به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از گجتنیوز: در سال ۱۹۹۰ میلادی، آنجلو پیتونی، زمینشناس ایتالیایی، در حین بازدید از سیرالئون در نزدیکی مرز گینه کوناکری، به کشفی خارقالعاده دست یافت. این کشف که بعدها سنگ آسمان نام گرفت، نه تنها از نظر ترکیب مواد معدنی ناشناخته بود، بلکه عمر تخمینی ۱۵ تا ۵۵ هزار ساله آن به معمای منشأ زمینیاش افزود. این یافته یکی از اشیای باستانی مرموز است که مرزهای دانش فعلی را به چالش میکشد.
کشف «سنگ آسمان» و خصوصیات عجیب آن
آنجلو پیتونی در سفری به منطقه کونو در سیرالئون با هدف ارزیابی ذخایر الماس، با یک کشف غیرمنتظره روبهرو شد. یک رئیس قبیله فولانی، سنگی آبیرنگ و مرموز را به او نشان داد که خطوط سفیدی بر سطحش داشت. پیتونی در ابتدا گمان کرد این سنگ نوعی فیروزه بسیار خالص است، اما خلوص بیسابقه آن با هیچ فیروزهای مطابقت نداشت.
پس از بازگشت به اروپا، پیتونی این سنگ آبی را برای تجزیه و تحلیل به مؤسسه علوم طبیعی ژنو و دانشگاه ساپینزا رم فرستاد. نتایج آزمایشها نشان داد که این شی نه تنها فیروزه نیست، بلکه در هیچ فهرست رسمی از مواد معدنی نیز ثبت نشده است. عجیبتر اینکه منشأ رنگ آبی این ماده علیرغم بررسیهای متعدد توسط دانشگاهها و آزمایشگاههای مختلف، ناشناخته باقی مانده است.
در دانشگاه اوترخت، این سنگ تحت آزمایشهای سختی قرار گرفت. هیچیک از اسیدها نتوانستند به آن آسیبی وارد کنند یا ترکیبش را تغییر دهند. حتی پس از حرارتدادن تا ۳۰۰۰ درجه سانتیگراد، هیچ تغییری در ساختار آن مشاهده نشد. نکته قابل توجه این بود که پس از پودرشدن، این ماده هیچ رنگی نداشت. این آزمایشها نشان داد که این سنگ نه منشأ طبیعی دارد و نه از زمین سرچشمه گرفته است.
ترکیب شیمیایی و عمر مرموز سنگ آسمان
یکی از نتایج اولیه تجزیه و تحلیل این سنگ آسمان، معمای آن را پیچیدهتر کرد؛ ۷۷.۱۷ درصد از ترکیب آن را اکسیژن تشکیل میداد، در حالی که مابقی شامل ۱۱.۵۸ درصد کربن، ۶.۳۹ درصد سیلیکون و ۳.۳۱ درصد کلسیم و مقادیر ناچیزی از دیگر عناصر بود. این یافته سؤالبرانگیز بود که چگونه اکسیژن میتواند جزء اصلی یک سنگ باشد.
آزمایشهای تکمیلی در اسپانیا، از جمله طیفسنجی پرتو ایکس، طیفسنجی پلاسمایی، کروماتوگرافی گازی و طیفسنجی جرمی، نتایج مرموزتری را به دنبال داشت. آزمایشهای اولیه با پرتو ایکس نشان داد که سنگ از هیدروکسید کلسیم، کربنات کلسیم و سیلیکات کلسیم تشکیل شده است، اما باز هم هیچیک از این ترکیبات قادر به توضیح رنگ آبی خیرهکننده آن نبودند. طیفسنجی پلاسمایی میزان اکسیژن را به ۵۰ تا ۵۵ درصد کاهش داد که سطحی طبیعی برای سنگها محسوب میشود.
معمای منشأ و فرمول مولکولی ناشناخته
تلاش برای یافتن ترکیبات آلی در این سنگ، منجر به کشف یک ترکیب آلی کاملاً ناشناخته برای علم شد. محققان توانستند پس از خردکردن و ترکیبکردن نمونهای از سنگ با حلالهای مختلف، این ترکیب را شناسایی کنند. این ترکیب آلی بین ۱۵ هزار تا ۵۵ هزار سال قدمت دارد که به عمر تخمینی خود سنگ نیز اشاره میکند.
آزمایشهای طیفسنجی جرمی، فرمول مولکولی این ماده را آشکار کرد که آن نیز برای علم ناشناخته باقی مانده است. این موضوع نشان میدهد که این ماده نمیتواند یک کلاهبرداری باشد، زیرا فرمول مولکولی آن به هیچیک از مواد شناختهشده روی کره زمین قابل ردیابی نیست. بنابراین، این سنگ آسمان همچنان یک معمای بزرگ برای دانشمندان باقی مانده و منشأ فرازمینی آن را قوت میبخشد.
نظر شما