به گزارش همشهری آنلاین، چند روز پس از شکست عملیات نظامی آمریکا در طبس، پیام رهبر کبیر انقلاب خطاب به بنیصدر دولت را موظف کرد تا در نبرد تبلیغاتی با رسانههای غربی، روایت خود از مداخلات دولت آمریکا در ایران را به جهان ابلاغ کند.
در پاسخ به این پیام، یکی از ۶ اقدام دولت وقت جمهوری اسلامی پس از شکست عملیات آمریکایی «پنجه عقاب» در طبس، برنامهای برای تحویل جنازههای سوخته نظامیان آمریکایی بود که همچنان در پزشکی قانونی تهران نگهداری میشد.
آخرین موضع ترامپ علیه ایران؛ تهدیدی که تکرار کرد | خیلی احمقانه خواهد بود اگر...
پیشبینی ارتش اسرائیل از جنگ بعدی با ایران؛ این موشک ایران کابوس پایانناپذیر اسرائیلی هاست
جنگ ایمان و نیروی نظامی
تصمیم بر آن شد که از اسقف هیلاریون کاپوچی دعوت به عمل آید تا او جنازه ها را به سفارت سوئیس در تهران تحویل دهد.
در اواسط اردیبهشت ۱۳۵۹ اسقف کاپوچی برای چندمین بار به ایران آمده بود تا با هواپیمای حامل اجساد سوخته شده، به زوریخ برود و آنها را به نمایندگان صلیب سرخ در سوئیس تحویل دهد.
کاپوچی در مصاحبهای که پیش از عزیمتش ترتیب داد اعلام کرد بازگرداندن پیکرهای نظامیان آمریکا بیانگر روح متعالی اسلام است.
او سپس افزود «اتفاقی که در طبس رخ داد نشانه آن است که نیروی ایمان قلبی و مذهبی میتواند بر نیروی نظامی چیره شود.»
اسقف ضد صهیونیست
اما مگر اسقف کاپوچی چه خصلتی داشت که به عنوان مأمور انتقال برگزیده شده بود؟
«هیلاریون کاپوچی» یکی از مسیحیان شهر حلب و تحصیل کرده بیت المقدس است و با واتیکان روابط نزدیک دارد.
اسقف کاپوچی از سال ١٣٤٤ اسقف کاتولیک بیت المقدس بود، از مخالفان سرسخت رژیم صهیونیستی به شمار میرفت و با اشغال بیت المقدس و یهودی کردن این شهر مخالفت میکرد.
در سال ۱۳۵۳ اسرائیلیها اسقف کاپوچی را در حال حمل اسلحه و بمب بازداشت کردند و دادستان کل اسرائیل طی کیفرخواستی اسقف کاپوچی را متهم به همکاری با دو خرابکار به نامهای ابوجهاد (از معاونین یاسر عرفات) و ابوفراس (مسئول عملیات پارتیزانی الفتح) و حمل و قاچاق سلاح و مواد منفجره برای فدائیان فلسطینی کرد.
اگرچه اسقف کاپوچی در آیین مسیحیت کاتولیک بود و روابط دوستانه ای با واتیکان داشت اما عقایدش ضداستکباری و ضدصهیونیستی هم بود و از این جهت با نیروهای انقلاب اسلامی ایران قرابت داشت و به همین دلیل بود که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، چند سفر به ایران داشت.
منبع: کتاب ایستگاه خیابان روزولت، نوشته محمد محبوبی
نظر شما