامی دارد و بودجه ما ۱۰ میلیارد دلار است که ۵ میلیاردش خرج یغلاوی و لباس و پوتین و بند پوتین میشود. اینها را نمیگویم که بگویم از جنگ میترسم، من بچه جنگ هستم. من از ۱۵ سالگی شناسنامهام را دستکاری کردم و جنگ رفتم و در همه عملیاتها تا آخر جنگ بودم. خیانتهایی را هم که در جنگ به ما کردند دیدم. هر چه در ۶ سال به دست آوردیم سال آخر از دست دادیم، بهخاطر شبیه همین افکاری که شما دارید و ضربه شدیدی به منافع ملی ما زد و امام جام زهر نوشید. الآن هم میخواهید کاری کنید که رهبر مجبور شود جام زهر دیگری بنوشد؟ کدام کشور الآن با شما در دنیای بینالملل دوست است؟
ثابتی: عمان.
شهریاری: عمان را هم که زدیم.
ثابتی: معادلاتش با ما خصمانه نیست.
شهریاری: ترکیه و پاکستان و دولت عراق با ما نیست.
ثابتی: یک جریان آمریکایی مثل حسن روحانی آنجا سر کار رفته است.
شهریاری: حسن روحانی آمریکایی نیست.
ثابتی: تفکرش آمریکایی است وگرنه شناسنامهاش ایرانی است. تفکر آقای روحانی و ظریف آمریکایی است.
شهریاری: اینطور حساب کنید تفکر ۸۰ درصد مردم ما آمریکایی است.
ثابتی: چهکسی گفته است؟
شهریاری: جرات میکنید رفراندوم بگذارید؟ همین الآن رفراندوم بگذارید که مردم طرفدار مذاکره هستند یا نه. شما نتیجه را قبول میکنید.
ثابتی: اول به رفیقتان آقای قالیباف بگویید مجلس را باز کند تا بتوانیم این کار را انجام دهید.
شهریاری: آقای قالیباف رفیق من نیست. من جریان مخالف آقای قالیباف هستم.
ثابتی: در سفر خارجی که با ایشان هستید؟
شهریاری: من به آقای قالیباف افتخار میکنم. سفر که با هم رفتیم. در همه سفرها ۴ نفر را میبرند.
ثابتی: شما اصلاحطلبها با آقای قالیباف در مجلس در یک جبههاید. من ۱۲ سال در ماموریت خارج بودم، آیا دنبال ۲ روز مسافرت خارجی هستم؟
شهریاری: هر جا آقای قالیباف به نفع منافع ملی و دوری کشور از جنگ قدم بردارد مخلصش هم هستم و دستش را میبوسم. شما هم باید ببوسی. اگر دستش را نبوسی یعنی داری با آمریکا و اسرائیل همراهی میکنی.
ثابتی: مشکل ما این است که یک عده میخواهند سایه جنگ را بردارند ولی تثبیتش میکنند.
مجری: شما در مناظره قبلی گفتید که ما تا ۱۳ تیر باید صبر میکردیم و علاوه بر تنگه هرمز باید بابالمندب را هم میبستیم و بعد مذاکره را از سر میگرفتیم.
ثابتی: مشروط به اینکه میتوانستیم امتیازش را در مذاکره نقد کنیم نه اینکه ۲۴ میلیارد دلار میخواهیم آزاد کنیم و آخرش به ۳ میلیارد یونجه، علف و محصولات کشاورزی میرسد.
شهریاری: برای خودش دروغ میگوید.
ثابتی: این را آقای همتی جلوی دوربین گفت که اگر قیمتش خوب باشد میخریم. جریان اصلاحات در مجلس با آقای قالیباف دستش در یک کاسه است. اشکال ندارید. به هم نزدیکید. نتیجهاش هم این وضعی است که کشور دارد.
شهریاری: شما باعث شدید ما به هم نزدیک شویم. جریان شما خلاف منافع ملی است.
مجری: با شروطی که شما در مناظره قبل گفتید جنگ برمیگشت یا نه؟
ثابتی: هیچکس نمیتواند بگوید من نوستراداموس هستم و پیشبینی میکنم. من هیچوقت چنین ادعایی نمیکنم. جنگ در یک بستر طولانیمدت علیه ما شکل گرفته است و محاسبات دشمن به این نتیجه رسیده است که میتواند ما را بزند. محاسبات بازدارندگی ما از بعد ترور حاج قاسم سلیمانی آنقدری که باید نبود و هزینه کافی به دشمن تحمیل نکردیم. در سال ۱۳۹۹ وقتی میخواستیم به ترور شهید فخریزاده پاسخ دهیم، دوستان آقای شهریاری در درون دولت میگفتند تله تنش و جنگ است و نکند جواب این ترورها بدهیم. ندادیم و جنگ شد. متاسفانه ما عملیات وعده صادق را در پاسخ به ترور اسماعیل هنیه انجام ندادیم، چون دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی ما این نگاه را قبول نداشت. ۲ ماه بعدش حسن نصرالله هم شهید شد. من معتقدم آقای پزشکیان در جایگاهی نشسته است که اصلا صندلیاش نیست و کشور دارد هزینه میدهد. ما نباید تنگه هرمز را باز میکردیم. ما نباید در آستانه جام جهانی با باز شدن تنگه هرمز و کاهش قیمت نفت از ۱۲۰ دلار به ۷۰ دلار هدیه میدادیم. تنگه باید تا نیمه تیر بسته نگه میداشتیم. بابالمندب را هم باید همان موقع انجام میدادیم تا فشار بر دشمن حداکثری شود و نتوانند جام جهانی را با خیال راحت برگزار کنند. من معتقدم این فشارها اگر وارد میشد و از ابزارهای اقتصاد سیاسی استفاده میکردیم، در دشمن تردیدهای جدی ایجاد میکرد. اندیشکدهها میگفتند تا ۱۳ تیر بسیاری از ذخیرههای مهم دنیا که از مسیر شاهراه تنگه هرمز تامین میشود دچار مشکل میشود و دچار یک موج تورمی از شرق تا اروپا میشود. ما این را از دست دادیم؛ با دست فرمان سند افتخاری ۱۴ مادهای که جنوب ایران را مثل جنوب لبنان کرده است. اطلاع دقیق دارم عدد دقیق خسارت ما در جنگ رمضان یکپنجم آن ۳۰۰ میلیارد دلاری هم نیست که آقای شهریاری میگوید. این خطای محاسباتی است. اگر قرار است غرامت بگیریم بگوییم ۹۰۰ میلیارد دلار.
شهریاری: هر وقت از عراق گرفتید از آمریکا هم بگیرید.
ثابتی: شما دیپلمات بودید. چرا نگرفتید؟ من باید بگویم؟ من ۲ سال است که سیستم پارلمان جمهوری اسلامی آمدهام، شما که ۳۰ سال دیپلمات بودید چرا نگرفتید؟ جوابی ندارید که میخندید.
شهریاری: شما نگذاشتید.
ثابتی: این جواب را به مردم بدهید، میخندند. دولت ۳۰ سال دست شما و دوستانتان بوده است. شما در این کشور سرکنسولگر آلمان و استاندار دولت روحانی بودهاید. شما باید جواب بدهید.
شهریاری: عملکرد من عالی بوده است. هر جا بودهام عالی بوده است.
ثابتی: اصلا ۱۰۰ از ۱۰۰ بوده است. فقط نمیدانم چرا وضع مملکت درست نمیشود؟
مجری: آیا بستن تنگه هرمز و بابالمندب شدنی بود و جنگ متوقف میشد و مذاکرات از سر گرفته میشد؟
شهریاری: ترور اسماعیل هنیه هم یکی از دلایل وعده صادق ۲ بود.
ثابتی: آنها چند تا چند تا میزدند و ما یک بار میزدیم.
شهریاری: خب اگر میخواستی بزنی، میزدی دیگر برادر من.
ثابتی: بالاخره رئیس شورای امنیت ملی رفیق شماست.
شهریاری: شما که عوامل مختلف دارید میزدید. جام جهانی مورد توجه تمام دنیا بود. اگر شما کوچکترین رفتاری میکردید که امنیت آنجا تهدید میشد تمام دنیا را علیه خودتان میکردید؟
ثابتی: الآن مگر نیست؟
شهریاری: نه دیگر. الآن تمام دنیا علیه ما نیست. در جنگ ۴۰ روزه خیلی جاها به نفع شما راهپیمایی کردند. تنگه هرمز قبل جنگ باز بود و مگر ما تردد را کنترل میکردیم؟ براساس توافق قرار شد ما تنگه را باز کنیم.
ثابتی: یعنی شما دفاع میکنید از این اتفاق؟
شهریاری: مگر وقتی تنگه هرمز بسته بود نفت صادر میکردیم؟
ثابتی: در جنگ محاصره شکل نگرفت. ۴ روز بعد از جنگ محاصره شروع شد.
شهریاری: این چیزهایی که به غلط به خورد مردم دادهاید که ۸۰ میلیارد دلار درآمد دارد. تنگه هرمز در خوشبینانهترین حالت که عوارض بگیرید ۵ میلیارد دلار درآمد دارد و ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه برای کشور درست میکنید. اصلا ارزش دارد؟ تنگه آبراه بینالمللی است و کنوانسیونهای مربوطه دارد. بالاخره عمانیها هم آنجا نظر دارند. ۱۲ مایل دریایی آبهای سرزمینی ماست و خارج از آن که نمیتوانیم اقدام کنیم.
ثابتی: حرف شما کارشناسی نیست. یعنی در شرایط غیرجنگی باید تنگه را باز کنیم؟
شهریاری: بله. در شرایط جنگی تنگه را میبندیم. لازم باشد باید ببندیم ولی جنگ نباشد باید باز کنیم.
ثابتی: خوب است که مردم نظر شما را بدانند. من معتقدم درآمد تنگه از ۵ میلیارد دلار تا ۵۰۰ میلیارد دلار میتواند بشود. بستگی به عرضه ما دارد.
شهریاری: این توهمات شماست. امروز ۲۲ میلیون بشکه از تنگه هرمز رد میشود، ۵ میلیون بشکهاش جای دیگر میرود.
ثابتی: فقط نفت نیست. آنجا خیلی چیزهای دیگر هم رد میشود.
شهریاری: الآن عربستانیها دارند مسیر را عوض میکنند.
ثابتی: نباید بگذاریم عوض کنند.
شهریاری: تو چکارهای که نگذاری؟
ثابتی: من چکارهام؟ تنگه هرمز ابزار استراتژیک من است. من بهعنوان جمهوری اسلامی ایران بر آنجا سیطره دارم.
شهریاری: در جنگ بله. وقتی وقتی جنگ شد آنجا خاک خودش است و هر کاری خواست میتواند بکند. من که نمیتوانم جلویش را بگیرم. اینقدر زود دارید؟ خدا نکند قدرت آمریکا دست شما بیفتد وگرنه پدر دنیا را درمیآوردید.
ثابتی: قدرت داشته باشیم باید بکنیم، رئالیستی دارم فکر میکنم.
شهریاری: اگر اینطور است، نوش جان ترامپ.
ثابتی: چه نوش جانش؟
شهریاری: اینکه اگر قدرت داشته باشیم هر کاری بکنیم. ترامپ هم همین را میگوید. شما در کشوری زندگی میکنید که میگوییم امام زمان بیاید.
ثابتی: با همین نگاه رمانتیک پدر کشور را درآوردید. من برای منافع ملی خودم این کار را میکنم، او برای استعمار دارد این کار را میکند.
شهریاری: رمانتیک چیست؟ نگاهها باید انساندوستانه باشد.
ثابتی: در دنیایی که قانون جنگل حاکم است اینها توهم است.
شهریاری: پس میخواهی جنگلی بشوی، هان؟
ثابتی: من نمیخواهم جنگلی بشوم. من میخواهم قدرت داشته باشم از منافع خودم حمایت کنم.
شهریاری: من اگر قدرت داشته باشم هیچ وقت این کار را نمیکنم. این غیرانسانی و غیراخلاق و برخلاف اصول اولیه شرع و دین اسلام است.
ثابتی: کشوری که خاکش را ابزار آمریکا میکند تا رهبر من را ترور کنند...
شهریاری: من هم گفتم در زمان جنگ هر کاری لازم است انجام دهیم.
ثابتی: من بعد از جنگ هم با آنها کار دارم.
شهریاری: شما بیخود میکنید. مگر شما چکاره مملکت هستید؟
ثابتی: من هم یک نماینده مثل شما هستم.
شهریاری: شما یک درصد جمعیت این کشور هم نیستید.
ثابتی: شما چند درصد هستید؟
شهریاری: ما ۹۹ درصد هستیم.
ثابتی: جدی؟ من آن یک درصد را هم به شما بخشیدم.
شهریاری: شما یکدهم درصد هستید. جرات دارید رفراندوم برگزار کنید.
ثابتی: شما به آقای قالیباف بگویید مجلس را باز کند رفراندوم هم برگزار میکنیم. شما مجلس را تعطیل میکنید و از تعطیلیاش دفاع میکنید.
شهریاری: من دفاع نمیکنم و مجلس را تعطیل نمیکنم. همین الآن هم اگر مردش هستی بیا برویم جنوب لبنان.
ثابتی: برویم. شما میخواهید کار نمایشی کنید.
شهریاری: من بچه جنگ و جانبازم و قطعنخاعی دارم.
ثابتی: شمر هم جانباز بود. جانباز جنگ صفین بود. طلحه و زبیر جانباز نبودند؟
شهریاری: طلحه و زبیر مثل شما خوارج شدند.
ثابتی: پس ما خوارج هستید دیگر؟
شهریاری: بله.
ثابتی: باشد. شما برچسب میزنید. ۹۰ درصد مردم میگویند تنگه باید دست ما باشد.
شهریاری: جوری حرف میزنی انگار من میگویم تنگه هرمز دست ما نباشد.
ثابتی: شما میگویید در دوره جنگ ببندیم و بعد بازش کنیم.
شهریاری: بدهیم برود؟ مال ننهات و عمهات بوده است که بدهیم برود. عذرخواهی میکنم.
ثابتی: شما نماینده مجلس هستید. این چه ادبیاتی است؟ من وارد بحثهای ناموسی شدم؟ خونسردی خودتان را حفظ کنید. شما چالهمیدانی صحبت میکنید. شما تنگه هرمز و هستهای را دادید رفت. دست شما بود موشکی را هم میدادید میرفت.
شهریاری: اگر داده بودیم رفته بود الآن ۶۰ درصد نداشتیم.
ثابتی: آن هم بهخاطر قانون راهبردی مجلس بود.
شهریاری: هیچ ربطی نداشت. قانون راهبردی هیچ نقشی نداشت.
ثابتی: من هم نمیگویم تا آخرین لحظه بجنگیم. حرف ما این است که ما با همان ۵ میلیارد دلار در برابر آن غول اقتصادی دنیا برخی رکوردهای اقتصادی دنیا را جابهجا کردیم. در سال ۲۰۲۶ فقط یک کشور است که توانسته است یک جنگنده رادارگریز اف - ۳۵ را ساقط کند. ما میگوییم وقتی جنگ تحمیل شد پیچش را شل نکنیم. جوری سفت کنیم که دیگر دشمن جرات نکند دفعه بعد بیاید. اگر بودجه عمرانی کم است جلوی ریختوپاشها گرفته شود. این سوپر تریلیاردهایی که دور رئیسجمهور میچرخند این پولها را از کجا میآورند؟ با این پولها کشور را مدیریت کنند.
شهریاری: اینکه میگویید دولت دست شماست، رفقای شما در دولت هستند. بیایید در هر وزارتخانه به شما نشان بدهم که یکی از دوستان شما چند نفر نیرو کاشته است. چند معاون وزیر نام ببرم که افکارش مثل شماست.
ثابتی: خب عوضشان کنید.
شهریاری: تفکر آقای پزشکیان این است که عوض نکند. همه شما را باید از دولت میانداختند بیرون ولی به شما پست دادند. اسمش را گذاشتند دولت وفاق و پدر کشور را درآورده است.
ثابتی: خب بیندازند بیرون.
نظر شما