همشهری آنلاین، فرخنده رفائی: به گفته «بیل گری»، اخترشناس مستقل و توسعهدهنده نرمافزار ردیابی اجرام فضایی Project Pluto، این قطعه موشک در تاریخ ۵ اوت ۲۰۲۶ (۸۵ روز دیگر) با سرعتی حدود هفت برابر سرعت صوت به سطح ماه اصابت میکند. پیشبینی میشود محل برخورد در نزدیکی دهانه «اینشتین» در مرز نیمه پیدای و نیمه پنهان ماه باشد.
به گزارش ساینسآلرت، این قطعه در حقیقت بخش فوقانی (upper stage) موشک فالکون ۹ است که ژانویه ۲۰۲۵ به فضا پرتاب شد و دو فرودگر ماهنورد را حمل میکرد. برخلاف بخش اول فالکون ۹، که معمولا به زمین بازمیگردد و دوباره استفاده میشود، بخش دوم در مدار باقی میماند و در برخی مأموریتها به زباله فضایی تبدیل میشود.
طبق محاسبات، این بخش از موشک اکنون هر ۲۶ روز یکبار به دور زمین میچرخد و مدار آن با مسیر حرکتی ماه تلاقی پیدا میکند. اخترشناسان میگویند در بیشتر مواقع، ماه و این قطعه موشک در زمانهای متفاوت از محل تقاطع عبور میکنند، اما در ۵ اوت هر دو همزمان به یک نقطه خواهند رسید و همین مسئله برخورد را اجتنابناپذیر میکند.
اگرچه این برخورد ممکن است دهانه تازهای روی سطح ماه ایجاد کند، اما نور ناشی از آن احتمالا از زمین قابل مشاهده نخواهد بود. با این حال، مدارگرد شناسایی ماه ناسا احتمال دارد بعدها تصاویر محل برخورد و دهانه جدید را ثبت کند.
بیشتر بخوانید:
- پرتاب موفق «استارشیب» | اسپیسایکس گام تازهای به سوی ماه و مریخ برداشت
- تغییر راهبرد در رقابت فضایی | اسپیس ایکس برنامههای مریخ خود را به تعویق انداخت
- خط و نشان بلواوریجین برای اسپیس ایکس | نسخه قدرتمندتر موشک نیوگلن ساخته میشود
این نخستینبار نیست که انسان عمدا یا غیرعمدی چیزی را به ماه میکوبد. در دهه ۱۹۷۰ چند ماژول مأموریتهای آپولو عمدا به سطح ماه برخورد داده شدند تا لرزههای ایجادشده برای مطالعه ساختار درونی ماه بررسی شود. ناسا همچنین در سال ۲۰۰۹ کاوشگر LCROSS را به ماه فرستاد تا با برخورد کنترلشده، وجود یخ آب را در دهانههای تاریک ماه بررسی کند.
با این حال، کارشناسان هشدار میدهند افزایش مأموریتهای فضایی میتواند مشکل زبالههای فضایی را جدیتر کند؛ مسئلهای که در آینده نهتنها برای ماهوارهها، بلکه برای مأموریتهای سرنشیندار ماه نیز خطرساز خواهد شد. برنامه آرتمیس ناسا قرار است در سال ۲۰۲۸ فضانوردان را دوباره به ماه بفرستد و چین نیز برای حدود سال ۲۰۳۰ برنامه مشابهی دارد.
برخی پژوهشگران پیشنهاد میکنند برای جلوگیری از برخوردهای بعدی، مراحل پایانی موشکها پس از پایان مأموریت به مدارهایی فرستاده شوند که از سامانه زمین و ماه دور شوند و به مدار خورشید بروند؛ هرچند این راهحل فقط مشکل را به آینده موکول میکند.
نظر شما