از نیمه اسفند ۱۴۰۴ تا همین امروز که مدارس غیرحضوری شده و در بستر فضای مجازی برگزار می‌شود، کم نبودند معلمان روستاهایی که تخته سیاه و کلاس درس را در خانه خودشان برپا کردند یا به هر شکل و ایده‌ای که بود، نگذاشتند دانش‌آموزان از درس و مشق عقب بیفتند.

فرزاد کواتی- استان مازندران

به گزارش همشهری ‌آنلاین، «فرزاد کواتی» از معلمانی است که به هر شکل و ایده‌ای، نگذاشتند دانش‌آموزان از درس و مشق عقب بیفتند. درست مثل روزهای همه‌گیری کرونا که این جنس فداکاری آموزگاران را کم ندیدیم و کم نشنیدیم.
سابقه آموزگاری‌ کواتی در روستای روستای پشرت از توابع چهاردانگه ساری در استان مازندران به ۵ سال می‌رسد. او مدیر آموزگار تنها مدرسه ابتدایی روستاست که در ۶ پایه ۹ دانش‌آموز دارد؛ ۸ دختر و یک پسر. آقا معلم ساکن روستای کوات است که ۴کیلومتر با مدرسه واقع در روستای پشرت فاصله دارد.

روایت کلاس درس آقا معلم روستای پشرت مازندران در روزگار جنگ تحمیلی سوم

او به همشهری ‌آنلاین می‌گوید: «از آنجا که من معلم همه ۶ پایه هستم، آموزش مجازی برای دانش‌آموزان مدرسه ما مناسب نیست و به خوبی متوجه درس نمی‌شوند. برای همین تصمیم گرفتم از همان روز اول در اسفند ۱۴۰۴ کلاس‌ها را به صورت حضوری برگزار کنم.»


هر خانه یک کلاس درس

آقا معلم ایده‌اش را با والدین دانش‌آموز در میان گذاشت و آنان استقبال کردند و همگی بر این موضوع توافق کردند که هر روز کلاس درس در خانه یکی از بچه‌های روستا برگزار شود؛ یعنی همه ۹ دانش‌آموز میزبان کلاس درس حضوری باشند و به این ترتیب مشارکت داشته‌باشند.
کواتی ادامه می‌دهد: «روستای ما اینترنت دارد، اما همه خانواده‌ها و ۲دانش‌آموز کلاس اول، ۲ دانش‌آموز کلاس چهارم، ۳ دانش‌آموز کلاس پنجم و ۲ دانش‌آموز کلاس ششم موافق کلاس حضوری بودند.»
کواتی از بازخورد والدین دانش‌آموزان می‌گوید: «اول که باورشان نمی‌شد که من کلاس حضوری را قبول کنم. خیلی استقبال کردند و بانی برگزاری کلاس‌ها شدند. بچه‌ها هم با ذوق سرکلاس در خانه هر یکی از آنان که بود حاضر شدند.»

روایت کلاس درس آقا معلم روستای پشرت مازندران در روزگار جنگ تحمیلی سوم

آوازه کلاس درس آقا معلم و اشتیاق بچه‌ها که در روستا پیچید، متولیان حسینیه روستا آستین همت بالا زدند و حسینیه را از صبح تا ظهر در اختیار معلم و دانش‌آموزان گذاشته‌اند. کواتی می‌گوید: «محل کلاس که ثابت شد، بچه‌ها با ذوق و نظم بیشتری سرکلاس می‌آیند. در این ۲ هفته هر روز بچه‌ها نیم ساعت زودتر از من سرکلاس حاضر هستند و حتی پیشنهاد گردش علمی در روستا هم دارند. بچه‌ها در کلاس حضوری دوست‌یابی و تعامل با یکدیگر را هم یاد می‌گیرند.»
معلم ۴۸ ساله روستای پشرت معتقد است در همه جای ایران معلمان روستاها و عشایر به همین شیوه در روزهای سخت بحران و زلزله تا جنگ پای درس حاضر می‌شوند. او می‌گوید: «بچه‌ها در همین روزها همدلی و تاب‌آوری را یاد می‌گیرند و وقتی می‌بینند که کلاس درس با سختی برگزار می‌شود، بیشتر مشتاق یادگیری می‌شوند.»

کد خبر 1034932

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 6
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 8
  • IR ۲۰:۲۶ - ۱۴۰۵/۰۲/۱۹
    2 0
    معلمی شغل مقدس وانبیاست
  • IR ۲۰:۲۷ - ۱۴۰۵/۰۲/۱۹
    2 0
    اجرکم عندالله والعاقبه للمتقین
  • IR ۲۰:۲۷ - ۱۴۰۵/۰۲/۱۹
    2 0
    اجرکم عندالله والعاقبه للمتقین
  • IR ۲۰:۲۱ - ۱۴۰۵/۰۲/۲۰
    2 0
    درودبیکران برهدایتگران آینده سازان میهن اسلامی
  • IR ۱۶:۴۹ - ۱۴۰۵/۰۲/۲۱
    2 0
    نیت مومن ازعملش بهتراست واین تصاویرحکایت ازنیات خیروخداپسندانه (به رغم کم وکاستی های امکانات)دارد
  • IR ۰۵:۱۵ - ۱۴۰۵/۰۲/۲۳
    0 0
    شغل مقدس معصومین عبرت وتوفیق بزرگ الهی است