به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: دیرینهشناسان موفق شدند سالمترین جمجمه استگوسور کشفشده در اروپا را پیدا کنند؛ جمجمهای متعلق به دایناسور مشهور زرهدار «داچنتروروس آرماتوس» که حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش روی زمین زندگی میکرد. از آنجا که جمجمه استگوسورها بسیار شکننده است و بهندرت سالم باقی میماند، این فسیل اطلاعات تازهای درباره روند تکامل این غولهای زرهپوش آشکار کرده است.
این پژوهش توسط دیرینهشناسان بنیاد دیرینهشناسی ترئول-دینوپولیس انجام شده و نتایج آن در نشریه علمی Vertebrate Zoologyمنتشر شده است. فسیل در منطقه ریودوا در استان ترئول اسپانیا کشف شد و به دایناسوری صفحهدار از اواخر دوره ژوراسیک تعلق دارد.
به گزارش فرادید؛ استگوسورها دایناسورهای گیاهخواری بودند که روی چهار پا حرکت میکردند و بیشتر به دلیل صفحات استخوانی و خارهایی که از گردن تا دم آنها امتداد داشت شناخته میشوند. این فسیل در جریان حفاریهای محوطه «استان دِ کولون» در سازند زمینشناسی ویار دل آرزوبیسپو کشف شد؛ منطقهای که قدمتش به حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش بازمیگردد.
پژوهشگران این نمونه را متعلق به گونه Dacentrurus armatus دانستند؛ یکی از مشهورترین استگوسورهای اروپا. این جمجمه اکنون سالمترین جمجمه استگوسور شناختهشده در اروپا به شمار میرود؛ موضوعی بسیار مهم، زیرا استخوانهای جمجمه دایناسورها فوقالعاده ظریف هستند و معمولاً طی میلیونها سال از بین میروند.
سرخیو سانچز فنویوسا، پژوهشگر بنیاد دینوپولیس و یکی از نویسندگان مطالعه، گفت بررسی دقیق این فسیل استثنایی جنبههایی ناشناخته از ساختار جمجمه داچنتروروس آرماتوس را آشکار کرده است؛ دایناسوری که بهعنوان مهمترین استگوسور اروپا شناخته میشود.
او توضیح داد که این کشف نقش مهمی در درک روند تکامل جمجمه استگوسورها دارد. پژوهشگران علاوه بر مطالعه آناتومی، فرضیهای تازه نیز درباره روابط تکاملی استگوسورها در جهان ارائه کردهاند و بر همین اساس، گروه جدیدی به نام «نئواستگوسوریا» تعریف شده است.
به گفته پژوهشگران، نئواستگوسوریا شامل گونههای متوسط و بزرگ استگوسور میشود که در بخشهای مختلف جهان و در دورههای متفاوت ژوراسیک و کرتاسه آغازین زندگی میکردند.
بر اساس این مطالعه، اعضای این گروه در ژوراسیک میانی و پایانی در مناطق امروزی آفریقا و اروپا، در ژوراسیک پایانی در آمریکای شمالی و در ژوراسیک پایانی و کرتاسه آغازین در آسیا زندگی میکردند.
دانشمندان معتقدند این طبقهبندی تازه میتواند درک کنونی از تاریخ تکامل و پراکندگی جهانی دایناسورهای صفحهدار را تغییر دهد.
نظر شما