تردید دارم که دبیر در کمتر نشستی از نشست‌های رسانه‌ای ادوار جشنواره فیلم فجر به اندازه نشست روز ۸بهمن ۱۴۰۴ تا این اندازه از کلمه ملی استفاده کرده باشد؛ منوچهر شاهسواری اما در این نشست تا آنجا بر صفت «ملی» تأکید داشت که یادآور صحبت درباره ملی‌شدن صنعت نفت در دهه‌۱۳۲۰ بود.

شاهسواری

همشهری آنلاین: فارغ از دلایل ماهوی و قابل‌درک تأکید شاهسواری بر کلمه «ملی» این واژه در ادوار مختلف به دلایل گوناگونی به‌کار رفته‌بود؛ چه زمانی که بخش رقابتی سینمای ایران در برابر بخش بین‌المللی با این واژه توصیف می‌شد و چه زمانی‌که جشنواره جهانی فیلم فجر تأسیس و زمان برگزاری‌اش از جشنواره اصلی فیلم فجر جدا شد تا بتواند در تقویم سالانه جشنواره‌های بین‌المللی رقابتی که به‌اصطلاح جشنواره‌های الف خوانده می‌شوند، حاضر شود. بعد از این جدایی بود که عنوان «ملی» برای تفکیک ۲جشنواره از هم به‌کار رفت و جشنواره ملی و جهانی به ۲جشنواره مستقل تبدیل شدند که هر دو عنوان فجر را بر پیشانی داشتند.

اما اظهارات شاهسواری و تکرار وسواس‌گونه واژه «ملی» زمانی معنی می‌یابد که بخش عمده سخنرانی کوتاه ۱۰دقیقه‌ای او در ابتدای نشست به لزوم برگزاری جشنواره مربوط می‌شود. همچنان که سخنرانی ابتدایی او یکی از کوتاه‌ترین سخنرانی‌ها در ادوار نشست‌های رسانه‌ای جشنواره فیلم فجر، بدون ارائه مرسوم آمار و اطلاعات بود، شاهسواری بارها یادآور شد که این رویداد «ملی» است و همین واقعیت دلیل مهمی برای برگزاری‌اش است.

پس آنچه این‌بار از زبان او می‌شنیدیم با آنچه پیش‌تر از دهان دیگر دبیران و برگزارکنندگان جشنواره‌های پیشین شنیده بودیم، تفاوت داشت. این‌بار صفت «ملی» فراتر از قبل تنها اشاره به ساختار ‌یا نوع برگزاری جشنواره نبود، بلکه بیشتر تأکید بر لزوم برگزاری آن بود. دبیر تک‌سوار این دوره جشنواره بیش از هر چیز بر لزومِ بودن جشنواره تأکید داشت و صفت «ملی» مهم‌ترین ابزارش برای تأکید بر این لزوم بود.

کد خبر 1014186
منبع: همشهری آنلاین

برچسب‌ها

پر بیننده‌ترین اخبار سینما

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha