به گارش همشهری آنلاین به نقل از کیهان، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور در روزهای گذشته در جریان سفر به استان گلستان و در نشست با فرهیختگان، فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی استان گلستان، نسبت به سخنان شکوریراد موضع گرفت و با بیان اینکه «به همان فردی [شکوریراد] که این ادعاها را کرده است، اختیار میدهیم تا ادعایش را ثابت کند، اگر حرفش را ثابت کرد، ما را دار بزند» احتمال صحت این دست از اظهارات را تکذیب کرد.
پزشکیان همچنین افزود: «این چه حرفی است که کسی به اسم اصلاحات و روشنفکری حرفی را میزند که دشمن دلش میخواهد؟ آیا عقلانی است که بپذیریم ما خودمان بازار، مسجد و آمبولانس را به آتش بکشیم که بخواهیم جامعه را مدیریت کنیم؟ بعد ترامپ و نتانیاهو بگویند که شما بروید آتش بزنید، ما میآییم!»
پس از واکنش رئیسجمهور، کیهان طی یادداشتی با عنوان «آقای پزشکیان! دست مریزاد» به حمایت از موضع پزشکیان پرداخت و نوشت: «سخنان غیرتمندانه و برخاسته از تعهد اسلامی و انقلابی آقای پزشکیان به وضوح حکایت از این واقعیت دارد که دیدگاه و مواضع برخی از مدعیان اصلاحات که اصرار دارند خود را طرفدار ایشان قلمداد کنند، با بینش و منش انقلابی جناب ایشان نه فقط همخوانی ندارد، بلکه در بسیاری از موارد، در نقطه مقابل و متضاد با رئیسجمهور محترم کشورمان ایستادهاند. چنانچه جناب پزشکیان در مواضع آشکار و پنهان برخی دیگر از کسانی که خود را طرفدار ایشان جا زدهاند، دقت و کاوش بیشتری فرمایند، به روشنی خواهند دید مواضع ضدانقلابی و نتانیاهوپسند شکوریراد، کم و بیش در میان شمار دیگری از کسانی که اصرار دارند خود را از نزدیکان جناب ایشان قلمداد کنند، نیز وجود دارد».
چرخش در جشنواره فارابی
پزشکیان اما روز گذشته و در آیین پایانی شانزدهمین جشنواره بینالمللی فارابی از موضع خود عقب نشست؛ فعلی که در دولت چهاردهم مسبوق به سابقه بود و پیش از این نیز با پس گرفتن «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» در کارنامه عملی این دولت ثبت شد.
رئیس دولت چهاردهم در این جلسه (آیین پایانی شانزدهمین جشنواره بینالمللی فارابی) با یادآوری واکنش اخیرش به اظهارنظر یکی از افراطیون مدعی اصلاحطلبی (شکوریراد) تصریح کرد: «فرصت نمیکنم فضای مجازی را دنبال کنم اما اخیراً در جلسهای گفتم یکی از برادران اصلاحطلب پیامهایی مطرح کرده که اگر درست باشد، فاجعه است؛ گفتم حکم میدهم به او که برود و موضوع را دنبال کند.»
علی شکوریراد به دلیل اظهارات «اسرائیلپسند»، «دشمن شادکن»، دروغین و غیرقابل اثبات مورد مواخذه قرار گرفت.
وی چندی پیش درخصوص اغتشاشات 18 و 19 دیماه که کشور را به آشوب کشید، گفته بود: «اصلا نهادهای امنیتی در ایران، در هر اعتراضی خشونت تزریق کردهاند تا آن خشونت را بهانه بکنند برای سرکوب. از ابتدا این بوده و تا حالا هم هست و روزبهروز هم بدتر شده. و این را من اینجا اعلام میکنم که در نشریه دانشگاه امام حسین یک دانشجو، فکر میکنم دکترای انتظامی بوده، من مقالهاش را هم دارم، الان حضور ذهن ندارم، آنجا صراحتا نوشته. او گفته است یکی از روشهای سرکوب اغتشاشات، کشتهسازی از نیروهای خودی است و این کشتهسازی از نیروهای خودی، پروژه اینهاست برای سرکوب.
وی در ادامه اظهارات نسنجیده و بدون سند خود گفته بود: «یعنی باید نیروی بسیجی کشته بشود؛ باید نیروی انتظامی کشته بشود؛ مسجد آتش زده بشود: امامزاده آتش زده بشود؛ قرآن سوزانده بشود؛ همه این کارها بشود تا بتوان از نظر آنها اغتشاش را سرکوب کرد. بنابراین من اصلا باورم نیست و باور نکردم که آنها میگویند موساد و تیمهای عملیاتی مثلا طرف مقابل این کارها را کرده. من میتوانم باور کنم کسانی این کارها را کردهاند که میخواستند اغتشاشات، به قول خودشان، را سرکوب کنند».
شکوریراد همچنین ادامه داد: «اگر من دسترسی داشتم، به دکتر پزشکیان ملاکهایی میدادم و نمونه میزدم، میگفتم ببینید این روحالله عجمیان را در کرج چگونه کشاندند، گفتند برو لباس بسیج بپوش، بیا داخل جمعیت بشو. چه کسی اولین ضربه را زد؟ چگونه مردمی که به هیجان آمده بودند، ضربات بعدی را زدند؟ چه کسانی آنجا بودند حاضر و آماده، فیلمبرداری کردند؟ و چه کسانی حاضر و آماده بودند که ظرف ۲۴ ساعت ریختند تمام آن کسانی که آنجا بودند را گرفتند و چه کسانی بودند که آن پزشک رادیولوژیستی که آنجا بود را متهم کردند؟ میخواستند یک اعدامی پزشک متخصص داشته باشند تا جامعه را مرعوب کنند. و این کار را کردند یعنی با یک قضیه روحالله عجمیان جنبش زن، زندگی، آزادی را جمع کردند».
شکوریراد طیفی تندرو را نمایندگی میکند که نه تنها زحمت تشکیک عقلانی را به خود نمیدهند بلکه در پاسخ به سؤالاتی چون «چرا حکومت باید با اتکا به خشونت فضای جامعه را مسموم، غیرقابل کنترل و غیرقابل گفتگو کند و امنیتی کند؟» سکوت میکنند.
از ماجرای شکوریراد تا پس گرفتن لایحه فضای مجازی؛ تکرار یک الگو
علی ایحال عقبنشینی رئیسجمهور در برابر هجوم افراد و رسانههای مدعی اصلاحات ریشهدار و مسبوق به سابقه است.
پس گرفتن «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» پس از حمله رسانههای مدعی اصلاحات نمونهای است که چندی پیش رخ داد.
تصویب لایحه دوفوریتی «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» در هیئت دولت و ارسال آن از سوی رئیسجمهور به مجلس، هیاهو و تصویرسازی وارونه رسانهها و چهرههای مدعی اصلاحطلب را در پی داشته است.
این طیف که به هرجومرج و ولنگاری در فضای مجازی عادت داشته و از اخبار کذب به عنوان یک ابزار برای رسیدن به مقصود استفاده میکند با بهانههای واهی و دروغین چون «خدشه به آزادی بیان» رئیسجمهور را به عقب راند؛ غافل از اینکه مقابله با دروغپردازی و شایعهسازی بیهزینه و بدون پذیرش مسئولیت نشر اخبار، محدود کردن آزادی بیان نیست بلکه احترام به امنیت روانی جامعه و ممانعت از تلاطمهای مصنوعی و ساختگیست که میتواند از بلندگوی رسانه اعلام شود.
تصویب این لایحه به دقت و وسواس در اظهارات منتهی میشد که در مسائل سیاسی-امنیتی امری پسندیده به حساب میآید اما پس گرفتن آن به دلیل حملات پیدرپی مدعیان اصلاحات، موجب شد تا خاطره تلخ اظهارات دروغی چون 200 نفر در سیل امامزاده داوود(ع) مدفون شدند و اگر توافقی با آمریکا صورت بگیرد، ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه خارجی به ایران سرازیر میشود، مجدداً زنده
شود.
معالوصف، رئیسجمهور نباید با فشار و هیاهوی رسانههای تندرو مدعی اصلاحات و به عبارتی با فشار تروریستهای رسانهای، از اظهارات بهجا و صحیح خود عقبنشینی کند و مجال و فضای لازم برای سخنان «اسرائیلپسند» و «دشمن شادکن» فراهم آورد؛ هرچند بررسی رفتار رئیسجمهور درخصوص موضعگیری نسبت به «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» و «سخنان شکوریراد» حکایت از تکرار یک الگو واحد دارد.
نظر شما