همشهری آنلاین: این پدیده خاموش، فراتر از یک معضل فیزیکی ساده، سلامت روان و جسم شهروندان را هدف قرار داده و زیستپذیری پایتخت را با چالشی جدی مواجه کرده است.
بررسی دادههای مرکز پایش ایستگاههای سنجش صدا (وابسته به شرکت کنترل کیفیت هوای تهران) نشاندهنده تغییرات معنادار و نگرانکنندهای در آلودگی صوتی پایتخت است. این ارزیابیها که بازه زمانی ۹ تا ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ (۱۶ روز شرایط خاص جنگی) را در بر میگیرد، روایتگر دو روی یک سکه در سمفونی این روزهای تهران است.
سقوط صدای ترافیک، صعود قلههای انفجار
گزارشهای رسمی حاکی از آن است که به دلیل کاهش محسوس ترددها و افت فعالیتهای روزمره شهری، شاخص صدای زمینه شهر یا همان L_۹۰روند کاهشی داشته است. اما این سکوت نسبی، با صداهای کوبنده و ناگهانی شکسته میشود. انفجارها و صداهای ضربهای ناشی از شرایط جنگی، قلههای صوتی جدیدی را در تهران خلق کردهاند.
دادهها نشان میدهند که شاخص حداکثر صدا (L_max) در طول شبانهروز با رشدهای خطرناکی روبهرو بوده است؛ بهگونهای که شدت این صداهای مهیب در ساعات روز حدود ۵ دسیبل و در دل شب تا ۱۰ دسیبل افزایش را ثبت کردهاند.
تهدید خاموش برای قلبها و روانهای خسته
این نوسانات شدید، غیرقابل پیشبینی و ضربهای، تنها یک عدد روی نمودار نیستند. تکرار این اصوات مهیب، احساس ناامنی و اضطراب ناگهانی را در میان پایتختنشینان به شدت بالا برده است. در شهری که بیشترین حملات و استرسهای ناشی از جنگ را تجربه کرده، این نوع آلودگی صوتی حاد و پراکنده، به عاملی برای بیخوابیهای مزمن و تشدید مشکلات قلبی تبدیل شده است.
کارشناسان هشدار میدهند که تداوم قرارگیری در معرض این شوکهای صوتی، پیامدهای بسیار مخربی برای سلامت جسم و روان جامعه به همراه دارد و در این میان، گروههای حساس جامعه نظیر سالمندان و کودکان، بیشترین آسیب را از این ترکشهای نامرئی صوتی دریافت میکنند.
نظر شما