کارگردان سینما: ترامپ نفهمید که تکنولوژی را می‌شود نابود کرد ولی تمدن را نه | ۴۷سال تحریم بودیم، جهان ۴۰روز تحریم ایران را تحمل نکرد

همشهری آنلاین: علی رویین‌تن در برنامه ۲۴ تلویزیون اینترنتی همشهری از ایستادگی مردم ایران در برابر سختی‌ها و شگفتی‌هایی که رقم زده‌اند گفت. چکیده‌ای از صحبت‌های وی را در ادامه می‌خوانید:

تمدن را نمی‌شود نابود کرد

احساس می‌کنم که نسل من و ما فولاد آب‌دیده شده‌ایم. بالاتر از سیاهی برای ما رنگی نیست. من همیشه فرهنگ و تمدن ایران را بررسی می‌کنم و احساس می‌کنم هیچ وقت در طول عمر و روزگارم این‌قدر شیفته مردم نبوده‌ام. من همیشه فکر می‌کردم که قرار است برای مردم سلیقه‌سازی کنیم. الان معتقدم همه در کار این مردم مانده‌اند و این مردم نیست در جهان‌اند. تمدن یعنی داشتن چنین مردمی که غیر قابل پیش‌بینی باشند و این مردم پیام می‌دهند که سه هزار سال تمدن پشتوانه‌شان است. ترامپ اشتباهی کرد و گفت می‌خواهم تمدن ایران را نابود کنم. او به خاطر پریشانی‌اش فرق تمدن و تکنولوژی را نمی‌داند. بله، تو میتوانی تکنولوژی را بزنی، ولی تمدن زدنی نیست و این مردم ماحصل همان تمدن‌اند.

نباید وحدت ایجادشده را از بین برد

هنگام درگذشت بزرگان جهان، پرچم کشورشان را نیمه‌افراشته می‌کنند، اما مردم ایران نشان دادند که حتی با شهادت رهبرشان هم پرچم بالا می‌برند. چیز دیگری هم اتفاق افتاد که خیلی جالب است. مردم باورشان به عزاداری و ماتم و داغ و حماسه و شور و شادی را نشان دادند. خیلی سخت است که یک چشم اشک باشد، یک چشم خون ولی بخندی و مردم ایران خندیدند. احساس می‌کنم گونه جدیدی از ادبیات و سینما به وجود می‌آید به شرطی که همه دریافته باشیم که ما مردمیم و ما در مقابل مردم کم می‌آوریم. مردم فهمیده‌اند موقع وحدت است، اما برخی‌ها می‌خواهند این وحدت را بشکنند و روی هم ذره‌بین گذاشته‌اند و خوب و بد می‌کنند و می‌گویند این دیر آمده و آن زود آمده است. مهم آمدن است، حالا یکی دیرتر می‌آید و یکی زودتر. واکنش آدم‌ها هم در مقابل یک اتفاق متفاوت است؛ یکی سکوت می‌کند، یکی جیغ می‌زند؛ یکی داد می‌زند؛ یکی عربده می‌کشد؛ یکی می‌خندد.

مردم ایران از دل ویرانی زندگی می‌سازند

حتی بدترین کشورهای دنیا بهترین چیزی که می‌توانند به دست بیاورند وحدت است. بهترین نغمه همان است که مردم بسپارند به یاد. چیزهایی که ساخته دست بشر است، قابل خرید و فروش است، اما خیلی چیزهای ماندگاری نیستند. مردم ایران می‌دانند شاید چیزهایی از این دست زیاد ندارند، ولی می‌دانند چه چیزهایی دارند که دشمن ندارد. رایانه موقعی که در عصر کامپیوتر وارد ایران شد، مردم ایران سریع فال حافظ در آن ریختند یعنی از تکنولوژی هم استفاده ایرانی می‌کنیم. موقعی که یکی آمده به خانه شما و دارد فشار می‌آورد، باید جواب بدهیم و بایستیم. مردم ما نشان دادند جوابشان به فشار مغول رصدخانه مراغه بوده است. ما حتی از بدبختی‌ها هم زندگی و فرهنگ می‌سازیم. همه اسطوره‌های ایران به جز یک نفر ایمان دارند. شما نگاه کنید اسفندیار ایمان دارد، سیاوش ایمان دارد و می‌خواهند دنیا را پاک و پر از عدالت کنند.

۴۷ سال تحریم بودیم، ولی جهان ۴۰ روز تحریم ایران را تحمل نکرد

شکل جنگ این‌طور بود که مردم زندگی می‌کردند و دشمن حمله می‌کرد و مردم با یک نوع زندگی و مقاومت ایستادند و این موضوع شکوه و عظمت جالب و کم‌نظیری به زندگی مردم در طول جنگ داد. ۴۷ سال تحریم بودیم که حقمان نیست و درِ دنیا را روی ما بستند. جوانان ما بدترین فشارها را تحمل کردند. هر چیزی را مجبور شدیم گران‌تر بخریم. خیلی چیزها را هم نداشتیم، اما مردم ایستادند. حالا ایران ۴۰ روز جهان را تحریم کرد، یک دنیا دارد گریه می‌کند. مردم ایران یاد گرفتند با کوپن زندگی کنند، با یارانه زندگی کنند، با نداری زندگی کنند، با دست تنگ زندگی کنند و در همه این گیر و گرفتاری‌ها سخاوت مردم ایران جاودان بود.