به گزارش همشهری آنلاین، بهنام صدقی، روزنامهنگار:
این اتهامات از سوی ناظران سیاسی داخلی و بینالمللی جدی گرفته میشود و پروندههای متعدد فساد و سوءمدیریت در دوران ریاستجمهوری ترامپ، اعتبار این موضع را تقویت میکند. با این حال، نکته قابل توجه، تصویری است که بخشی از مردم ایران از ترامپ داشتند: «عمو ترامپ»، ناجی و رهبرِ نجاتبخش!
این تفاوت فاحش میان برداشت داخلی و خارجی، نشانگر آن است که سیاست بینالمللی نهتنها بر اساس شواهد و عملکردها، بلکه تحت تأثیر رسانهها، روایتهای جغرافیایی و نیازهای روانشناختی مردم شکل میگیرد. برای برخی، ترامپ نماد مخالفت با نظم جهانی و قدرتهای سنتی است و به همین دلیل، فارغ از پروندههای فساد، محبوبیت پیدا کرده است.
این تناقض، بیش از هر چیز سوالی اساسی درباره فهم سیاست و قدرت در افکار عمومی مطرح میکند. آیا محبوبیت رهبران بر اساس عملکرد واقعی آنهاست یا بیشتر محصول داستانهایی است که دربارهشان ساخته میشود؟ در ایران، همانگونه که در دیگر کشورها، سیاستمداران خارجی گاه به سمبل امید تبدیل میشوند، حتی اگر تاریخ واقعی آنها مملو از اتهامات و ناکامی باشد!
نظر شما