به گزارش همشهری آنلاین، معاون گردشگری استانداری فارس درباره این برکهها در جنوب فارس به همشهری میگوید: «جنوب فارس منطقهای خشک، کم آب، بدون رودخانه دائمی و پوشش گیاهی خاص است و بنابراین، آبهای زیرزمینی در منطقه لارستان غالبا شور و تنها آب شیرین این منطقه آب باران است.»
مهدی پارسایی با بیان اینکه آب آشامیدنی جنوب فارس به ویژه منطقه لارستان مبتنی بر آب انبار است، توضیح میدهد: «با توجه به اینکه بارشها در لارستان شدید و سیلابی است، آبانبارها برای مدیریت سیلاب ایجاده شدهاند. سیلاب با مسیلها به سمت آب انبارها هدایت میشود. مخزن آب انبارها در داخل زمین بنا شده و سیلاب از روی زمین توسط کانال که در اصطلاح محلی به آن مَمَر میگویند به داخل آب انبارها سر ریز میشود. آب در ابتدا آغشته به گل و لای است که بعد از چند روز تهنشین میشود. پس از آن، اداره آب و فاضلاب شهرستان آب انبارهای داخل شهر را تصفیه میکنند و با تعبیه پمپ آب در اختیار اهالی منطقه لارستان قرار میدهد. اهالی نیز با مخزنهای ۲۰ لیتری آب آشامیدنی را به خانههای خود منتقل میکنند.»
او با بیان اینکه در منطقه لارستان شامل چند شهرستان از جمله شهرستان لارستان، حدود ۲ هزار آب انبار وجود دارد، ادامه میدهد: «اگر در این منطقه قدم بزنید و حتی در کنار جادهها این برکهها را مشاهده میکنید. طبق تحقیقات صورت گرفته، از هزار سال پیش اهالی این منطقه از طریق این برکهها آب آشامیدنی خود را تامین میکنند. در حال حاضر نیز ممکن است آب انبار جدیدی ساخته شود؛ حتی افراد خیری هستند که هزینهای بالغ بر ۵ میلیارد تومان پرداخت میکنند تا آب انبار برای مردم ساخته شود.»
پارسایی اضافه میکند: «با اینکه آب آشامیدنی برخی از اهالی از سد سلمان تامین میشود، اما همچنان اهالی لارستان بر این باورند که کیفیت آب آبانبارها بهتر از سد است.»
نظر شما