همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: تصور کنید فرزند شما بهجای خواندن متنی خشک درباره دایناسورها، در کنار یک «تیرکس» قدم بزند و آناتومی آن را لمس کند. متاورس (Metaverse) آموزش را از حالت «شنیداری - دیداری» به حالت «تجربی» تبدیل کرده است. این تحول بزرگ، یادگیری را برای نسل جدید به یک بازی مهیج تبدیل کرده که خروج از آن برای دانشآموزان سختتر از ورود به آن است! در این مطلب، نگاهی میاندازیم به مدارس دیجیتالی که مرزهای جغرافیایی را از بین بردهاند.
کلاسهای درس فراگیر
در مدرسه متاورسی، جغرافیا دیگر مانع نیست. دانشآموزی در یک روستای دورافتاده میتواند در کلاس فیزیک بهترین استادان جهان شرکت کند و در محیطی سهبعدی، آزمایشهای خطرناک شیمی را بدون هیچ ریسکی انجام دهد. این محیطها باعث افزایش ۷۵ درصدی تمرکز و یادگیری دانشآموزان شده است، چرا که درس دیگر یک تئوری نیست، بلکه یک «تجربه زنده» است.
آواتارها؛ هویت جدید دانشآموزان
در کلاسهای متاورسی، دانشآموزان با آواتارهای شخصیسازی شده خود حاضر میشوند. این موضوع به دانشآموزان خجالتی کمک میکند تا با اعتمادبهنفس بیشتری در بحثها شرکت کنند. همچنین معلمها میتوانند با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، رفتار و میزان درگیری هر دانشآموز با درس را بهدقت رصد کرده و متناسب بااستعداد هر فرد، شیوه آموزش را تغییر دهند.
بیشتر بخوانید:
چالشهای اجتماعی و سلامت؛ دنیای مجازی یا واقعی؟
باوجود جذابیتهای بیشمار، متخصصان درباره «انزوای اجتماعی» و دوری از تعاملات فیزیکی هشدار میدهند. مدارس پیشرو در سال ۲۰۲۶ تلاش میکنند مدلی ترکیبی (Hybrid) ایجاد کنند که در آن، آزمایشهای علمی و سفرهای تاریخی در متاورس انجام شود، اما فعالیتهای ورزشی و بازیهای گروهی همچنان در دنیای واقعی و با لمس فیزیکی صورت گیرد تا سلامت روان و جسم دانشآموزان حفظ شود.
شکستن مرزها
چه در آسمان شهر با تاکسیهای هوایی و چه در اعماق دنیای دیجیتال با متاورس، سال ۲۰۲۶ سالِ «شکستن مرزها» است. تکنولوژی دیگر یک ابزار جانبی نیست، بلکه به بافت اصلی زندگی و آموزش ما تبدیل شده است. چالش اصلی ما در این سالها، نه پیشرفت بیشتر، بلکه یادگیری روشهای زندگیِ درست در این دنیای جدید و فوقسریع است.
نظر شما