مسیر یوزهای قلعه‌نویی؛ شروع آسان پایان دشوار؟

به گزارش همشهری‌آنلاین، نسیم خنک صحرای درعیه، قرعه‌ای به‌ظاهر شیرین ‌برای یوزهای ایرانی به ارمغان آورد. تیم ملی ایران در نوزدهمین دوره جام‌ملت‌های آسیا۲۰۲۷، در گروه‌C با تیم‌های سوریه، چین و قرقیزستان همسفر شده است؛ گروهی که برای امیر قلعه‌نویی و شاگردانش، روی کاغذ بیشتر شبیه به یک مسیر گرم‌کردن پیش از آغاز توفان است؛ سوریه‌ای که ضعیف‌ترین تیم سیددوم بود، چینی که تنها سایه‌ای از اژدهای گذشته است و قرقیزستانی که هرچند گاهی یقه بزرگان را می‌گیرد، اما حریفی نیست که بتواند سد راه صدرنشینی ایران شود.

اما فریب این آرامش ابتدایی را نباید خورد. داستان واقعی شکستن طلسم ۵۱‌ساله، دقیقا از سوت پایان مرحله گروهی در سرزمین شاهین‌های سبز آغاز می‌شود؛ جایی که ایران صدرنشین، چمدان‌هایش را به مقصد جده می‌بندد تا در استادیوم ملک عبدالله نخستین گام حذفی را مقابل یکی از تیم‌های سوم گروه‌های مجاور (احتمالا کویت، فلسطین یا عمان) بردارد. این مسیر تا اینجا هموار به‌نظر می‌رسد، اما از مرحله یک‌چهارم نهایی، تونل وحشت فوتبال آسیا دهان باز می‌کند.

طبق معادلات بی‌رحم جدول، اگر شگفتی خاصی رخ ندهد، تیم ملی در یک‌چهارم نهایی در ورزشگاه ملک فهد باید با سایه سنگین کره‌جنوبی یا فوتبال فیزیکی عراق روبه‌رو شود؛ یک دوئل کلاسیک که یادآور نبردهای حماسی جام‌های گذشته است.

اگر یوزها از این خوان سخت، جان سالم به در ببرند، در نیمه‌نهایی احتمالا با سد محکم عربستان سعودی میزبان برخورد خواهند کرد؛ نبردی تمام‌عیار در استادیوم ملک سعود در برابر هزاران تماشاگر میزبان که برای فتح جام بی‌تابی می‌کنند. مسیر ایران در جام ۲۰۲۷، ترکیبی از یک آغاز نرم و یک پایان سخت است. برای فتح جام در این هزارتوی عربی، عبور بی‌دردسر از مرحله گروهی کافی نیست؛ تیمی جام را به خانه می‌برد که از دل آتش نبرد با غول‌های قاره، ققنوس‌وار برخیزد.