به گزارش همشهری آنلاین، اردشیر باباجانی همزمان با گزارشگری مهیجش، دست علیرضا را هم در دستش گرفته و با هر حرکت بازیکنان بر روی چمن سبز،دست پسر نوجوانش را روی صفحه ماکت کاغذی زمین بازی میلغزاند تا او بتواند حالوهوای زمین را در ذهنش تجسم کند.
حالا که پای خانواده باباجانی و هیجانشان از فوتبال به رسانههای فوتبالی جهان کشیده شد، فرصت مناسبی است که گفتگو روزنامه همشهری با این پدر و پسر را بازخوانی کنیم:
*علیرضا هیچوقت زمین فوتبال و دویدن بازیکنان بر روی چمن سبز آن را ندیده بود و سعی میکرد با سئوال کردن از پدر، سردرآورد که در این مسابقات پربیننده چه اتفاقی میافتد و او از دیدن چه صحنههایی محروم است.
*روی در جعبه گز با مقوا و نی نوشابه خطوط و قسمتهای مختلف زمین فوتبال را چسباندم و تیلهای را هم بهعنوان توپ استفاده کردم تا بتوانم اتفاقات داخل زمین را به خوبی برای علیرضا شبیهسازی کنم.
* من از گذاشتن این ویدئو در فضای مجازی قصد نمایش نداشتم و فقط میخواستم به بسیاری از پدر و مادرهایی که مانند من فرزند روشندل دارند و جزء دنبال کنندههای صفحه مجازی علیرضا هستند، ایده بدهم تا با اینروش لذت تماشای فوتبال را به آنها بچشانند.
* علیرضا با بیماری مادرزادی لِبِر به دنیا آمده که فقط دو کشور بلغارستان و آمریکا امکانات درمان آن را دارند. درمان او حدود ١٨٠-١٩٠ میلیارد تومان هزینه دارد و تابهحال نتوانستهام برای درمانش کاری انجام دهم.
متن کامل گفتگو را اینجا بخوانید:
نظر شما