به گزارش همشهریآنلاین، دروازهبانها همیشه آخرین سنگر دفاعی هستند؛ کسانی که با تمام وجود میایستند تا اجازه نفوذ ندهند. باقر محمدی، سنگربان تیم ملی فوتسال ایران، نه فقط در مستطیل سبز که در زندگی واقعی نیز معنای واقعی ایستادگی را تجربه کرده است. او در روزهای گذشته، خانه خود را در جریان جنگ از دست داد. خانهای که تنها یک سرپناه نبود، بلکه نمادی از زندگی و آرامش بود که در مقابل دیدگان او به ویرانی کشیده شد. اما این اتفاق تلخ، نهتنها او را از میدان دور نکرد، بلکه عزم او را برای حمایت از مردم و وطن جزمتر ساخت. او که خود را فرزند این سرزمین میداند، با وجود این مصیبت، لحظهای تردید نکرد که باید کنار مردم بماند. محمدی با صدایی محکم و قاطع، از تعهد خود به مردم و خاک سخن میگوید. او معتقد است که وظیفه هر ایرانی است که در این روزهای سخت، برای حفاظت از کشورش به پا خیزد. این مصاحبه، روایتگر داستان یک ورزشکار است که درد شخصی را به انگیزهای برای دفاع از آرمانهای ملی تبدیل میکند و پیامی واضح برای نسل جوان دارد: «ما حتی یک ذره از این خاک را به هیچ کشوری در دنیا نمیدهیم.» این سخنان، فراتر از یک گفتوگوی ورزشی، بیانیهای از غیرت و تعصب ملی است که از دل حوادث تلخ برخاسته است.
*از روزی که اتفاقی تلخ برای شما افتاد شروع کنیم. در خانه بودید؟
حقیقت امر این است که خانه من در آن زمان در اجاره بود و خواهر خودم در آن سکونت داشت. این اتفاق در روز قدس افتاد. ما بعدا متوجه شدیم و به محل حادثه رفتیم. متأسفانه تقریبا ۸تا ۹واحد مسکونی بهطور کامل تخریب شده بودند که یکی از این واحدها برای من بود. خدا را شکر که هیچکدام از اقوام من در آن لحظه داخل خانه نبودند و آسیبی ندیدند.
*به تخریب منازل مسکونی اشاره کردید. آیا این حادثه در منطقه مسکونی رخ داد؟
بله، دقیقا. میخواهم یک جمله به کسانی بگویم که میگفتند آقای ترامپ بیا کمک کن. اینها اهداف مسکونی را زدند، مدرسه را زدند. متأسفانه در شهرستان خودمان که درگیر این ماجرا هستیم، یک خانواده ۵نفره در منزل مسکونی خودشان به شهادت رسیدند. این اتفاقات در خانههای مردم میافتد و ما باید با این واقعیت کنار بیاییم.
*با وجود این اتفاق، شنیدیم که همچنان پای کار وطن ایستادهاید و عقبنشینی نکردهاید. برایمان توضیح میدهید که این روزها و شبها کجا هستید و چه میکنید؟
ما قبل از اینکه اصلا این جنگ شروع بشود یا اتفاقاتی بیفتد، همیشه کنار مردم بودیم و مردم هم کنار ما بودند. اگر من امروز باقر محمدی، دروازهبان تیم ملی شدهام، فقط به واسطه مردم بوده است. این مردم هستند که انسانها را بزرگ میکنند و من را بزرگ کردند. وظیفه ماست که کنارشان باشیم. این شبها هم به میادین میرویم، کنار مردم لذت میبریم و بزرگی مردم را میبینیم. بهخودمان افتخار میکنیم که یک چنین مردمی داریم.
*اگر بخواهید یک پیام از دل این حوادث به نسل جوان بگویید، آن پیام چیست؟
پیام من این است که ما حتی ذرهای از این خاک را به هیچ کشوری در دنیا نمیدهیم. ما نمیگذاریم حتی گوشهای از کشورمان جدا شود. اگر لازم باشد، جانمان را هم برای این خاک میدهیم. این اعتقاد ماست. ما ایران را مثل بچه خودمان دوست داریم.
نظر شما