استقامت مردم ما قابل ستایش است

به گزارش همشهری آنلاین، این نمایش کار محمودرضا صفری است و به احتمالی در تالار وحدت یا تالار حافظ روی صحنه خواهد رفت. ترکاشوند معتقد است تئاتر مثل زندگی است و در اوج امید و ناامیدی می‌توان به آن پرداخت. او توضیح می‌دهد: «نمایش ما جذاب و سرگرم‌کننده است و می‌تواند برای یک ساعت برای مخاطبانش آرامش خاطر به همراه داشته باشد: «به نظرم برای شرایطی که در آن قرار داریم مهم است. اما از نظر کلی هنر در جامعه ما اهمیت و جایگاه خاصی ندارد. در صورتی که ریشه اساسی یک کشور می‌تواند هنرش باشد. اما این گلایه را دارم که به هنر اهمیت نمی‌دهند.»

او در باره جنگی که گذشت می‌گوید: «بیشترین حسی که نسبت به جنگ دارم تنفر و انزجار است. از جنگ متنفرم. من حتی از بگومگوهای روزانه هم پرهیز می‌کنم، چه برسد به جنگی که به شکل تحمیلی و بالاجبار شکل گرفت. تبعات و آسیب‌های جنگ بسیار زیاد است و امیدوارم زودتر شرایط عوض شود.»

ترکاشوند می‌گوید در روزهای جنگ و در این روزها خانواده‌اش هستند: «من در زمان جنگ تمام مدت در تهران بودم، ولی بچه‌هایم از من دور بودند و مدام نگران آنها بودم. به خودم فکر نمی‌کردم. دغدغه اجتماعی‌ام هم در این روزها بیکاری است که گریبانگیر عده زیادی شده است.»

آنچه از واکنش مردم در این روزها دیده باعث شده بگوید صبر و استقامتشان قابل ستایش است: «من اصلا فکر نمی‌کردم مردم ما انقدر صبور باشند. هرچند مردم ما به صورت تاریخی صبور و مهربانی هستند، ولی تاب آوری شان در این روزها عالی بوده است.»

او در باره مدیریت بحران در این دوران می‌گوید: «با توجه به شرایطی که داشتیم مدیریت بحران در این دوره عالی بود. ما کمبودی حس نکردیم. مثل لوازم اولیه و مواد غذایی. با این که برادر و مادر من بیمار هستند، در این دوران اصلا کمبود دارو نداشتیم. از طرف دیگر کنار خانه ما را با موشک زدند، اما فردا صبحش انگار نه انگار. خیابان تمیز بود و یک چادر روی ساختمان انداخته بودند که باعث می‌شد نمای بیرونی آن آدم را وحشت‌زده نکند. به نظرم مدیریت بحران عالی بود و امیدوارم در زمینه‌های دیگر هم به همین شکل پیش برود.»

ترکاشوند می‌گوید دلش پر است و به عنوان بازیگری که بیشتر عمرش را در تئاتر گذرانده است، نیاز به حمایت دارد. به خصوص در شرایط فعلی. او می‌گوید: «از طرف نهادها باید از هنرمندانی که در این دوران بیکار هستند حمایت شوند. اما واقعا این اتفاق نیفتاده است. خیلی‌ از همکاران ما که نزدیک به ۵۰ سال است در سینما و تئاتر فعالند. با آنها حتی یک تماس برای احوالپرسی گرفته نشده است. از نظر حمایت مالی که هیچ.