به گزارش همشهری آنلاین، مهدی حسنی این روزها با سازهای متفاوت در خیابانهای رشت دیده میشود؛ کافهای بسیار کوچک که ۹۰ در ۵۰ سانتیمتر مساحت و تمام تجهیزات یک کافه سیار را دارد.
این کافه بامبویی است
مهدی حسنی، صاحب کوچکترین کافه دنیا به همشهری میگوید: «سالها پیش کار کافه سیار انجام میدادم و یک گاری چوبی دستساز داشتم، اما به دلیل سختگیریهای شهرداری و جا به جایی مداوم، تصمیم گرفتم کافهای طراحی کنم که دیگر روی زمین قرار نگیرد.»
او ادامه میدهد: «در ۶ سالی که تلاش کردم کافه متفاوتی بسازم، بارها کافه را طراحی و اجرا کردم. بعد متوجه شدم مشکلاتی دارند. نمونههای اولیه سنگین بودند، تعادل نداشتند و هنگام حرکت به جهات مختلف متمایل میشدند. بارها سازه را تغییر دادم تا بتوانم وزن و تعادل آن را کنترل کنم.»
نسخه اولیه این کافه فلزی بود، اما مهدی بعدها تصمیم گرفت آن را با چوب بامبو بسازد تا وزن کمتری داشته باشد. او میگوید: «کافهام یکی دو بار خراب شد، اما بالاخره به نتیجه رسید. الان سازه جدید علاوه بر سبکتر بودن، امکانات بیشتری هم دارد؛ از مخزن آب و پمپ گرفته تا چراغ، باتری، کپسول گاز کوچک، ظرف قهوه، شکر و شکلات.»
حسنی درباره دشواری این کار یادآور میشود: «وزن سازه در حالت کامل حدود ۳۵ کیلوگرم است و فشار زیادی به بدن وارد میکند. قبلا ۵۲ کیلوگرم بود و حمل آن واقعا سخت بود. الان سازه سبکتر شده، اما باز هم فشار روی شانه و ستون فقرات است. بالاخره وقتی ساعتها چیزی روی دوشت باشد، بدن تحتتاثیر قرار میگیرد.»
او میگوید که مردم بیشترین سوال را درباره وزن و سختی حمل کافه میپرسند؛ اینکه آیا کمرش درد نمیگیرد؟ یا اینکه چطور ساعتها با این شرایط کار میکند. حسنی معتقد است علاقه به کار باعث میشود تحمل این فشارها آسانتر شود.
ایرانگردی با کافه
صاحب این کافه کوچک میگوید: «حدود دو سال است که با این سازه فعالیت میکنم و در این مدت به شهرهای مختلفی سفر کردهام. اهل ارومیه هستم و سفرم را از ارومیه آغاز کردم و به زنجان، تبریز، قزوین، کرج، تهران، چالوس، لاهیجان، فومن و رشت رفتم. البته پیش از این نیز با یک سازه چوبی دیگر و کاروان کوچکی که پشت آن قرار داشت سفر میکردم.»
حسنی تاکید میکند: «مسیر ایرانگردیام هنوز کامل نشده و اتفاقات مختلف باعث توقف آن شده که یکی از آنها جنگ است. همین شرایط موجب شده است فعلا در رشت بمانم. از زندگی در رشت راضی هستم. مردم این شهر برخورد خوبی با من دارند. فضای فرهنگی رشت و ارتباطی که با مردم اینجا گرفتم موجب شده است به ماندن در این شهر فکر کنم.»
او عنوان میکند: «هدفم فقط کسب درآمد نیست و بیشتر میخواهم خودم را به چالش بکشم و ایرانگردی را کامل کنم. البته واکنش مردم به این کافه بسیار متفاوت است. برخی از کنارم عبور میکنند و با تعجب درباره وزن سازه یا خستگیام صحبت میکنند. بعضیها هم شوخی میکنند یا از دیدن کافهای که روی دوش یک نفر قرار گرفته متعجب میشوند. همه این واکنشها بخشی از مسیر زندگی من شده است؛ مسیری که از یک ایده ساده آغاز شده و حالا به یکی از متفاوتترین کافههای سیار ایران رسیده است.»
نظر شما