به گزارش همشهری آنلاین به همین بهانه، قاسم آلکثیر، فعال میراث فرهنگی استان خوزستان یادداشتی را در اختیار همشهری قرار دادهاست که در ادامه میخوانید.

اسمش «شفیع چنانه» بود، اما ما خوزستانیها او را به اسم شایع چنانی میشناسیم. بسیار متعهد و دلبسته کارش بود؛ به طوری که در سختترین شرایط در بحرانیترین شرایط و اضطراریترین شرایط مملکت که جنگ تحمیلی ۸ ساله بود و نیروهای عراقی دقیقاً به کنارههای رود کرخه رسیده بودند همین میراثبانی را ترک نکرد. از کرخه تا قلعه تاریخی دمورگان شوش فاصله بسیار کم است. به همین خاطر در آن شرایط که شوش حدود دو سال خالی از سکنه شده بود. یعنی مردم و ساکنان شهر شوش را کاملا تخلیه کرده بودند.
شایع چنانی به عنوان میراثبان از میراث قدیمی قلعه شوش مراقبت کرد. در همان روزگار جنگ بر اثر بمباران آسیب دید. با این حال باز هم پای تعهدش ایستاد. البته این تعهد به میراثبانی در خانواده او هم رواج داشت. خانواده و همسرش هم زیر بمباران دشمن، در کنار او بودند تا با قوت قلب کارش را انجام دهد.
همه ما خوزستانیها قصه خانواده شایع چنانی در روزگار جنگ را شنیدهایم که چطور همسر او در یک شهر خالی از سکنه، با اندک آردی، نان میپخت و سد جوع میکردند و روزگار میگذراندند. نکته قابل تامل اینکه همیشه بخشی از نانهایی که در خانه شایع چنانی پخته میشد، سهم رزمندهها بود و رزمندهها برای گرفتن نان تازه به در خانه شایع چنانی میآمدند.
قلعه شوش قلعهای است که توسط ژاک دمورگان فرانسوی برای سکونت باستانشناسان فرانسوی در نزدیکی آرامگاه دانیال نبی در شوش بر روی تپهای تاریخی در روزگار قاجار بنا شد. بعدها که تیم فرانسوی ژان پرو و بعد از آن نیز تیم فرانسوی گریشمن کاوش را بر عهده گرفتند، گریشمن یک قطعه زمینی در کنار قلعه را در اختیار خانواده شایع چنانی قرار میدهد که پس از دوران بازنشستگی هم بتواند به خدمت خودش یعنی همان میراثبانی ادامه بدهد.
میراثبان قلعه شوش در سال ۱۳۷۲ بازنشسته شد. او تمام هستی، زندگی و خانواده خودش را برای حفاظت و میراثبانی از قلعه شوش وقف کرد.
به پیشنهاد من لازم است مسئولان محلی، استانی و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی قدردان زحمات چنین افرادی باشند. او شایسته برگزاری یادبود و ساخت تندیس یا نماد است. زیرا به به فرهنگ و هویت و میراث کشورش در سختترین شرایط متعهد بود. خوب است دستکم یکی از سالنهای محوطههای تاریخی در شوش در باغ موزه شوش را با نام شایع چنانی نامگذاری شود. انتشار کتاب زندگینامه و ساخت مستند از زندگی او که دیگر جای خود دارد.
شایع چنانی پس از ۴ دهه خدمت به میراث فرهنگی در شامگاه هشتم بهمن ماه ۱۴۰۴ در سن ۹۱ سالگی، در خانهاش، در پای قلعه باستانی شوش و در کنار میراثجهانی شوش، جایی که جوانی و زندگی خود را وقف نگهبانی آن کرده بود، چشم از جهان فرو بست.
نظر شما