به گزارش همشهری آنلاین، این پروژه که در سال ۲۰ و تکمیل و معرفی شده است، نهتنها یک فضای سکونت، بلکه یک اثر هنری تمامعیار در قلب اروپاست. آنچه در نگاه اول به تصاویر این مجتمع جلب توجه میکند، بازی استادانه معمار با احجام است.
نمای ساختمان با رنگهای گرم گلبهی و اخرایی، در تضاد با آسمان آبی، جلوهای نقاشانه به خود گرفته است. بوتا در این اثر، با استفاده از فرمهای هندسی دقیق—از شکافهای استوانهایشکل در نما گرفته تا پنجرههای دایرهای کوچک که یادآور فرمهای کلاسیک هستند—امضای همیشگی خود را ثبت کرده است.
نورگیرهای سقفی شیشهای و قوسیشکل نیز، نور را سخاوتمندانه به دلِ بتن هدایت میکنند تا فضای داخلی سرشار از حیات باشد. اگرچه در ساختار این بنا، بتن به عنوان متریال اصلی و با الهام از ریشههای معماری بروتالیستی به کار رفته است، اما بوتا با مهارت تمام توانسته خشونت ذاتی بتن را مهار کند.
او با ایجاد سایهروشنهای دراماتیک و استفاده از بافتهای نرم بصری، فضایی خلق کرده که در عین مدرن بودن، حس امنیت و آرامش خانه را تداعی میکند. پروژه نواتزانو در سال ۲۰۲۵، تعریفی تازه از استانداردهای زیست مدرن ارائه داده و ثابت میکند که معماری مسکونی میتواند فراتر از سرپناه، تندیسی برای زندگی باشد.
نظر شما