ایران و مقاومت؛ لایمکن الفراق

به گزارش همشهری آنلاین؛ وقتی سیدمقاومت، سیدحسن نصرالله به شهادت رسید،‌ بی‌خبران شروع کردند به طرح این مدعا که ایران پای سید و حزب الله لبنان نماند و کنار کشید؛ که اگر مَرد بود و می‌ماند، اسرائیل وقیح نمیشد و پیشروی نمیکرد.

اما همین بی‌خبران نمی‌گفتند در آن جلسه پایانی که عصر تلخ ۶ مهر ۱۴۰۳ ضاحیه، میزبانش بود، مگر نه اینکه شهید حاج عباس نیلفروشان، معاون عملیات کل سپاه هم حضور داشت؟ همانی که بسیاری او را حاج‌قاسم ثانی می‌نامیدند؛ با همان هوش و درایت و استعداد در مدیریت و هدایت لجستیک.

حضور حاج عباس در جلسه پایانی با سید، حجتی بود بر اینکه ایران، مقاومت و حزب الله را نه تنها رها نکرده بود بلکه داشت وسط معرکه در کنار برادرانش، با صهیونیسم میجنگید.

بعضی‌ها از سر جهل نسبت به مناسبات بنیادین ایران با ساحات مقاومت، هر از چندگاهی در شیپور ادعای «حمایت نکردن تام و تمام ایران» از مقاومت می‌دمند؛ مدتی است این دمیدن ناصواب که میانه‌ای با حق و حقیقت ندارد، دوباره بعضی فضاها و نفس‌ها را مسموم کرده است.

تصویری که این نوع جهالت از ایران اسلامی در ذهن و ضمیر مریدان انقلاب اسلامی می‌سازد، یک ایران محافظه‌کار است که به وقت خطر،‌ ترس را در خاطرش خطور می‌دهد. این ایران قلابی، اهل کنار کشیدن است ولو جانش -و بلکه- عمود خیمه دکترین امنیتی‌اش یعنی مقاومت نماند؛ اما اصلاً مگر میشود بدون ستون فقرات ماند؟

نامه محبت آمیز شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزب الله به محمدباقر قالیباف اما خط بطلانی است بر همه اباطیل و اراجیف جاهلان و خناسان نفوذی رخنه کرده در صف ها! نعیم قاسم در نامه‌اش تاکید کرد که قالیباف(به نمایندگی از ایران اسلامی) تنها و مؤثرترین شعله امید در بازداشتن تجاوز اسرائیلی-آمریکایی از لبنان را به حقیقت تبدیل و به جهان ثابت کرد «ایران حامی حق، مقاومت و مستضعفان است».

دبیرکل حزب الله لبنان، تصریح کرد که اگر دیگران راه ایران را دنبال میکردند، «آمریکا و اسرائیل این‌گونه گستاخ نمی‌شدند و اشغال صهیونیستی بر زمین فلسطین و قدس باقی نمی‌ماند».

اما شاید نقطه عطف نامه قدردانی نعیم قاسم به قالیباف،‌ آنجایی باشد که میگوید «ایران به حزب‌الله، مقاومت و ملت لبنان همه چیز داده و هیچ چیز از آنان نگرفته است». نعیم قاسم افزود که «ایران نماد عزت و شرافت است».

نامه نعیم قاسم نشان میدهد ادعای جدایی ایران و مقاومت، بی اساس است. چه آنکه ایران در تفاهم پایان جنگ با آمریکا تاکید موکد بر پایان حملات به لبنان و حزب الله داشت و به این صورت هم دَم حزب الله را داشت و هم دَم دولت لبنان را دید. و مگر این دو از هم قابل تفکیک‌اند؟ محال است.