همشهری آنلاین - امیرحسین اعظمی | وقتی از محمدرضا مهدوی حرف میزنیم، از مردی میگوییم که سالها با پیراهن سرخ و آبی، نبض استادیومها را در دست داشت. اما امروز، او نه فقط یک پیشکسوت فوتبال که صدای نسلی است که طعم تلخ ترکشهای جنگ را چشیده و معنای ایستادگی را با پوست و استخوان درک کرده است. مهدوی در این گفتوگو، از مرزهای مستطیل سبز فراتر میرود. او از ایران میگوید؛ از وطنی که دشمنانش آرزوی ویرانیاش را به گور خواهند برد و از مردمی که در سختترین روزها، تنها تکیهگاه این خاک مقدس بودهاند. او که خود پدر است، با بغضی فروخورده از فاجعه دردناک شهادت دانشآموزان مینابی یاد میکند؛ زخمی که بر پیکره انسانیت نشست و نشان داد که دشمن، حتی از معصومیت کودکان نیز هراس دارد. مهدوی با همان غیرت دوران بازیگریاش، از امید به شکستن طلسم صعود در جام جهانی میگوید و در عین حال، منتقدانه به ساختارهای لرزان فوتبال ایران مینگرد. این روایت، داستان مردی است که معتقد است فوتبال، تنها بازی نیست بلکه میدان بزرگ غیرت و افتخار برای نام بلند ایران است؛ مردی که در میان هیاهوی توپ و میدان، قلبش هنوز برای امنیت و سربلندی این مرز و بوم میتپد.
از شرایط این روزهای ایران شروع کنیم. دوران جنگ برای شما چگونه سپری شد؟
همه ما در کنار هم روزهای سختی را سپری کردیم و عزیزان زیادی را هم از دست دادیم که مثل برادر و خواهران ما بودند. ما با یک دشمن بیشرف طرف هستیم که هدفش نابودی ایران است ولی این آرزو را به گور خواهد برد. خوشبختانه در این مدت مردم پشت میهن و خاکشان بودند و این از هر چیزی مهمتر است.
ظاهرا ۲ هفته پیش هم سفری به مشهد داشتید؟
بله، با برخی از بازیکنان به زیارت امام رضا(ع) رفتیم و این یکی از بهترین سفرهای من بود. وقتی خیابانها را میدیدیم کیف میکردیم، از اینکه مردم چه حضور پرشوری دارند.
فوتبالیستهای فعلی و سابق تیم ملی واکنشهای مختلفی به شهادت دانشآموزان مدرسه میناب داشتند. در این مورد چه صحبتی دارید؟
آن اتفاق قلب هر انسانی را به درد میآورد و حتی خارج از ایران هم خیلیها این اقدام وحشیانه آمریکا و رژیمصهیونیستی را محکوم کردند. من خودم یک پدر هستم و حتی یک ثانیه هم نمیتوانم خودم را جای پدران و مادرانی بگذارم که بچههای مظلومشان را از دست دادند. آنها آرزوهای زیادی داشتند که آمریکای خونخوار، همه آن آرزوها را نابود کرد.
در مورد شرایط تیم ملی در آستانه جامجهانی چه صحبتی دارید؟
متأسفانه فوتبال باشگاهی تعطیل شد و این موضوع باعث شد که بازیکنان داخلی از شرایط بازیهای رسمی دور باشند. از سوی دیگر ما نتوانستیم بازیهای دوستانهای برگزار کنیم که محک جدی بخوریم. به هر حال این وضعیتی است که با آن روبهرو هستیم ولی نکته مثبت این است که بازیکنان چند هفتهای است در اختیار کادر فنی هستند و من امیدوارم بتوانیم در این جام عملکرد خوبی داشته باشیم.
عملکرد خوب یعنی صعود به مرحله حذفی؟
ما تا حالا به دور حذفی صعود نکردهایم ولی این پتانسیل را داریم تا این بار طلسم صعود نکردن به مرحله حذفی را بشکنیم. بازیکنان ما برای این جام انگیزه بالایی دارند و احساس من این است که میتوانیم صعود کنیم. بازی اول ما با نیوزیلند بسیار مهم است و اگر این بازی را ببریم، شرایط روحی خوبی برای ۲ بازی دیگر پیدا خواهیم کرد.
در مورد گروه ایران در جام ملتهای آسیا چه نظری دارید؟
گروه ما آسان است و از این گروه راحت صعود میکنیم ولی کار سخت ما در مراحل حذفی است. ما سالهاست در آسیا قهرمان نشدهایم چون ضعفهای زیادی داشتهایم.
پس در جام ملتهای بعدی هم بعید است قهرمان شویم؟
قهرمان شدن برای ایران بسیار سخت است. ما خیلی از کارهای مهم را برای موفقیت انجام ندادیم. هنوز مشکل ساختار داریم، در برنامهریزی و آیندهنگری ضعف داریم.
نظر شما