پس از سه ماه شکوه و شکایت روشنفکران دوباره شروع شد

به کزارش همشهری آنلاین، تا پیش از وقوع جنگ 40 روزه اگر سری به برخی رسانه‌ها و سکوهای ارتباطی نظیر اینستاگرام یا یوتوب می‌زدیم می‌دیدیم که فلان جامعه‌شناس، آینده‌پژوه، فیلسوف سیاسی، اقتصاددان و... با ژست‌های همیشگی روشنفکری درحال منکوب کردن جمهوری اسلامی هستند و تمام مشکلات کشور را به حاکمیت حواله می‌دهند.

آنان که همواره خود را دلسوز کشور ایران و تاریخ چندهزار ساله این سرزمین معرفی می‌کردند، وقتی کوسِ جنگ به صدا درآمد ناگهان به یکباره محو شدند. دیگر خبری از مصاحبه و یادداشت‌های آنان نبود. حتی وقتی خبر شهادت کودکان مینابی و زنان و فرزندان بی‌گناه ایرانی در رسانه‌ها مخابره می‌شد، خبری از آنان نبود، گویی که اصلا نبودند.

حال پس از سه‌ماه کم‌کم همان روشنفکران همیشه طلبکار در قابِ فضای رسانه مجددا ظاهر شدند و دگرباره همان روش غرزدن‌های همیشگی را در پیش گرفتند. در ادبیات این روشنفکران خبری از محکومیت اسرائیل و آمریکا نیست، خبری از برائت از وطن‌فروشان منافق و پهلوی‌چی نیست، خبری از حمایتِ نیروهای دفاعی و امنیتی نیست؛ روشنفکر همیشه طلبکار ایرانی بار دیگر روشِ نادیده گرفتن مقتضیات بین‌الملل را در دستور کار خود قرار داده در تحلیل‌هایش یک مقصر وجود دارد و آن جمهوری اسلامی است. روشنفکر ایرانی از بغض نسبت به انقلاب و البته مردمِ مستضعفی که همواره از آن حمایت کردند حاضر است چشم بر روی 40 روز تجاوز ببندد و تاریخ را واژگون روایت کند.